มติชน | มติชนสุดสัปดาห์ | ข่าวสด | ประชาชาติธุรกิจ | ศิลปวัฒนธรรม | เทคโนโลยีชาวบ้าน | เส้นทางเศรษฐี | สำนักพิมพ์ | พิมพ์สี | งานดี | ข้อมูลบริษัท | มติชนอคาเดมี | khaosod-english |
   [Home] หน้าแรก-ข่าวสด
 
จำนวนคนอ่านล่าสุด 685 คน
วันที่ 13 ธันวาคม พ.ศ. 2556 เวลา 18:31 น.  ข่าวสดออนไลน์


ละคร ผู้ชนะสิบทิศ ตอนที่ 31

 ริมฝั่งเมาะตะมะ...สอพินยายืนเหม่อมองไปที่ทะเลอย่างเจ็บปวด ประกายตาเต็มไปด้วยความแค้นฉายชัด ไขลูและองครักษ์หงสาวดีอยู่อยู่ใกล้ๆ
 สมิงสอตุดควบม้านำทหารเมาะตะมะตรงมาที่สอพินยากับไขลู “ท่านอุปราช....”   
 “จะนำกำลังตามจับไอ้พวกปล้นลักพระชายา จัดกำลังมาเท่านี้หรือ” ไขลูถาม
 “ข้าพเจ้าจัดกองทหารติดตามเฉพาะที่จำเป็นเพื่อความคล่องตัว จะได้ติดตามได้รวดเร็ว” 
 สอพินยาบอก “ท่านคิดว่าพวกมันจะนำตะละแม่กุสุมาไปไว้ที่ใด” 
 “เรือที่ข้าพเจ้าได้รับแจ้ง มันคงไม่อาจข้ามอ่าวไปได้ คาดว่าคงพากันอ้อมอ่าวไปหลังเขาทางเหนือเพื่อขึ้นบก แล้วคงหาม้าเดินทางต่อไปแปร” 
 “ข้อนั้นข้ารู้อยู่แล้ว แต่เราจะมีทางไหนตามไปสกัดดักมันทัน”
 “ข้าพเจ้าจะนำข้ามเขาไปสกัดทางไปแปร คาดว่ายังไม่ทันรุ่ง เราคงได้พบพวกมันแน่”
 “ดี..ไป กูจะเด็ดหัวมันเอามาสับไม่ให้แค้นคอกาทีเดียว” สอพินยาเดินไปขึ้นม้าควบนำไป
 สมิงสอตุดหยุดรอให้ไขลูขึ้นม้า ไขลูมองโมโห “เร็วสิโว้ย รีบตามมหาอุปราชไป อย่าให้ได้รับอันตรายเด็ดขาด” 
 สมิงสอตุดไม่ค่อยพอใจไขลูแต่ทำอะไรไม่ได้ รีบควบม้าตามไปทันที   
 ไขลูขึ้นม้าได้ก็รีบควบออกไปเช่นกัน 
 ทางด้านจะเด็ด ตัดสินใจเปลี่ยนเส้นทางเรือเป็นขี่ม้าแทน แต่ม้ามีอยู่แค่สองตัว จึงให้กุสุมาขึ้นมาไปกับตน ส่วนปอละเตียงให้ขี่ม้าไปกับจาเลงกาโบ ทำให้จาเลงกาโบนึกดีใจเป็นอย่างมาก 
 จะเด็ดขี่ม้าต่อมาได้อีกไม่นาน พวกสอพินยาก็ตามมาจนทัน 
 “มันหนีไม่พ้นแล้ว..ล้อมจับมันไว้” สอพินยาตะโกนบอก
 สอพินยาเห็นพวกจะเด็ดขี่ม้าไปบนเนิน พร้อมทั้งมองเห็นทหารตองอูที่นำโดยตะคะญี เนงบา สีอ่อง โผล่ขึ้นมาจากเนินอีกด้านหนึ่ง 
 จาเลงกาโบและเหล่าทหารคนโทษพากันดีใจ “ทัพตองอูมาช่วยพวกเราแล้ว” 
 สอพินยายืนม้ามองทัพตองอูอย่างแค้นใจ ไขลูกับสมิงสอตุดชักม้าเข้ามาหา
 “ตามไปเอาตะละแม่มาคืนเราซิไขลู”
 “ไม่มีประโยนช์ดอกพระอนุชา...เราต้องรามือไปก่อน”
 “แล้วเราจะได้ตะละแม่กุสุมาคืนได้อย่างไร”
 “เพลานี้คงไม่มีทหารตองอูเหลือรักษาเมืองแปรแล้ว พระอนุชารีบกราบทูลพระเจ้านรบดี ให้ยกทัพแปรมาช่วยเราอีกทัพหนึ่งเถิด” 
