มติชน | มติชนสุดสัปดาห์ | ข่าวสด | ประชาชาติธุรกิจ | ศิลปวัฒนธรรม | เทคโนโลยีชาวบ้าน | เส้นทางเศรษฐี | สำนักพิมพ์ | พิมพ์สี | งานดี | ข้อมูลบริษัท | มติชนอคาเดมี | khaosod-english |
   [Home] หน้าแรก-ข่าวสด
 
จำนวนคนอ่านล่าสุด 478 คน
วันที่ 08 กรกฎาคม พ.ศ. 2556 เวลา 16:19 น.  ข่าวสดออนไลน์


ละคร นางมาร ตอนที่ 25

 ที่รีสอร์ตต่างจังหวัด พายัพกับพงษ์ขับรถมาถึงที่นั่น ดาลัดรีบวิ่งถลาเข้ามารับหน้าตาเบิกบาน
 “ต๊าย คุณพายัพจะมารีสอร์ตก็ไม่บอก ดิฉันจะได้จัดห้องไว้เตรียมต้อนรับ”
 “ไม่เป็นไรครับคุณดาลัด ผมไม่ใช่แขก วันนี้แขกเข้าเยอะมั้ยครับ”
 “ห้องพักเต็มเกือบหมดเลยค่ะ ขนาดไม่ใช่ไฮซีซั่นนะคะเนี่ย เอ้อ..คุณพายัพมาก็ดีแล้วค่ะ ดิฉันจะได้ปรึกษาเรื่องแผนโปรโมชั่นไตรมาสหน้าด้วยเลย”
 ที่ร้านขายของร้านหนึ่งในโรงแรมเชตะวัน แซลลี่ชี้กำลังสนใจกระเป๋ายี่ห้อสุดหรูใบหนึ่งแล้วบอกคนขาย
 “ฉันเอาใบนี้ ลงบัญชีคุณเชตะวันด้วย”
 “ไม่ได้หรอกค่ะ คุณเชตะวันไม่ได้สั่งไว้”                 
 “อ๊าย แกเป็นใคร เป็นแค่คนขายของ แต่ฉันเป็นแฟนคุณเชตะวันนะ ทำไมจะลงบัญชีคุณเชตะวันไม่ได้ ฉันจะเอากระเป๋าใบนี้”
 “ไม่ได้ค่ะ ถ้าไม่มีคำยืนยันจากคุณเชตะวัน ดิฉันก็ให้กระเป๋าใบนี้คุณไปไม่ได้”               
 แซลลี่โมโหร้องกรี๊ด กระทืบเท้าปังๆ ออกไป คนขายมองตามแล้วส่ายหน้า
 ที่ห้องทำงานเชตะวัน สาเปิดประตูนำเนตรอัปสรเข้ามาในนั้น
 “เชิญคะ คุณเชตรออยู่แล้ว” สาเดินออกไป
 “เอ้า..ฉันมาแล้ว คุณจะให้ฉันทำอะไรบ้างคะ”
 เชตะวันชี้ไปที่โซฟาโดยไม่มองหน้าเนตรอัปสร “ไปนั่งตรงโน้น”
 “ความจริงคุณไม่ต้องจ้างให้ฉันมาอยู่ดูแลคุณตอนกลางวันนี่ก็ได้นี่คะ ตอนกลางวันอย่างนี้ คุณไม่ได้นอนสักหน่อย จะได้กลัวโรคกำเริบ”   
 “แต่ถ้าผมทำงานเหนื่อยๆ ผมก็อาจจะนอนงีบก็ได้นี่”
 “ถึงคุณจะนอนงีบ แล้วเกิดอะไรขึ้น ลูกน้องคุณก็เยอะแยะ เขาคงช่วยคุณทันหรอกค่ะ ไม่งั้นคุณคงไม่อยู่มาได้จนป่านนี้หรอกค่ะ”
 “เอ๊ คุณนี่ยังไงนะ คุณรับจ้างเป็นพยาบาลพิเศษ ใครจะจ้างคุณให้คอยดูแลเวลาไหน คุณก็ทำไปสิ จะเกี่ยงโน่นเกี่ยงนี่ทำไม ผมจ่ายเงินให้คุณนะ ไม่เอาเหรอ”
 เนตรอัปสรเม้มปากอย่างไม่พอใจ แต่ก็ยอมถอยไปนั่งที่โซฟาเงียบๆ กะว่าจะปล่อยให้เชตะวันทำงานต่อไปโดยไม่กวนสมาธิ แต่กลับถูกเชตะวันต่อว่าซะงั้น
 “คนหรือหุ่นยนตร์ นั่งเงียบไม่พูดจา”
