มติชน | มติชนสุดสัปดาห์ | ข่าวสด | ประชาชาติธุรกิจ | ศิลปวัฒนธรรม | เทคโนโลยีชาวบ้าน | เส้นทางเศรษฐี | สำนักพิมพ์ | พิมพ์สี | งานดี | ข้อมูลบริษัท | มติชนอคาเดมี | khaosod-english |
   [Home] หน้าแรก-ข่าวสด
 
จำนวนคนอ่านล่าสุด 446 คน
วันที่ 09 กรกฎาคม พ.ศ. 2556 เวลา 17:28 น.  ข่าวสดออนไลน์


ละคร นางมาร ตอนที่ 26

 เนตรอัปสรกลับไปที่บ้านเชตะวันตอนบ่าย เพื่อหวังทำงานชดเชยให้ อนงค์พาเนตรอัปสรเดินดูบ้านไปรอบๆ
 “ในบ้านนี้มีคนอยู่กันกี่คนคะคุณนงค์”
 “อุ๊ย เรียกนงค์เฉยๆ ก็พอค่ะ นงค์เป็นขี้ข้าเขาไม่ใช่คุณนาย บ้านนี้มีนายอยู่ 3 คนค่ะ คือคุณเชตะวัน คุณพายัพพี่ชายคุณเชต แล้วก็คุณอาทิตย์พ่อคุณเชตกับคุณพายัพ”
 “แล้วแม่คุณเชตกับคุณพายัพล่ะคะ”
 “ตายหมดแล้วค่ะทั้งสองคน คุณเชตกับคุณพายัพคนละแม่กันค่ะ อู๊ย..จะว่าไปแล้ว..คุณอาทิตย์นี่ก็เป็นผู้ชายกินเมียนะคะ มีเมียกี่คนๆ ตายเรียบหมดเลย”
 เฟื่องตาลุกวาวมองมาจากมุมหนึ่ง “อีนวล!”   
 เนตรอัปสรเห็นเงาบางอย่างแวบผ่านหางตาไป “มีอะไรหรือคะคุณพยาบาล”
 “ฉันรู้สึกเหมือน..มีใครเดินตามน่ะค่ะ”
 “อุ๊ย ใครจะเดินตามคะ ตรงนี้มีแต่เราแค่สองคน เอ้อ..พูดถึงคุณอาทิตย์แล้วก็น่าแปลกใจนะคะ ดูคุณอาทิตย์จะรักคุณพายัพมากกว่าคุณเชต ไม่รู้ทำไม  แต่ก็อย่างว่าแหละค่ะ ก็คุณเชตเธอเจ้าอารมณ์ เอาแต่ใจตัว พ่อแม่ที่ไหนก็คงระอาใจละค่ะ”
 “อนงค์” เสียงหนึ่งดังขึ้น
 เมื่อหันไปมองจึงเห็นว่าคือเชตะวัน
 “เอ้อ..คุณพยาบาลคะ นงค์ขอตัวก่อนนะคะ เพิ่งนึกขึ้นได้ว่าอุ่นแกงค้างไว้บนเตา ป่านนี้ไหม้หมดหม้อแล้วมั้ง นงค์ไปล่ะค่ะ”
 อนงค์วิ่งออกไป เชตะวันมองเนตรอัปสรเขม็ง
 “ผู้หญิงของคุณมาด้วยรึเปล่า”
 “ถามถึงเขาทำไม”
 “ฉันยังไม่อยากถูกตบ ขอตัวไปเตรียมตัวทำงานก่อนนะคะ รับรองค่ะว่าจะไม่ให้มีอะไรผิดพลาดอย่างเมื่อคืนนี้อีก”
 เนตรอัปสรเดินเข้าบ้าน เชตะวันรีบตาม
 “เมื่อกลางวัน ผมจะจ่ายค่าเสียเวลาให้คุณ”
 เนตรอัปสรนึกอยากได้แต่มีศักดิ์ศรีจึงบอกไว้เชิง “ไม่จำเป็น ฉันไม่ได้ทำอะไรเลยคุณไม่จำเป็นต้องจ่าย”
 “แต่อย่างน้อยคุณก็เสียเวลา ต้องออกจากบ้าน เสียค่ารถไปหาผม ผมไม่อยากเอาเปรียบคุณ”
 “ช่างเถอะค่ะ นิดๆ หน่อยๆ”
 “ถึงจะนิดหน่อย แต่มันก็เป็นเงินนะ”   
 “ค่ะ ฉันมันคนจน คุณไม่ต้องมาตอกย้ำเรื่องเงินกับฉันหรอกค่ะ ฉันรู้ค่าของมันดี”  
 เนตรอัปสรจะเข้าบ้าน เชตะวันตามมาดึงแขนไว้ ทั้งคู่หยุดทะเลาะกันอยู่ใต้ต้นไม้
 “ทำไมคุณดื้อนักนะ ผมจะให้คุณก็ต้องรับ”
 เฟื่องกำลังมองเนตรอัปสรอยู่อย่างเกลียดชัง ยิ่งเนตรอัปสรอยู่ใกล้เชตะวันเท่าไหร่ ทำให้เฟื่องยิ่งเกลียด สายตาเฟื่องมองไปที่กิ่งไม้หมายจะให้มันหักลงมาตรงเนตรอัปสร แต่พอดีเนตรอัปสรเดินไปเชตะวันเดินมายืนตรงนั้น ทำให้ถูกหัวเชตะวันเต็มๆ   
 “คุณเชต!”  
