มติชน | มติชนสุดสัปดาห์ | ข่าวสด | ประชาชาติธุรกิจ | ศิลปวัฒนธรรม | เทคโนโลยีชาวบ้าน | เส้นทางเศรษฐี | สำนักพิมพ์ | พิมพ์สี | งานดี | ข้อมูลบริษัท | ศูนย์อบรมอาชีพและธุรกิจมติชน |
   [Home] หน้าแรก-ข่าวสด
 
จำนวนคนอ่านล่าสุด 3153 คน
วันที่ 10 ธันวาคม พ.ศ. 2551 ปีที่ 18 ฉบับที่ 6586 ข่าวสดรายวัน


กริช


คอลัมน์ รู้ไปโม้ด
น้าชาติ ประชาชื่น nachart@yahoo.com



อรายละเอียดของกริช อาวุธของชาวมลายู

Nvn

ตอบ เอ็นวีเอ็น

เข้าเว็บไซต์มหา วิทยาลัยราชภัฏยะลา พบข้อมูล "กริช" สรุปความดังนี้ คำ กริช ในภาษาไทยน่าจะถอดมาจาก kris ในภาษามลายู แปลว่ามีดสั้น โดยที่คำนี้ผ่านมาจากภาษาชวาโบราณอีกทอดหนึ่ง คือ งริช หรือ เงอะริช หมายถึง แทง ภาษาอังกฤษใช้ว่า kris ตามภาษามลายู ส่วนภาษาถิ่นใต้เรียกว่า กรือเระฮ์ กริชเป็นมีดสั้นแบบหนึ่ง เป็นทั้งอาวุธและวัตถุมงคล บ่งบอกถึงเหตุดีร้ายในชีวิตได้ ปัจจุบันยังนิยมสะสมเป็นของเก่าที่มีคุณค่าสูง และเนื่องจากกริชมีความเกี่ยวข้องกับชาวชวาในสมัยโบราณที่เชื่อในเทพเจ้า ลักษณะของด้ามกริชจึงมักทำเป็นรูปสัตว์ในเทพนิยายของชวา และไม่ขัดกับหลักศาสนาอิสลาม

ในภูมิภาคเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ เชื่อกันว่ากริชเริ่มมีใช้ในเกาะชวา แล้วแพร่หลายไปทั่วหมู่เกาะอินโดนีเซีย และไปทั่วเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ปัจจุบันนอกจากในหมู่ผู้คนในประเทศมาเลเซีย อินโดนีเซีย และบางจังหวัดทางภาคใต้ของไทย รวมถึงบรูไน และฟิลิปปินส์ตอนใต้ ยังเป็นที่รู้จักในกัมพูชา สิงคโปร์ และเวียดนาม

กริชมีส่วนประ กอบสำคัญคือ 1.ตัวกริช หรือตากริช หรือใบกริช ซึ่งมีโครงสร้างที่แตกต่างกันอยู่ 2 แบบ คือ แบบใบปรือ (ปรือ คือพืชน้ำชนิดหนึ่ง ใบยาว บาง เรียว) กับแบบคด ตัวกริชแบบใบปรือ เป็นรูปยาว ตรง ส่วนปลายค่อยๆ เรียวและบางลงจนบางที่สุด จะแหลมหรือมนก็แล้วแต่ รูปทรงคล้ายใบปรือ กริชใบปรือบางเล่มจะมีร่องลึกยาวขนานไปกับคมกริช บางเล่มมีร่องลึก 2-4 ร่อง ส่วนตัวกริชคด มีลักษณะคดไปคดมา หยักเป็นลอนคลื่น (รอยหยักนับเป็นเลขคี่เสมอ) และค่อยๆ เรียวแหลม รูปทรงคล้ายเปลวเพลิง การทำกริชให้คดเพื่อเมื่อแทงจะทำให้บาดแผลเปิดกว้างกว่า และสามารถแทงผ่านกระดูก โคนของตัวกริชกว้าง และเป็นอาวุธมีคมทั้งสองด้าน

การทำตัวกริชโบราณเริ่มจากเตรียมกระบอกเหล็กเส้นผ่าศูนย์กลางประมาณ 2 นิ้ว ยาวประมาณ 20 นิ้ว เอาชิ้นเหล็กหรือโลหะหลายๆ ชนิด รวมทั้งเหล็กกล้า เหล็กเนื้ออ่อน บรรจุลงในกระบอกเหล็กดังกล่าว ตีกระบอกเหล็กให้แบนพอเหมาะ นำตั้งบนเตาไฟหลอมให้เหล็กเหลวเป็นเนื้อเดียวกัน หากหลอมไม่เข้ากันสนิท ให้นำชิ้นเหล็กเหล่านั้นแช่ในน้ำดินเหนียว ตั้งไฟหลอมใหม่จนกว่าจะเข้ากันสนิทดี นำมาวางบนแท่นและตีให้แบนเป็นรูปร่างกริชที่ต้องการ ซึ่งต้องใช้เวลามาก จากนั้นนำไปฝน ลับ ตกแต่งตามประสงค์

การหลอม ตี ฝน ลับ ต้องอาศัยจิตใจที่มีสงบ มีสมาธิ และพลังจิตสม่ำเสมอ การกำหนดสัดส่วนของโลหะที่ผสมกันต้องใช้ประสบการณ์ที่สูงส่งจนกระทั่งรู้ได้ว่าสัดส่วนใดดีที่สุด และเนื้อโลหะจะเกิดลวดลายออกมาแบบใด ต้องรักษาระดับความร้อนของไฟในเตาหลอมให้พอดีกับชนิดของโลหะที่จะหลอม ต้องรู้จังหวะและน้ำหนักของกำลังยามใช้ค‰อนตีเหล็กที่กำลังร้อน ต้องเต็มไปด้วยความประณีตและบรรจง การทำมุกขั้นตอนนี้เป็นองค์ประกอบสำคัญที่จะทำให้ได้กริชสวยงาม มีลวดลายสูงค่า และผนึกเอาจิตใจของผู้ทำเข้าไว้ในตัวกริช อันจะส่งผลในทางที่ดีต่อผู้พกพากริช

เล่มนั้นตลอดไป ตรงใบมีดอาจมีรอยประทับประจำตัวของช่างแต่ละคน เช่น รอยนิ้วหัวแม่มือ ริมฝีปาก

2.หัวกริช หรือด้ามกริช นิยมทำเป็นรูปหัวคน หัวสัตว์ ต่อมาเปลี่ยนเป็นรูปทรงเรขาคณิตที่ไม่ผิดหลักศาสนา หัวกริชจะแกะจากวัสดุต่างๆ เช่น ไม้เนื้อแข็ง งาช้าง เขาสัตว์ หรือหล่อด้วยโลหะ 3.ปลอกสวมกั่น เป็นส่วนที่ติดกับหัวกริชเพื่อให้หัวกริชยึดติดกับกั่นอย่างมั่นคง และไม่ให้หัวกริชแตกร้าวได้ง่าย นิยมทำด้วยโลหะทองเหลือง เงิน หรือทองคำ แกะสลักลวดลายประณีต 4.ฝักกริช เป็นที่เก็บคมกริชเพื่อสะดวกในยามพกพา มักทำด้วยโลหะชนิดเดียวกับโลหะที่ทำปลอกสวมกั่น และแกะสลักด้วยความประณีตสวยงาม


หน้า 24




 
Copyright © by Matichon Public Co.,Ltd. All Rights Reserved.