 “ถ้าพระอนุชากราบทูลพระเจ้าสักการวุฒิพีพระเชษฐา ให้ส่งทหารหงสาวดีมาช่วยอีกทัพหนึ่ง...ทัพตองอูแค่นี้คงไม่รอดมือ เราได้” 
 “ท่านสมิงสอตุดเจรจาสมเหตุ โปรดกลับไปจัดทัพใหม่เถิดพระอนุชา” 
 สอพินยาน้ำตาคลอ ตัดสินใจชักม้ากลับ
 จะเด็ดกอดตะละแม่กุสุมาไว้แน่น ขณะกุสุมามองตามสอพินยาอย่างสงสารและเห็นใจ 
 กองทหารตองอูเมื่อเห็นสอพินยากลับออกไป ก็พากันตั้งค่าย จะเด็ดออกตัวกับตะคะญี
 “ข้าพเจ้าไม่คิดตำหนิครูท่าน ที่ยกกำลังทหารลงมาจากแปรเพื่อช่วยข้าพเจ้าในครั้งนี้ แต่ข้าพเจ้ารู้สึกระอายใจ เสียใจ ที่ต้องมาทำให้ทุกคนลำบาก    เพราะความปรารถนาของตัวคนเดียวแท้ๆ”
 สีอ่องบอก “ข้าพเจ้าและพ่อครูเต็มใจจะมาช่วยท่านแม่ทัพ แม้จะต้องเสียทหารนับพันก็มิอาจแลกกับท่านแม่ทัพเพียงผู้เดียว ให้จะเด็ดแสดงความต้องการที่จะยึดเมาะตะมะให้เป็นเมืองขึ้นของตองอู...โดยเร็วที่สุด เพราะพวกเมาะตะมะคงคาดไม่ถึงว่าจะถูกบุกโจมตี...ไม่ได้เตรียมพร้อมแน่นอน และสาเหตุที่ตะคะญียกทัพทหารส่วนใหญ่พร้อมทั้งสีอ่อง เนงบา ออกมาจากแปร เพราะทางรานองรับปากที่จะไม่กระด้างกระเดื่องหรือต่อต้านตองอูอีก”
 กุสุมาทรุดลงรับการกราบตะคะญี “ข้าพเจ้าอยากรู้ข่าวจากแปรว่าสมเด็จพ่อ และสมเด็จแม่ข้าพเจ้าเป็นประการใดบ้าง” 
 สีอ่องยิ้มระรื่น “เมื่อครั้งยกทัพออกจากแปรมา พระเจ้าอยู่หัวกรุงแปรและพระอัครเทวี ทรงพระเกษมสำราญดี แม้ทหารตองอูจะคุมแปรอยู่ แต่แม่ทัพบุเรงนองได้สั่งการไว้แล้วว่าห้ามทำร้ายชาวแปรแม้แต่ผู้เดียว และให้ทะนุบำรุงสุขชาวแปรประหนึ่งเป็นชาวตองอูดุจกัน”        
 “ข้าพเจ้าขอบน้ำใจพวกท่านยิ่งนัก ที่ปรานีต่อกรุงแปรของข้าพเจ้า” กุสุมาก้มลงไหว้ทุกคน ก่อนจะหันมาสบตากับจะเด็ด  
 ท้องพระโรงหงสาวดีวันใหม่...ขุนนางทั้งหมดกำลังหมอบเฝ้าพระเจ้าสการะวุติพีที่ประทับอยู่บนบัลลังก์ โกรธเต็มที่ เมื่อฟังนายทหารอ่านจดหมายสื่อสารของสอพินยา    
 “โคนสุคญี ท่านจงจัดทัพลงไปช่วยพระอุปราชโดยเร็ว แล้วแต่งหนังสือไปทูลพระเจ้าลุงที่กรุงแปร ให้แต่งทัพลงมาช่วย การณ์ศึกนี้เป็นเพราะไปฟยู  จ่าบ้านหันสวัดดี มันแต่งเรื่องหลอกเรา โกหกว่าไอ้แม่ทัพตองอูเป็นลูกมัน ทำให้เราตายใจ หลงเมตตามันจนเกิดเหตุร้าย จงส่งคนไปจับตัวมันมาให้เราลงโทษเดี๋ยวนี้” 
 ตำหนักเมืองเมาะตะมะยามค่ำคืนนั้น ทหารเมาะตะมะคนหนึ่งวิ่งเข้ามารายงานสอพินยา สมิงสอตุด และไขลู ที่นั่งดื่มสุรากันอยู่ 
 “กองทัพตองอูบุกมาแล้วพระอุปราช” 
 สอพินยา ตกใจ 
 ไขลูลุกขึ้นโวยวาย “มึงตาฝาดหรือเปล่า จะเป็นตองอูได้อย่างไร..พวกมันจะกล้ายกกำลังทัพกลับมาบุกเราอย่างนั้นหรือ” 