 เนตรอัปสรรีบเข้าไปดูเชตะวันเห็นว่าเขาหยุดหายใจไปแล้ว
 เนตรอัปสรพยายามเขย่าตัวเชตะวัน แต่พอแน่ใจว่าเชตะวันหยุดหายใจไปแล้วจริงๆ เธอก็เริ่มต้นปั๊มหัวใจด้วยมือให้เชตะวันอย่างที่เคยร่ำเรียนมา และเมื่อปั๊มด้วยมือไม่ได้ผล จึงตัดสินใจใช้วิธี MOUTH TO MOUTH แทน
 เฟื่องตกใจเข้าไปกระชากเนตรอัปสรออกจากเชตะวัน เพราะไม่เข้าใจว่าเนตรอัปสรทำอะไร
 “เอ็งจะทำอะไรชุน คนจะเป็นตาย เอ็งยังคิดทำบัดสี”
 พอเฟื่องเข้าใกล้เนตรอัปสร รัศมีจากพระที่คุณสรวงให้เนตรอัปสรไว้สว่างวาบขึ้น เฟื่องผงะหงายออกมา
 เชตะวันสำลักแล้วเริ่มหายใจ เนตรอัปสรตะโกนเรียก “นงค์ ใครก็ได้ช่วยด้วยค่ะ”
 อาทิตย์ อนงค์และบวร วิ่งหน้าตื่นเข้ามา พอเห็นสภาพเชตะวันก็ยิ่งตกใจ
 “ไอ้เชตมันเป็นอะไร”
 “คุณเชตโดนกิ่งไม้หล่นใส่ เลยหยุดหายใจไปค่ะ แต่ตอนนี้ดิฉันช่วยปั๊มหัวใจแล้ว แต่ก็ต้องส่งโรงพยาบาลด่วนค่ะ ไปโทรตามรถพยาบาลเร็วอนงค์”
 อนงค์รีบวิ่งกลับเข้าไปโทรศัพท์ในบ้าน บวรวิ่งเข้ามาช่วยเนตรอัปสรประคองเชตะวัน  
 อาทิตย์ยืนมองนิ่งๆ ส่วนเฟื่องได้แต่ยืนดูอยู่ห่างๆ แต่ทำอะไรไม่ได้เลย..
 หน้าห้องฉุกเฉินที่โรงพยาบาลเวลาต่อมา..เนตรอัปสรเดินออกมาจากห้อง แล้วบอกอนงค์และบวรที่ยืนรออยู่ด้านนอก
 “ดิฉันติดต่อกับคุณหมอประจำตัวของคุณเชตะวันแล้วค่ะ แต่คุณหมอไปประชุมต่างประเทศพอดี ตอนนี้ทางโรงพยาบาลก็เลยตามตัวหมอก้องมาแทนค่ะ”    
 เนตรอัปสรมองไปข้างหลังอาทิตย์ เห็นหมอก้องวิ่งเข้ามาท่าทางรีบร้อน
 “หมอก้องมาพอดีค่ะ หมอคะ นี่คุณอาทิตย์คุณพ่อคุณเชตะวันค่ะ”
 “ไม่ต้องห่วงนะครับ หมอจะพยายามดูแลคุณเชตะวันอย่างดีที่สุด” เขาวิ่งเข้าห้องฉุกเฉินไป
 “ไม่ต้องห่วงนะคะคุณอาทิตย์ หมอก้องเป็นหมอที่เก่งมาก คุณเชตะวันจะต้องไม่เป็นอะไรค่ะ”   
 อาทิตย์พยักหน้ารับนิ่งๆ เนตรอัปสรมองอย่างแปลกใจว่าทำไมอาทิตย์ไม่ค่อยสนใจอาการเชตะวันเลย
 เชตะวันยังนอนหลับไม่ได้สติ หมอก้องดูอาการเสร็จก็เขียนบันทึกลงชาร์ต เนตรอัปสรเอาผ้าห่มให้เชตะวันอย่างเบามือ  
 “นะโมเก่งมาก มีสติ และปฏิบัติถูกต้องตามขั้นตอนการช่วยชีวิตเลย คุณเชตตะวันถึงได้ปลอดภัย มาถึงมือหมอได้ทันเวลา”
 “ขอบคุณค่ะหมอ ไม่ใช่เพราะเนตรหรอกค่ะ แต่คุณเชต ยังดวงแข็งมากกว่า”
