มีความแตกต่างอย่างแน่นอนระหว่างการถอยแบบหนียะย่ายพ่ายจะแจ กับ การถอยแบบถอยไปตั้งหลัก

 ถอยแบบหนียะย่ายพ่ายจะแจ ถือว่าเป็นการถอยอย่างหมดรูป

 แต่การถอยแบบถอยไปตั้งหลัก ถือว่าเป็นการถอยอย่างมีจิตสำนึก ถอยอย่างรู้เท่าทันกับสถานการณ์ที่เผชิญ

 รู้ว่าสู้ไม่ได้ ก็ต้องถอย

 ตรงกันข้าม ถอยแบบหนียะย่ายพ่ายจะแจเกิดจากก่อนหน้านี้มิได้วิเคราะห์กำลังของตนตามสภาพความเป็นจริง ไม่ได้วิเคราะห์กำลังของอีกฝ่ายตามความเป็นจริง เมื่อเกิดการปะทะสู้รบก็แตกพ่ายอย่างเหนือความคาดคิด

 การถอยแบบหนียะย่ายจึงเป็นการถอยแบบแตกพ่าย ไม่เป็นรูปกระบวน กระเซอะกระเซิง รังแต่จะถูกตามตีให้ยับเยิน

 ไม่รู้เขา ไม่รู้เรา

 ความจริง พรรคเพื่อไทยเองก็ผลักดันร่างพ.ร.บ.ปรองดองเข้าไป ผลักดันร่างแก้ไขรัฐธรรมนูญเข้าไปด้วยความมั่นใจเป็นอย่างสูงว่าจะได้ชัยชนะ

 ประสบความสำเร็จออกมาเป็นกฎหมาย

 แต่เอาเข้าจริงๆ กระแสต่อต้านไม่ได้มีแต่เพียงพรรคประชาธิปัตย์ในกระบวนการรัฐสภา หากแต่ยังมีพันธมิตรประชาธิปไตยนอกกระบวนการรัฐสภา

 ยิ่งกว่านั้นยังมีการใช้กระบวนการทางศาล กระบวนการตุลาการภิวัฒน์เข้ามา

 จึงไม่เพียงแต่จะต้องชะลอร่างพ.ร.บ.ปรองดอง หากแม้กระทั่งร่างพ.ร.บ.แก้ไขรัฐธรรมนูญตามมาตรา 291 ซึ่งผ่านวาระ 1 วาระ 2 มาแล้ว ยังไม่สามารถเดินหน้าเข้าสู่วาระ 3 ได้ตามพิมพ์เขียวที่วางเอาไว้ ตามความต้องการดั้งเดิม

 จำเป็นต้องถอย

 กระนั้น ภายในกระบวนการถอยของพรรคเพื่อไทยเด่นชัดยิ่งว่ามิได้เป็นการถอยอย่างหนียะย่ายพ่ายจะแจ หากแต่เป็นการถอยอย่างรู้เท่าทันกับสถานการณ์เฉพาะหน้า

 ที่สำคัญคือ ยังไม่อาจแตกหักได้

 ทางหนึ่ง มีการชะลอร่างพ.ร.บ.ปรองดองเอาไว้ก่อน และขยับขยายในเรื่องการตั้งเวทีสานเสวนา ทางหนึ่ง มีการชะลอร่างพ.ร.บ.แก้ไขรัฐธรรมนูญเอาไว้ก่อน และขยับขยายผ่านคณะทำงาน

 เป้าหมายอยู่ที่การทำความเข้าใจกับประชาชนในวงกว้างขึ้น

 เป้าหมายก็คือ การตั้งความหวังในการสร้างแนวร่วมกับประชาชนให้รับรู้ต่อความจำเป็นของพ.ร.บ.ปรองดอง ต่อความจำเป็นที่จะต้องแก้ไขรัฐธรรมนูญ

 ผนังทองแดง กำแพงเหล็ก

 การถอยของพรรคเพื่อไทยเป็นการถอยอย่างตระหนักรู้ในความเป็นจริงของกำลังอีกฝ่าย

 จึงถูกต้องแล้วที่พรรคเพื่อไทยจะหันเข้าไปร่วมมือกับพรรคร่วมรัฐบาล จึงถูกต้องแล้วที่จะต้องนำเอาปมปัญหาเข้าถกเถียงและสร้างความเข้าใจร่วมกับประชาชนในวงกว้าง

 แนวทางมวลชน