มติชน | มติชนสุดสัปดาห์ | ข่าวสด | ประชาชาติธุรกิจ | ศิลปวัฒนธรรม | เทคโนโลยีชาวบ้าน | เส้นทางเศรษฐี | สำนักพิมพ์ | พิมพ์สี | งานดี | ข้อมูลบริษัท | มติชนอคาเดมี | khaosod-english |
   [Home] หน้าแรก-ข่าวสด
 
จำนวนคนอ่านล่าสุด 2450 คน
วันที่ 07 กันยายน พ.ศ. 2554 ปีที่ 21 ฉบับที่ 7587 ข่าวสดรายวัน


"นิทาน-นิยาย" เรื่องเล่าอันตรายของเซียนเก๊


คอลัมน์ คำคมคารมเซียน
kumkom99@gmail.com



หลักการค้าต้องมีการโฆษณาโน้มน้าว

สร้างสรรค์เรื่องราวชวนเชื่อเพื่อขายของ

มีกฎหมายควบคุม-คุ้มครองไม่ให้เกินจริง

วงการพระเครื่องฯ ก็มักมีเรื่องอธิบายประกอบชวนให้ศรัทธา

ถ้าเป็นข้อเท็จจริงเราเรียกว่าการ...ให้ข้อมูล

แต่ถ้าเป็นเรื่องโม้-โกหก พี่ๆ เขาเรียก...นิทาน-นิยาย

นิทาน-นิยาย : เรื่องเล่ากึ่งโฆษณาชวนเชื่อ ประกอบการ ขายพระ

สมัยเรียน ป.เตรียม-ประถมตอนเด็กๆ คุณครูคนโปรดมักเล่านิทานให้ฟังเป็นของแถมก่อนหมดเวลา

ลงท้ายด้วยประโยคฮิต..."นิทานเรื่องนี้สอนให้รู้ว่า..."

หวังใช้คติในนิทานพัฒนาเราเป็นคนดี...มีสมอง

คือความบันเทิงต้นทุนต่ำ เล่าซ้ำกี่ครั้งก็สนุกไม่รู้เบื่อ

โตขึ้นหน่อย ผมก็หันเหไปหาความบันเทิงคล้ายกันแบบบ้านๆ

จากนิทานกลายเป็น...นิยาย

ขยายเป็นตอนๆ ในรูปแบบ "ละครวิทยุ"

เล่า-เล่น-พากย์สนุกสนาน ผสมผสานซาวด์เอฟเฟ็กต์ ฟัง-ติดเหมือนไข้หวัด

สปอนเซอร์เป็นร้านขายผ้าพาหุรัด จำได้ถนัดว่าคือ "ห้างเอี๊ยะล้งเอี๊ยะอัน"

ส่วนผู้จัดนั้นชื่อ "วิเชียร นีลิกานนท์" คนเดียวกันกับโฆษกมวยเสียงหล่อๆ

จะนิทาน-นิยายก็ไม่แตกต่าง แต่งขึ้นแทบทั้งสิ้น

เพิ่มกลิ่นเติมสี ดัดแปลง-อิงชีวิตจริง นิดหน่อย

ฟังสนุก สบายใจ ไม่มีใครเดือดร้อน

ย้อนมาที่ "นิทาน-นิยาย" ในสนามพระ

ซึ่งถ้าใครได้ฟังแล้วเคลิ้มเป็นต้อง...โดน!