 “อ๊าว ฉันอุตส่าห์นั่งเงียบๆ ไม่อยากกวนสมาธิคุณทำงาน คุณนี่เอาใจยากจริงนะ มิน่า..ถึงต้องเปลี่ยนพยาบาลบ่อยๆ”
 เชตะวันโมโหพุ่งพรวดมาถึงตัวเนตรอัปสรคว้าข้อมือไว้
 “ผมจะเปลี่ยนพยาบาลบ่อยแค่ไหน มันก็เรื่องของผม ผมมีเงินจ้างซะอย่าง ใครจะทำไม”
 “คุณก็ดีแต่มีเงินนั่นแหละ”
 สองคนจ้องหน้ากันอย่างไม่มีใครยอมใคร แซลลี่ก็โผล่พรวดเข้ามา
 “อ๊าย แกเป็นใคร เข้ามาในห้องคุณเชตได้ยังไงเนี่ย”
 เนตรอัปสรมองแซลลี่อย่างไม่ชอบใจแต่พยายามสะกดอารมณ์ไว้ “แล้วคุณละคะ เป็นใคร”
 “ต๊าย! มีย้อน ฉันก็เป็นแฟนคุณเชตนะสิ จะบอกให้นะปกติห้องนี้ถ้าไม่ใช่นังสาเลขาหน้าห้องฉันไม่ยอมให้ผู้หญิงหน้าไหนเข้ามาเด็ดขาด”
 “แซลลี่!”
 “เหรอคะ ฉันเพิ่งรู้นะคะเนี่ย ถ้างั้นคุณเชตมีแฟนมาอยู่เป็นเพื่อนแล้ว ฉันขอตัวกลับก่อนล่ะกันค่ะ ส่วนคิวกลางวันวันนี้..ฉันไม่รับเงิน”
 เชตะวันจะออกตามไป แซลลี่ดึงไว้แล้วหันมาตะคอกถามเชตะวัน
 “ใครคะเชต”
 “พยาบาลพิเศษคนใหม่ของผม”
 “พยาบาลคนใหม่! นี่คุณเลือกมันเองเหรอ”
 “ป่าว..ผมไม่ได้เลือก ท่าทางหยิ่งยะโสแบบนั้น คุณคิดว่าผมอยากจะได้มาดูแลเหรอ คนที่บ้านผมเลือกน่ะ”
 “ก็ไม่แน่ เพราะหน้าตามันก็ดีใช่ย่อย”
 “เชอะ! หน้าจืดยังกับเต้าหู้”
 “ก็อย่าให้แซลลี่รู้ละกันคะ ว่าคุณอยากจะกินเต้าหู้ขึ้นมา”
 เชตะวันเปลี่ยนเรื่อง “นี่แล้วคุณกลับมาหาผมอีกทำไมเนี่ย กลับเข้ามาแล้วยังมาทำเป็นคนพาลแบบนี้ผมไม่ชอบนะ”
 “อ๋อ..เออ คือ แซลลี่มีปัญหากับพนักงานขายข้างล่างน่ะคะ แต่ตอนนี้ไม่มีอะไรแล้วก็ได้คะ”
 “ถ้าไม่มีอะไรก็กลับไปได้ละ ผมจะทำงาน”
 “ไม่เอา แซลลี่ไม่กลับ เห็นพยาบาลคุณพูดเหมือนคุณต้องการคนอยู่ด้วย ให้แซลลี่อยู่เป็นเพื่อนคุณนะคะ”
 “ตามใจ แต่อย่ารบกวนผมละกัน”
 เชตะวันก้มลงทำงานไม่สนใจแซลลี่เลย แซลลี่ได้แต่ยืนงงอึ้งกับพฤติกรรมของเชตะวัน และไม่นึกว่าเนตรอัปสรจะเป็นพยาบาลพิเศษคนใหม่ของเชตะวัน
 แซลลี่เริ่มระแวงเนตรอัปสร..ขึ้นมาทันที
 รีสอร์ทต่างจังหวัด...พายัพเดินออกมาจากห้องทำงานพร้อมดาลัด ดาลัดพูดอย่างชื่นชมพายัพอย่างออกนอกหน้า
 “แหม นี่ถ้าคุณพายัพไม่มา ดิฉันคงคิดแผนโปรโมชั่นไม่ออกหรอกค่ะ”
 “ความจริงแผนที่คุณดาลัดวางไว้ก็เข้าท่าดีอยู่แล้วนะครับ ผมแค่มาแนะนำอะไรเพิ่มเติมให้นิดหน่อยเท่านั้นเอง คุณดาลัดเก่งอยู่แล้ว”  