 สมิงสอตุดว่า “พวกกูกำลังรอทัพหงสาวดีกับแปรอยู่ จะเป็นตองอูได้อย่างไร”
 “ไป...ไปดูกันถ้าไม่ใช่ทัพตองอูมึงคอขาดแน่” สอพินยาหยิบดาบเดินนำออกไป
 ทั้งหมดพากันวิ่งมาบนกำแพงเมืองเมาะตะมะ สอพินยาตกใจ
 “ไอ้จะเด็ดจริงๆ” 
 “ใจเย็นไว้พระอนุชา พวกมันไม่อาจหักเอาเมาะตะมะได้ดอก สมิงสอตุดสั่งพลธนูสะกัดไว้ก็พอ” 
 “พลธนู ขึ้นสายยิง” 
 พลธนูน้าวสายแล้วปล่อยออกไป
 ทหารตองอูโดนธนูล้มตายระเนระนาด เนงบาวิ่งนำทหารเอาบันใดพาดกำแพงแล้วปีนขึ้นอย่างรวดเร็ว
 “เอาอย่างไรดีพระอุปราช ท่าทางมันเอาจริงพิกล” สมิงสอตุดบอก 
 “เทกรวดทรายลงไปเยอะๆ เดี๋ยวมันก็ถอยไปเอง” 
 ทหารเมาะตะมะเทกรวดทรายร้อนๆ ลงใส่ทหารตองอูที่ปีนขึ้นมา จนดิ้นทุรนทุรายตกลงไป แต่คนใหม่ก็ปีนขึ้นมาอีก
 สอพินยาหัวเราะชอบใจ “เทลงไป เทลงไปเรื่อยๆ.....เราต้องต้านมันไว้รอทัพหงสาวดีกับแปรมาช่วย” 
 “ชักจะไม่ดีแล้วนะพระอนุชา”
 “อะไร ไขลู” 
 ไขลูหันไปมองกองทัพช้างของจะเด็ดและจาเลงกะโบ ที่กำลังไสช้างตรงมาที่ประตูเมือง
 “ป้องกันประตูไว้อย่างให้มันพังเข้ามาได้อย่างเด็ดขาด ใครท้อถอยกูจะสับคอให้ขาดทั้งโคตร” 
 จะเด็ดกับจาเลงกะโบต่างช่วยกันไสช้างชนกำแพงกันโกลาหน 
 “ทำไงดีไขลู พวกมันบุกตีถึงแตกหักแน่”
 “เราหลงกลศึกมันแล้ว หนีเถอะพระอนุชา” ไขลูดึงสอพินยาลงจากเชิงเทินไปอย่างรวดเร็ว
 บุเรงนองนำช้างเข้าเมืองเมาะตะมะมาจนได้ จาเลงกะโบตามติด กองทหารตองอูพากันวิ่งกรูเข้าไปในเมืองเมาะตะมะอย่างรวดเร็ว 
 ไม่นานจากนั้น สีอ่อง เนงบา กับทหารตองอู คุมตัวสมิงสอตุดและนายกองเมาะตะมะ 3-4 คนเข้ามาที่จะเด็ด
 “ข้าพเจ้าพร้อมที่จะอยู่ใต้พระบารมีแห่งพระเจ้าตองอู ข้าพเจ้าขอให้สัตย์สาบาน” สมิงสอตุดรีบบอกเอาตัวรอด
 “ดี..นับว่าศึกนี้ พระบารมีพระเจ้าตองอูได้แผ่ถึงเมืองสะโตงอีกเมืองหนึ่งด้วย เราจะส่งท่านกลับไปรักษาเมืองสะโตงเหมือนเดิม ข้าขอประกาศให้ทุกคนจงรู้ว่า ศึกครั้งนี้เป็นไประหว่างตองอูกับหงสาวดี  ตองอูไม่ได้มีข้อขุ่นข้องกับเมาะตะมะ แต่เนื่องจากพวกหงสาวดีเอาแผ่นดินเมาะตะมะทำศึก เราจึงไม่อาจเลี่ยง นับจากนี้ไปสิ้นศึกแล้วขอให้ชาวเมาะตะมะจงตั้งตัวเป็นกลาง ทำมาค้าขายตามปกติ เราชาวตองอูจะปกป้องดูแลให้ทุกคนอยู่กันอย่างร่มเย็นเป็นสุข ภายใต้เศวตรฉัตรแห่งพระเจ้าตองอูตะเบงชเวตี้สืบไป” 
 ทหารเมาะตะมะและชาวเมืองทุกคนก้มกราบอย่างทราบซึ้ง






 
 


 
Copyright © by Matichon Public Co.,Ltd. All Rights Reserved.