มติชน | มติชนสุดสัปดาห์ | ข่าวสด | ประชาชาติธุรกิจ | ศิลปวัฒนธรรม | เทคโนโลยีชาวบ้าน | เส้นทางเศรษฐี | สำนักพิมพ์ | พิมพ์สี | งานดี | ข้อมูลบริษัท | มติชนอคาเดมี | khaosod-english |
   [Home] หน้าแรก-ข่าวสด
 
จำนวนคนอ่านล่าสุด 2103 คน
วันที่ 10 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2557 เวลา 16:35 น.  ข่าวสดออนไลน์


ละคร สาปสาง ตอนที่ 1

 “ดาราลัย” โรงละครเก่าแก่ของครู‘อาภาพิลัย’กำลังประสบปัญหา กระแสของสังคมยุคใหม่ทำให้เกิดการเสพละครในอีกรูปแบบหนึ่ง ซึ่งต่างไปจากการแสดงของอาภาพิลัย แม้เธอจะพยายามฝืนสู้แต่ก็ไม่อาจต้านทานกระแสสังคมได้ อีกไม่ช้า“ดาราลัย”คงต้องปิดตัวลง นอกจากนั้นแล้วปัญหาใหญ่อีกอย่างของดาราลัย คือการถูกรุกรานด้วยเหล่าคนที่ต้องการที่ดินผืนนี้ และมักส่งคำขู่จะเผาโรงละครเข้ามาบ่อยๆ ดาราลัยไม่ได้เผชิญแต่ปัญหาภายนอก ปัญหาภายในก็ไม่น้อยไปกว่ากัน  

 ‘ช่อเอื้อง’ ‘ไท’ และ‘แพรว’ คือสามตัวเอกของคณะละคร แม้ภายนอกจะดูเหมือนเป็นกลุ่มเพื่อนรัก แต่ลึกๆ แล้วซ่อนไว้ด้วยความชิงชัง!  ชิงชังเพราะแย่งรัก
 ‘แพรว’ ชิงชังและอิจฉาช่อเอื้องทั้งเรื่องละครและเรื่องส่วนตัว เพราะเธอหลงรัก‘กรณ์’ลูกชายของครูพิลัย ในขณะที่กรณ์กลับหลงรักช่อเอื้อง  
 ส่วน‘ไท’ เขาแอบหลงรักช่อเอื้องอย่างเงียบๆ เฝ้าเจ็บแค้นใจที่ไม่มีอะไรสู้กรณ์ได้เลย ทั้งฐานะและหน้าตา 
 ความแค้นบ่มอยู่ในใจเขามาตลอด คิดอยู่ในใจว่าสักวันเขาจะต้องเอาชนะกรณ์และเป็นเจ้าของช่อเอื้องให้จงได้  
 ความรักของ‘กรณ์’และ‘ช่อเอื้อง’เริ่มต้นตั้งแต่แรกเจอ ช่อเอื้องรักกรณ์แต่เพราะความถ่อมตนของเธอ ทำให้ไม่กล้าอาจเอื้อมรักลูกชายคนเดียวของครูพิลัย ในขณะที่กรณ์เปิดเผยความรักที่มีต่อช่อเอื้องอย่างชัดเจน เขามีความตั้งใจที่จะทำให้ช่อเอื้องยอมเปิดใจรักเขาให้ได้ เหตุการณ์ทั้งหมดตกอยู่ในสายตาริษยาของ‘แพรว’และ‘ไท’
 คณะละครกำลังจะเปิดแสดงอีกครั้ง โดยที่ช่อเอื้องถูกอาภาพิลัยคัดเลือกให้ได้รับบทนางเอก ผลการคัดเลือกนั้นสร้างความไม่พอใจให้กับแพรวเป็นอย่างมาก  
 ในขณะเดียวกันกรณ์ก็มีโครงการต้องเดินทางไปเรียนต่อต่างประเทศ เขาคิดถึงจะขอช่อเอื้องแต่งงานก่อนจากไป และตั้งใจที่จะแต่งงานกันทันทีหลังเรียนจบกลับมาเมืองไทย  
 ในช่วงระหว่างการฝึกซ้อมนั้น แพรวบังเอิญรู้เรื่องที่กรณ์เตรียมขอช่อเอื้องแต่งงานหลังจบการแสดง แพรวจำเป็นต้องทำอะไรบางอย่างเพื่อขัดขวางไม่ให้ทั้งคู่ได้แต่งงานกัน
 เมื่อไทรู้เรื่องจากแพรวอีกที เขาจึงตัดสินใจไปเจรจากับแพรวเพื่อร่วมมือกันหยุดการแต่งงานไว้ให้ได้ ทั้งคู่ลอบวางแผนกันอยู่เงียบๆ โดยมีจุดประสงค์เดียวกันคือ แย่งชิง!
