มติชน | มติชนสุดสัปดาห์ | ข่าวสด | ประชาชาติธุรกิจ | ศิลปวัฒนธรรม | เทคโนโลยีชาวบ้าน | เส้นทางเศรษฐี | สำนักพิมพ์ | พิมพ์สี | งานดี | ข้อมูลบริษัท | มติชนอคาเดมี | khaosod-english |
   [Home] หน้าแรก-ข่าวสด
     
 
จำนวนคนอ่านล่าสุด 708 คน
วันที่ 18 กรกฎาคม พ.ศ. 2556 เวลา 18:57 น.  ข่าวสดออนไลน์



ละคร นางมาร ตอนที่ 34

 ที่ห้องรับแขก..อนงค์ ทิพย์ และปรามี กำลังพูดกันเรื่องผี อนงค์บอกทุกคนว่า    
 “แต่ก่อนบ้านนี้เคยมีผีซะที่ไหนกันคะ ถ้ามีนงค์ก็คงอยู่ไม่ได้นานแล้วล่ะค่ะ นงค์เลยสงสัยว่าผีเนี่ย มันต้องตามคุณเชตมาจากในป่า”
 “ผีป่า”
 “น่ากลัวจังเลยอ้ะทิพย์”
 “ลงขึ้นชื่อว่าผี ไงๆ ก็น่ากลัวละยายปาน แล้วปานว่าตอนนี้ผีตัวนั้นมันจะยังอยู่แถวนี้มั้ยอ้ะ น่ากลัวอ๊ะ..”
 ทั้งสามมองรอบๆ ตัวเอง สีหน้าหวาดกลัว
 ทางด้านผีเฟื่องตามบวรเข้าไปตรงมุมหนึ่ง เธอจ้องหน้าบวรแววตาแค้นเคือง
 “อย่ายุ่งเรื่องของข้ากับชุน”
 บวรทั้งกลัวทั้งงงว่าใครคือชุน
 “นายของเอ็งในชาตินี้เขาคือชุนของข้า ข้าเฝ้ารอเขามานานกว่า 200 ปี และข้าก็จะไม่มีวันยอมเสียเขาไปให้ใครเด็ดขาด เพราะฉะนั้น..อย่ามายุ่งกับชุนของข้า ข้าจะเตือนเอ็งครั้งนี้แค่ครั้งเดียว ถ้าเอ็งไม่เชื่อ..ข้าจะ..” เฟื่องหายตัวไปอย่างรวดเร็ว  
 บวรยังยืนงงอยู่ ไม่ทันขยับตัวไปไหน มีดแหลมอันหนึ่งก็ร่อนมาปักที่กำแพงตรงเฉี่ยวคอบวรเลือดไหลซิบ  
 บวรตกใจจนทำอะไรไม่ถูก ได้แต่ยืนตัวสั่นอยู่ที่เดิม เสียงเฟื่องดังก้องอยู่ข้างหู
 “ครั้งนี้ข้าจะยกโทษให้เอ็ง เพื่อเห็นแก่ว่า..เอ็งเคยเป็นบ่าวที่ซื่อสัตย์ของข้าเมื่อชาติก่อน แต่ครั้งหน้า..ข้าจะไม่ปราณีเอ็งเช่นนี้อีก จำไว้!”
 บวรทรุดลงนั่งอย่างสิ้นเรี่ยวแรง
 เช้าวันใหม่...เนตรอัปสรลืมตาตื่นขึ้นมา เหลียวมองไปรอบๆ อย่างงุนงงว่ามานอนตรงนี้ได้อย่างไร
 เนตรอัปสรเดินไปยืนดูหน้าอนงค์ใกล้ๆ อนงค์ลืมตาตื่นขึ้นมาพอดีก็กรี๊ดออกมา ทิพย์ที่อยู่ด้วยตกใจเสียงอนงค์ก็พลอยร้องตามไปด้วย
 “โธ่..คุณพยาบาล ทำไมมาแกล้งกันอย่างนี้ละคะ นงค์ตกใจหมดเลย”
 “ฉันไม่ได้แกล้งนะคะ ว่าแต่..ทั้งสองคนมาอยู่ที่นี่กันได้ยังไงเนี่ย”
 ทิพย์กับอนงค์หันไปมองหน้ากัน ไม่รู้ว่าจะตอบเนตรอัปสรยังไงดี หมอก้องกับปารมีเข้ามา เนตรอัปสรงงหนักเข้าไปอีก
 “หมอก้อง! ยายปาน! เธอสองคนก็มาอยู่ที่นี่ด้วยเหรอ มันเกิดอะไรขึ้นเนี่ย ฉันงงไปหมดแล้ว”