 “อย่าถ่อมตัวไปเลยนะโม ถ้าไม่ได้นะโมช่วยเขาไว้ ป่านนี้คุณเชตก็คงตาย ไม่ก็นอนเป็นผักเพราะสมองขาดออกซิเจนไปแล้ว”   
 “แล้วทำไมเขาถึงหยุดหายใจไปอย่างงั้นล่ะคะหมอ”
 “โรคต้องสาปที่เขาเป็นไง เดี๋ยวหมอรีบออกไปบอกพ่อคุณเชตก่อนดีกว่าว่าเขาปลอดภัยแล้ว”   
 หมอก้องเดินออกไปจากห้องฉุกเฉิน ไม่เห็นเฟื่องยืนมองดูเชตะวันด้วยสีหน้ารู้สึกผิด
 “ข้าขอโทษชุน ข้าไม่ได้ตั้งใจจะทำร้ายเจ้า..ข้าขอโทษ”
 เนตรอัปสรก้มลงพูดกับเชตะวันอย่างอ่อนโยน “คุณปลอดภัยแล้วค่ะ และตราบใดที่ฉันยังเป็นพยาบาลประจำตัวของคุณ ฉันจะดูแลคุณอย่างดีที่สุด  จะไม่ยอมให้คุณตายต่อหน้าฉันเป็นอันขาด ฉันสัญญาค่ะ..”
 เฟื่องมองนวลชิงชัง “อีนวล”
 เนตรอัปสรได้ยินเหมือนเสียงคนแว่วๆ ปลายหู แต่พอเหลียวไปกลับไม่เห็นใคร
 พายัพกำลังบอกให้พงษ์ขับรถพาเข้าเมือง หลังจากได้รับการติดต่อจากพ่อเรื่องเชตะวันเข้าโรงพยาบาล ระหว่างทางพายัพบ่นไปเรื่อยว่า
 “เจ็บใจจริงโว้ย ทำไมไอ้เชตมันไม่ตายไปซะนะ ชาติที่แล้ว..ฉันกับมันทำเวรทำกรรมอะไรกับมันมานะ ชาตินี้มันถึงได้เกิดมาจองล้างจองผลาญฉันจริงๆ นี่ถ้าไม่มีมัน สมบัติทั้งหมดของพ่อก็ต้องเป็นของฉันคนเดียว”
 พายัพเห็นมีตำรวจตั้งด่านอยู่ข้างหน้าไกลๆ “เฮ้ย ตำรวจ”
 “เอาไงดีเจ้านาย”
 “จอด ดับไฟหน้าก่อน”
 “เอาไงต่อดีครับ”
 “เอาของทิ้งน้ำให้หมด”
 พงษ์กับพายัพหอบยาเสพติดในรถไปที่น้ำแล้วโยนลงไปทันที เป็นจังหวะเดียวกันกับที่รถตำรวจพุ่งเข้ามา
 “หยุด”
 พายัพหันมาทำหน้าซื่อ “มีอะไรหรือครับคุณตำรวจ”
 “อ้าว..คุณพายัพ มายืนทำอะไรอยู่มืดๆ กันแถวนี้น่ะครับ”
 “อ๋อ..ผมเพิ่งกลับจากพาแขกของรีสอร์ตไปส่งที่ท่ารถทัวร์น่ะครับ แต่ปวดฉี่ซะก่อน เลยต้องแวะลงมายิงกระต่ายข้างทาง มีอะไรกันหรือครับคุณตำรวจ”
 “มีสายแจ้งมาว่า..คืนนี้จะมีการส่งยากัน คุณพายัพถ้าไม่มีอะไรแล้วรีบกลับเข้ารีสอร์ตเถอะครับ เดี๋ยวไปปะเข้ากับพวกค้ายา อาจซวย    ได้ ไอ้พวกนี้มันยิ่งโหดเกินคนอยู่ด้วย”
 “ครับๆ ขอบคุณครับหมวด”
 พายัพกับพงษ์ก็เดินกลับขึ้นรถ ล่ำลาตำรวจอย่างยิ้มแย้มแจ่มใส








 
Copyright © by Matichon Public Co.,Ltd. All Rights Reserved.