 หลังการแสดงจบลง ไทกับแพรวออกมายังที่ลับตาคน แพรวหงุดหงิดใจเป็นอย่างมาก  
 “ฉันเกลียดมันที่สุด มันแย่งทุกสิ่งทุกอย่างไปจากฉัน”  
 “แต่ฉันรักช่อนะ รักมาก ที่สุด ช่ออยากได้อะไรฉันจะให้หมดทุกอย่าง” 
 “อย่ามาฟูมฟาย ถ้าคุณกรณ์ขอนังช่อแต่งงานแล้วนังช่อตามคุณกรณ์ไปเมืองนอก แกอย่าหวังว่าจะได้เจอนังช่อมันอีก ถ้าแกอยากให้มันรักแกก็รีบจัดการซะคืนนี้ ทำให้มันรักคนอื่นไม่ได้ แล้วอย่าโง่ทำ พลาดอีกล่ะ ทำทุกอย่างตามแผน แล้วนังช่อจะเป็นของแก ไม่ใช่ของคุณกรณ์”   
 “ส่วนคุณกรณ์ก็จะเป็นของเธอสินะ” 
 “ถูกต้อง” 
 แพรวส่งขวดเหล้าให้ไท “อ้าวนี่ แล้ว ถ้าแกปอดแหก ก็กินไอ้นี่เข้าไปซะจะได้หาย” 
 สักครู่แพรวกลับไปด้านหลังเวที พลางเอ่ยปากชื่นชมช่อเอื้อง “เป็นดาวเด่นเลยนะคืนนี้”  
 “หลายคนก็ชอบที่เธอแสดงวันนี้นะ ยังฝากชมมาเลย” ช่อเอื้องยิ้มบอกกลับไป 
 “อ่อ เหรอ ขอบใจนะ เอ่อ เมื่อกี้คุณกรณ์เข้ามาบอกว่าจะไปรอเธอในบ้านพัก คงเห็นเธอยังยุ่งๆ ถ่ายรูปอยู่มั้ง เลยฝากฉันบอกอีกที” 
 ช่อเอื้องแปลกใจแต่ไม่ได้ถามอะไร เดินไปจะเปลี่ยนชุด  
 “อ่อเขาบอกให้รีบไปเลยนะ เหมือนเขาจะมีธุระด่วนเหมือนกัน” 
 “เหรอ ขอบใจนะ” ช่อเอื้องรีบเดินออกไปอย่างที่บอก  
 แพรวมองตามสมใจหมาย  
 ขณะเดียวกันทางด้านกรณ์ กำลังนั่งรอช่อเอื้องอยู่ที่ลานศาลาไทย ในมือเปิดกล่องแหวนออกดูอย่างมีความสุข ไม่นานไทรี่เข้ามาหากรณ์ หลอกพาเดินเลี่ยงออกไปจากศาลาไทย 
 “คุณกรณ์ ครับคุณกรณ์ ผมกวนนิดนึง” 
 “ยังไม่กลับเหรอไท”
 “กำลังจะกลับแล้วครับ บังเอิญผมทำสร้อยคอตกไว้ สงสัยว่าผมจะทำหล่นไว้ตรงโน้น คุณกรณ์ช่วยผมหาดูหน่อย ได้ไหมครับ” 
 “ได้สิ” 
 “พอดีเป็นสร้อยของครูที่ให้ผมใส่แสดงด้วยสิ ถ้าหายไปครูเอาผมตายแน่”  
 ทั้งสองช่วยกันก้มมองหาสร้อยคอ ช่อเอื้องเดินผ่านไปไม่ได้มองกรณ์ ไทเห็นช่อเอื้องเดินไปแล้วก็รีบบอกกรณ์ 
 “นี่ไง เจอแล้ว เกือบไปแล้ว ขอบคุณนะครับคุณกรณ์ ผมกลับก่อนนะครับ” ไทเดินไป 
 “ครับ”  
 กรณ์รีบเดินกลับไปที่ศาลาไทย   
 ช่อเอื้องเดินเข้าไปในบ้านพัก หวังว่าจะได้เจอกรณ์ในนั้น แต่พอเข้ามาไม่เห็นใครก็เริ่มหวาดระแวง 
 “คุณกรณ์ คุณกรณ์อย่าแกล้งช่อนะ ช่อโกรธจริงๆ ด้วย”   
 เสียงเปิดประตูดังขึ้น ช่อหันหลังขวับนึกว่าเป็นกรณ์ แต่กลายเป็นแพรวเดินเข้ามา 
 “แพรว นี่มันยังไง?” 