 “ก็ควรจะงงอยู่หรอกค่ะ คนถูกผีเข้ามักจะจำความอะไรไม่ได้ นงค์รู้ดีค่ะ นงค์ดูหนังผีบ่อยๆ”
 “ผีเข้า อนงค์พูดอะไรน่ะ”
 “อนงค์เขาพูดจริงนะนะโม เมื่อคืนเราทุกคนเห็นกับตาตัวเองเลย” ทิพย์บอกอีกคน
 “เห็นอะไร เห็นผีเข้าฉันน่ะเหรอ”   
 “ไม่เห็นตอนเข้าหรอก แต่เห็นตอนออก”
 เนตรอัปสรอึ้งไป “บ้าแล้ว..หมอคะ นี่มันเกิดอะไรขึ้นกันแน่คะ”
 “หมอก็ไม่รู้เหมือนกัน คือ..ถ้าจะให้สันนิษฐานตามหลักทางวิทยาศาสตร์ละก็ หมอก็คงต้องสันนิษฐานว่านะโมกลายเป็นคนสองบุคลิก”  
 ทิพย์พูดแทรกทันที “แต่ถ้าสันนิษฐานตามหลักไสยศาสตร์แล้ว เธอถูกผีเข้าเมื่อวานนี้จ้ะ นะโม”
 เนตรอัปสรพึมพำ “เมื่อวาน..ฉันทำอะไร ฉันจำไม่ได้เลย”
 “นั่นแหละค่ะ อาการคนถูกผีเข้า จะจำอะไรไม่ได้ว่าทำอะไรไปบ้างช่วงที่ถูกผีเข้าน่ะค่ะ”  
 “แม่สรวงโทรไปตามฉัน บอกว่าเธอกำลังมีอันตราย แล้วพอฉันมาถึง เธอก็ท่าทางแปลกๆ พูดจาไม่รู้เรื่อง” ปารมีบอก  
 “แล้วพอเอาพระคล้องคอให้ เธอก็ร้องกรี๊ด แล้วก็สลบไปเลย” ทิพย์สมทบ    
 “นะโม ฉันว่า..เธอควรจะกลับไปหาแม่สรวงนะ จะได้รู้ให้ชัดว่าเธอกำลังเผชิญอยู่กับอะไร”
 “แต่หน้าที่ของฉันคือต้องดูแลคุณเชต ฉันไม่กล้าลาหยุดเขาแล้วไปหรอก”
 หมอก้องเอ่ยขึ้น “แต่นะโมควรห่วงตัวเองก่อนนะ หมอว่าคุณเชตคงจะไม่ใจจืดใจดำกับนะโมจนไม่อนุญาตหรอก”
 ดูเหมือนทุกอย่างไม่ได้เป็นไปตามคาดหมาย เมื่อเชตะวันรู้เรื่องเขาบอกทันควัน
 “ผมไม่อนุญาตให้คุณลาหยุด คุณเพิ่งมาทำงานได้ไม่กี่วัน จะลาหยุดแล้ว ไม่มีความรับผิดชอบเลย”
 เนตรอัปสรเม้มปากอย่างไม่พอใจที่ถูกว่า แต่ก็เถียงไม่ออก
 “อย่ามาอ้างโน่นอ้างนี่กับผมเลย ผมไม่ฟัง แต่ถ้าคุณยังดื้อดึงจะลาอีกละก็ ผมอนุญาตให้คุณลา....ลาออกไปเลย”
 “งั้นก็ลาออกเลยนะโม อย่าอยู่ทำงานกับคนบ้าอำนาจอย่างงี้ต่อไปเลย” หมอก้องสนับสนุน
 ปารมีสมทบ “ใช่ เก็บของเถอะนะโม เรากลับหอกันนะ”
 “มา..ฉันช่วย”
 “ไม่ต้องหรอกทิพย์ ปาน ฉันยังไม่กลับ”
 แต่ละคนอ้าปากค้างไปตามกัน ขณะที่เชตะวันยิ้มพอใจ
 “ไม่เปลี่ยนใจแน่เหรอนะโม”  
 “กลับหอกับพวกเราเถอะนะ”  
 เนตรอัปสรส่ายหน้า “พวกเธอก็รู้ว่าฉันเสียงานนี้ไม่ได้ ฉันต้องการเงินนะ”
 “ถ้านะโมต้องอยู่กับคนบ้าอำนาจ เห็นแก่ตัวแบบนี้หมอว่าเงินของเขานะโมอย่ารับเลย หมอเคยบอกแล้วใช่ไหม..ไม่ว่ายังไงหมอช่วยนะโมได้ทุกเรื่อง” หมอก้องบอก