พ่อค้าไม่ซื่อ ขายพระแต่...ธรรมะไม่มี

ผู้เล่าคราวนี้รับเหมาหน้าที่โดยนักค้าพระจอมกะล่อน

ต้อนลูกค้าเป้าหมายด้วยนิทาน-นิยายสารพัดที่จัดมา

ไม่ใช่เพื่อความเพลิดเพลิน แต่เพื่อเงินในกระเป๋าของนักเล่นพระฯ หูเบา

เหล่าเซียนตัวจริงได้ยินจนเบื่อ แต่เหยื่อหลงเชื่อนั่งฟังจนหลง

ส่วนหนึ่งเป็นนิยายชวนสงสัย ร่ายประสบการณ์ปาฏิหาริย์ของพระเครื่องฯ ที่ปรุงแต่งจนเกินจริง

แต่ส่วนมากมักเป็นสตอเบอร์รี่ที่มาของพระเก๊เก่า

นิยายน้ำครำ-นิทานน้ำเน่า

เรื่องที่เล่าก็ไม่รู้เอามาจากไหน แต่งขึ้นใหม่หรือโดนหลอกมาเป็นทอดๆ...แล้วมาหลอกซ้ำ

เผลอๆ คนหลอกอาจหลอกตัวเอง จนหัวปักหัวปำไปเองก็เป็นได้

เหมือนที่รัฐมนตรีกระทรวงโฆษณาของนาซีในยุคฮิตเลอร์เคยใช้เป็นนโยบาย Propaganda

โกหกร้อยครั้ง (จะกลาย) เป็นความจริง!

ว่ากันว่านิทาน-นิยายที่ขายดีที่สุด มักเกี่ยวข้องกับ "พระสมเด็จ... เสร็จทุกราย"

ยอมทำได้ทุกอย่างที่เรียกว่า...บาป

เพียงเพื่อสิ่งสมมติเดียวที่เรียกว่า...เงิน

เคยได้ยินมั้ยที่เล่าว่า...มีการขุด-การพบ พระสมเด็จที่กรุนั้น-วัดโน้น ...มากมาย

ชักแม่น้ำหลายสาย โยงใยจินตนาการ เพ้อเจ้อ

พูดเอง-เออเอง ขาดทฤษฎีอ้างอิง ขาดหลักฐานความจริงทางประวัติศาสตร์

แต่กลับประกาศชัดว่าสมเด็จพุฒาจารย์โต พรหมรังสี เป็นผู้สร้าง

ปรากฏเป็นพิมพ์ช่างคิดพิสดาร แถมตั้งชื่อกรุ-ชื่อพิมพ์ให้เสร็จสรรพ

หลายองค์ลงลายมือ-ตัวเลข เรื่องยกเมฆที่ดูยังไงก็ไม่ใช่... ไม่น่าเชื่อ

บางพิมพ์เล่นของสูง นำพระบรมรูปเสด็จพ่อ ร.5 มาประทับอยู่ด้านหลัง

บ้างฝังเพชรประดับพลอย คุยว่าสอยมาได้คราวบูรณะหลังคาวัดหลวงศักดิ์สิทธิ์

ฟังแล้วไม่คิด-พิจารณา หาข้อมูล บวกลบคูณหารอย่างมีเหตุผล

อาจสับสน-พลาดพลั้งเสียตังค์อย่างน่าเสียดาย

มีผู้คล้อยตาม เล่นหา-ซื้อขายเป็นกลุ่มย่อย

ราคาหลักร้อย-หลักพัน สนุกสนานดีใจนึกว่าได้ของฟลุก

ฝ่ายเซียนสนามพระสากลก็สรุปเรียบร้อยว่า...เก๊ชัวร์

ฝ่ายนั้นก็ตอกกลับทันทีว่า...มั่ว

กล่าวหาว่ากลัวพระสมเด็จดั้งเดิม ค่านิยมเป็นล้านราคาจะตก

เพราะโดนพระสมเด็จฯ พิมพ์ตลก-กรุแปลกตีตลาด

เหล่านี้คือนิทาน-นิยายที่อาละวาดมาช้านาน

จึงโปรดใช้วิจารณญาณในการตัดสิน

การหลอกโกงกินบนความศรัทธา เป็นบาปมหันต์

สวรรค์มีตา นรกมีหู ท่านรับรู้...รอรับอยู่

เรื่องนี้ไม่ใช่นิทาน-นิยายแน่นอน


หน้า 31




 
Copyright © by Matichon Public Co.,Ltd. All Rights Reserved.