 ดาลัดยิ้มร่าดีใจที่พายัพชม พงษ์เดินเข้ามาสบตากับพายัพอย่างรู้กัน พายัพหันกลับไปบอกดาลัด
 “ผมขอออกไปดูรอบๆ รีสอร์ตหน่อยนะครับ ผมอยากจะสร้างกระท่อมที่พักเพิ่มอีกสักหน่อย”   
 “งั้นเดี๋ยวดิฉันตามคนขับรถกอล์ฟให้คุณพายัพนะคะ”
 “ไม่ต้องครับ ผมไปเองได้ ขอบคุณนะครับ”  
 ดาลัดพยักหน้ารับ พายัพเดินออกไปกับพงษ์ ดาลัดมองพงษ์อย่างปลื้มใจที่มีเจ้านายเก่งแบบนี้  
 พงษ์ขับรถพาพายัพมาที่กระท่อมเปลี่ยวท้ายรีสอร์ต กวาดตามองรอบๆ ดูว่ามีใครผ่านเข้ามาในรัศมีสายตาหรือไม่ ก่อนค่อยเดินเข้าไปในกระท่อมด้วยกัน
 ในนั้นมีผู้หญิงพม่าจำนวน 3-4 คน ล้วนหน้าตาดีถูกล่ามโซ่เอาไว้ด้วยกันเป็นพรวน  
 “สินค้าเราล็อตนี้ คุณภาพดีทั้งหมดเลยครับนาย”   
 พายัพเดินเข้าไปมองหน้าทีละคนอย่างพอใจ เอามือไปเชยคางสาวคนหนึ่งให้เงยหน้าขึ้น เด็กสาวกัดมือพายัพเต็มแรงอย่างเกลียดชัง พายัพสะบัดหลังมือตบหน้าผัวะจนเด็กสาวฟุบไป          
 “ฤทธิ์มากจริงนะมึง”
 “ไปดูของก่อนเถอะครับนาย ของต้องส่งให้ลูกค้าคืนนี้”
 พายัพเดินออกไปกับพงษ์ แต่ยังไม่วายหันกลับมาจ้องหน้าเด็กสาวอีกครั้งอย่างเจ็บใจ
 ขณะเดียวกันทางด้านเนตรอัปสร กำลังแต่งตัวไปบ่นไปกับเงาตัวเองในกระจก
 “ดันปากดีนักยัยนะโม เขาเรียกออกไปแท้ๆ แทนที่จะรับเงิน ดันบอกไม่เอา นี่แน่ะ นี่แน่ะ เมื่อคืนเธอก็พลาดไปมากเลยนะยัยนะโม ดั๊นเป็นลม
จนสลบหลับไปทั้งคืน เพราะฉะนั้นคืนนี้เธอก็ควรจะแก้ตัวด้วยการไปให้เร็วๆ เข้าใจมั้ย” เธอตบปากตัวเอง
 ปารมีกับทิพย์เปิดประตูห้องเข้ามา พอเห็นว่าเนตรอัปสรกำลังจะออกจากบ้านแล้วก็แปลกใจ
 “อ้าว..จะไปไหนน่ะ นะโม”
 “ไปทำงานสิ”
 “เพิ่งจะบ่ายสามเอง ทำไมรีบไป”
 “ก็เมื่อคืนฉัน เอ้อ..ไปถึงบ้านคนไข้มันใกล้มืดแล้วใช่ป่ะ เลยไม่รู้ว่าอะไรมันอยู่ตรงไหนบ้าง วันนี้ฉันก็เลยตั้งใจว่าจะไปให้เร็วหน่อย ก่อนจะมืด จะได้ไปเดินดูบ้านดูช่องเขา ให้รู้ว่าอะไรมันอยู่ตรงไหนน่ะ”
 ปารมีกับทิพย์พยักหน้าเข้าใจ
 ทิพย์กวาดตามองห้อง “โห ทำไมห้องเรียบยังงี้ล่ะ ยายนะโม เธอกวาดถูหมดนี่เลยเหรอ เมื่อคืนก็อดนอนต้องเฝ้าคนไข้ทั้งคืน ทำไมกลางวันไม่นอนพักเอาแรง”
 “เอ่อ..ฉันนอนแล้วทั้งวัน เบื่อน่ะ ก็เลยอยากลุกมาทำความสะอาดซะหน่อย ฉันไปละนะ”  
 เนตรอัปสรรีบออกไป ทั้งสองมองหน้ากันงงๆ กับคำพูดเนตรอัปสร






 
 


 
Copyright © by Matichon Public Co.,Ltd. All Rights Reserved.