 “แต่ถ้าเรื่องเงิน นะโมขอทำงานแลกกับเงินค่ะหมอ ยังไงก็ขอบคุณหมอมากนะคะ ที่สำคัญนะโมอยากดูแลคุณเชตด้วย ถ้าตอนนี้เขาไม่มีนะโมดูแลเขาอาจตายตอนไหนก็ได้ หน้าที่พยาบาลอย่างเราจะต้องดูแลคนไข้ให้ดีที่สุด จริงไหมทุกคน”
 แต่ละคนอึ้งพูดไม่ออก จำต้องพยักหน้ายิ้มแหยๆ พากันถอนใจ
 “งั้นเธอสัญญากับฉันอย่างหนึ่งได้มั้ย อย่าถอดสร้อยพระออกจากคออีก ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น ให้พระติดตัวเอาไว้ตลอดเวลา”   
 “แม้แต่ตอนอาบน้ำนะ สัญญาสิ” ทิพย์ย้ำเพิ่ม
 “จ้ะ ฉันสัญญา”
 “แล้วถ้ามีอะไรไม่ชอบมาพากล หรือว่าไอ้หมอนั่นมันทำอะไรนะโม โทรหาหมอทันทีนะ”  
 “ค่ะหมอ”
 เนตรอัปสรยืนส่งเพื่อนจนขับรถออกไป ก่อนจะเดินเข้าบ้าน
 เชตะวันที่ออยู่ก่อนแล้วแดกดันทันที “คุณนี่เสน่ห์แรงไม่เบาแฮะ ท่าทางหมอจะหลงรักคุณน่าดู”
 “ฉันไม่รู้”
 “แล้วคุณไม่รู้ด้วยใช่มั้ย...ว่าเพื่อนคุณที่ชื่อปานนั่น เขาหลงรักหมอแสนดีของคุณอยู่น่ะ”
 “เรื่องของพวกเรา คุณไม่เกี่ยว หลีกไปค่ะ ฉันจะไปอาบน้ำ”
 เชตะวันยื่นหน้าเข้าไปดมเนตรอัปสรใกล้ๆ “แต่กลิ่นคุณตอนยังไม่อาบน้ำนี่ก็หอมยวนใจดีเหมือนกันนะ”
 เนตรอัปสรหน้าตึง ผลักเชตะวันออกไปอย่างแรง เชตะวันโมโหรวบข้อมือเนตรอัปสรแล้วกระชากตัวเข้ามาแนบอก
 “เห็นคุณหน้าซื่อๆ อย่างนี้ ไม่น่าเชื่อเลยว่าคุณจะรอบจัดเกินกว่าที่ผมจะคาดถึงเลยนะ เมื่อวานนี้คุณยังแกล้งยั่วยวนผม แต่วันนี้มาทำมึนตึงใส่ซะแล้ว  คุณกำลังคิดจะปั่นหัวผมเล่นใช่มั้ย ขอบอกก่อนนะว่า..ผมไม่ใช่ไก่อ่อน”  
 “คุณจะไก่อ่อน ไก่แก่ อะไรฉันไม่สนใจ ปล่อยฉันนะ” เนตรอัปสรดิ้นจนหลุดจากเชตะวันแล้ววิ่งหนีไป เชตะวันไม่ยอมแพ้วิ่งตามไปติดๆ
 เขาดึงตัวเนตรอัปสรกระชาอย่างแรง “คุณแกล้งมาหลอกให้ผมรัก แล้วจะสลัดผมทิ้ง แกล้งทำเล่นตัวเพื่อที่ให้ผมหัวหมุน แล้วคุณจะได้เรียกร้องอะไรจากผมก็ได้..ยังงั้นเหรอ ผมไม่ยอมให้คุณเล่นผมฝ่ายเดียวหรอก”
 เชตะวันจูบปากเนตรอัปสรอย่างหนักหน่วง จนเนตรอัปสรตกตะลึง
 “ผมจะทำให้คุณรักผมบ้าง ไม่เชื่อ..คอยดู”
 เชตะวันยับจูบเนตรอัปสรอยู่อย่างนั้น เนตรอัปสรน้ำตาเอ่อ รวบรวมกำลังผลักเชตะวันออกไปอย่างสุดแรง ตบหน้าเข้าฉาดใหญ่
 “ฉันไม่มีวันรักผู้ชายเฮงซวยอย่างคุณ”
 เชตะวันอึ้ง! เนตรอัปสรน้ำตาคลอ แววตาตื่นตระหนกสุดขีด



     
 
 


 
Copyright © by Matichon Public Co.,Ltd. All Rights Reserved.