 “เธอรู้ไหม ว่าทำไมวันนี้ฉันถึงแสดงได้ดีเป็นพิเศษ เธอยังบอกเลยว่าหลายๆ คนชมฉัน” 
 ช่อเอื้องเริ่มกลัวแพรว “เธอพูดอะไรน่ะ” 
 “เพราะ ฉันอินกับบทนี้จริงๆ นะสิ บทที่ฉันต้องเกลียดแก เพราะฉันเกลียดแกจริงๆ เกลียดแกที่สุด รู้ไหมนังช่อ”  
 “นี่เธอพูดอะไร ฉันทำอะไรผิด” 
 “ผิด ที่ใครๆ ก็หลงรักแกกันหมดไง และแกก็แย่งทุกสิ่งไปจากฉัน”  
 “นี่เธอหรอกฉัน คุณกรณ์ไม่ได้มารอฉันที่นี่ใช่ไหม”  
 ช่อเอื้องจะหนีออกไป ไทเข้ามาขวาง 
 “ยังไงคืนนี้ ฉันก็ขออวยพรให้แกสองคนมีความสุขและกัน ว่าที่เมียของแกรออยู่ จัดการมันซะ อย่าให้พลาด ขอแสดงความยินดีล่วงนะ” 
 แพรวพูดจบเดินออกไปจากห้อง
 ไทเดินตามไปล็อคประตู กระดกเหล้าย้อมใจ ก่อนมองช่อเอื้องด้วยสายตามาดหมาย ช่อเอื้องถอยหลังด้วยความหวาดกลัว
 ส่วนกรณ์ที่นั่งรอช่อเอื้องอยู่ที่ศาลาไทย สักครู่ก็รู้สึกเหมือนคนเดินเข้ามา แต่พอหันไปเจอแพรวก็แปลกใจและผิดหวัง 
 “แพรว...”
 “ผิดหวังเหรอคะที่เป็นแพรว ไม่ใช่ช่อ”   
 “ไม่ได้ผิดหวังหรอกครับ แค่ประหลาดใจมากกว่า”  
 “ช่อเขาไม่มาหาคุณที่นี่แล้วล่ะ”    
 “หมายความว่ายังไงครับ”    
 “คุณคงไม่ได้สวมแหวนให้ช่อแล้วล่ะค่ะ” 
 “ทำไม”
 “ช่อกลับไปแล้วค่ะ”  
 “ก็เขาสัญญากับผมว่าจะมาเจอกันตรงนี้” 
 “เขาคงไม่รู้จะตอบคุณยังไงมากกว่ามั้งค่ะ”    
 “เกิดอะไรขึ้น ผมไม่เข้าใจ”
 “ช่อคงไม่เคยบอกคุณเรื่องแฟนเก่าสิน่ะคะ” 
 “ทำไมเหรอ แฟนเก่าช่อเกี่ยวอะไรด้วย”
 “ช่อไม่เคยลืมแฟนเก่าเขาเลย และตอนนี้แฟนเก่าช่อกลับมาหา กลับมาคบกันใหม่ได้สักระยะหนึ่งแล้ว” 
 “เธอพูดจริงเหรอ” กรณ์อึ้งไป   
 “ฉันรู้ว่าช่อก็ชอบคุณมากนะ แต่เขาก็ทำใจลืมแฟนเก่าไม่ได้ ช่อเขาคงไม่รู้จะบอกคุณยังไง” 
 “ไม่จริง...ผมไม่เชื่อ”
 “ฉันเข้าใจค่ะ ถ้าฉันเป็นคุณก็คงไม่อยากเชื่อเหมือนกัน ฉันเห็นใจคุณนะคะ เอาเป็นว่าฉันจะทรยศช่อเพื่อคุณสักครั้งก็แล้วกัน”    
 “ทรยศ?”  
 “ช่อท้อง” แพรวใส่ไฟต่อ “ช่อท้องกับแฟนเก่าค่ะ เขาขอไม่ให้ฉันบอกคุณน่ะค่ะว่าเขาตั้งใจจะกลับเชียงใหม่คืนนี้หลังจากที่แสดงละครเสร็จ ฉันก็เข้าใจช่อดีว่าเขาก็ไม่รู้จะเจอหน้าคุณได้ยังไง” 
 “ไม่จริง ผมไม่เชื่อคุณ” กรณ์รีบออกไปทันที
 แพรวมองตามไปด้วยรอยยิ้มร้าย
 ทางด้านไทที่อยู่กับช่อเอื้อง เมื่อเห็นกรณ์ติดต่อเข้ามาทางโทรศัพท์ ไทไลน์ตอบกลับไปแทนว่า 
 “ช่อขอโทษ ลาก่อนค่ะคุณกรณ์”  
 “ช่อ อยู่ไหน ผมจะไปหา” กรณ์ไลน์ตอบมา 
 กรณ์รอสักพัก เห็นว่าช่ออ่านข้อความแต่ไม่มีคำตอบอะไร กรณ์รีบขึ้นรถแล้วขับออกไปอย่างร้อนใจ 
 ช่อเอื้องมองไทอย่างไม่เข้าใจ เธอต่อว่าเขา “ไท ทำไมเธอทำแบบนี้”    
 “ก็เพราะเรารักช่อ เราไม่อยากให้ช่อเป็นของคนอื่น”
 “ไท ปล่อยเราไปเถอะ” 
 “เรารักช่อ ตลอดเวลาที่รู้จักกันมา ใจเราไม่เคยหยุดรักช่อเลย”    
 “ไท เราเป็นเพื่อนกันนะ”  
 “แต่เราไม่อยากเป็นแค่เพื่อน ไม่ต้องพูดอะไรทั้งนั้น เรารู้ว่าใจช่อรักใคร ช่อไม่เคยมองเห็นความรักของเราเลย ใจช่อทั้งใจกลับไปยกให้มัน ทำไมล่ะช่อ เราไม่ดีตรงไหน ทำไมถึงรักเราไม่ได้!”   
 “ไท เราอย่าพูดเรื่องนี้กันเลยนะ เรามีธุระ ต้องรีบไป”   
 “จะไปหามันใช่ไหม รักมันมากนักใช่ไหม” ไทเข้ามาจับตัวช่เอื้อง    
 “จะทำอะไรน่ะ” 
 “ทำให้ช่อเป็นของเรายังไงล่ะ แล้วพรุ่งนี้เราสองคนจะไปอยู่ด้วยกัน แต่งงานกัน”
 ไทลงมือปลุกปล้ำ ช่อเอื้องพยายามต่อสู้ขัดขืนแต่ก็สู้แรงไทไม่ได้ ไทพยายามปลุกปล้ำหนักมือขึ้น    
 “คุณกรณ์ คุณกรณ์ช่วยช่อด้วย”   
 เสียงร้องนั้นยิ่งทำให้ไทโมโหหนักเข้าไปอีก   
 “รักมันมากนักเหรอช่อ รักมันมากนักเหรอ”   
 ด้วยความโกรธถึงสุดขีด ไทคว้าผ้าสไบที่คล้องคอช่อเอื้องรัดคอไว้   
 “ทำไมไม่รักฉัน ทำไมถึงไม่รักฉัน!”     
 ไทยิ่งรัดคอช่อเอื้องแน่นขึ้นด้วยความเจ็บใจ “ฉันไม่ดีตรงไหน ทำไมถึงรักไม่ได้ ทำไม ทำไมไม่รักฉัน ทำไม!” 
 ช่อเอื้องเริ่มหายใจไม่ออก พยายามดึงมือไทออกจากคอแต่ก็ไม่สำเร็จ  
 “ทำไม!”
 มือของช่อเอื้องหล่นลงข้างกาย หยุดดิ้น หยุดร้อง ตาเบิกค้าง หมดลมหายใจ ไทเริ่มได้สติ ตกใจสุดขีด 
 “ไม่ ไม่จริง ไม่จริง ช่อ ช่อฟื้นสิ ช่อ”   
 ไทเขย่าร่างช่อเอื้อง แต่ช่อเอื้องก็ไม่ฟื้นขึ้นมา  
 “ช่อ ช่อเราขอโทษช่อ” ไทร้องไห้โฮมองมือตัวเองไม่รู้จะทำอย่างไรดี






 
 


 
Copyright © by Matichon Public Co.,Ltd. All Rights Reserved.