ตามหาเพื่อนไอริช ผู้ช่วยส่งชายจากออสเตรเลียไปอังกฤษในลังไม้

9 เม.ย. 2564 - 23:27 น.

ตามหาเพื่อนไอริช ผู้ช่วยส่งชายจากออสเตรเลียไปอังกฤษในลังไม้ – BBCไทย

เกาะติดข่าว กดติดตาม ข่าวสด

คุณเป็นชาวไอริชที่อาศัยอยู่ประเทศออสเตรเลียเมื่อปี 1965 หรือเปล่า คุณได้ช่วยชายจากเวลส์ให้ได้กลับบ้านด้วยการยัดเขาลงในลังไม้หรือไม่

ไบรอัน ร็อบสัน อยากติดต่อคนชื่อพอลและจอห์น – เขาจำนามสกุลพวกเขาไม่ได้ – ซึ่งช่วยให้เขาออกจากประเทศได้โดยไม่ต้องเสียค่าเครื่องบิน

ไบรอัน ซึ่งมาจากเมืองคาร์ดิฟฟ์ อายุได้ 19 ปี ตอนที่เพื่อนสองคนช่วยบรรจุเขาลงในลังไม้เพื่อส่งเป็นพัสดุกลับจากเมืองเมลเบิร์นไปกรุงลอนดอน

ตอนนั้น เขาเข้าทำงานกับบริษัทวิกตอเรียนเรลเวย์ส (Victorian Railways) ในออสเตรเลีย แต่ไม่มีความสุขเอาซะเลยและอยากกลับบ้าน

เขาไม่มีเงินซื้อตั๋วเครื่องบินกลับบ้าน และก็ได้เซ็นสัญญาไปแล้วว่าจะอยู่ทำงานจนครบสองปี

ลังไม้

Graphic showing how Brian Robson might have fitted into his crate
BBC
ไบรอันใช้เวลาอยู่ราว 96 ชั่วโมงในลังไม้สูง 24 นิ้ว และกว้าง 36 นิ้ว

และแล้วเขาก็เกิดความคิดว่าจะส่งตัวเองเป็นพัสดุกลับบ้าน พอลและจอห์นเป็นชาวไอริชที่ทำงานที่บริษัทเดียวกันและกลายมาเป็นเพื่อนสนิทกัน

ไบรอันต้องการความช่วยเหลือจากพอลซึ่งมีเครื่องพิมพ์ดีดสำหรับใช้จัดการเอกสารสำหรับส่งพัสดุ

“จอห์นยินดีช่วยผมทุกอย่าง แต่พอลไม่อยากมีส่วนร่วมใด ๆ เลย”

ตอนแรกพวกเขาคิดว่าไบรอันบ้าไปแล้ว แต่เขาใช้เวลาหนึ่งสัปดาห์จนเพื่อนทั้งสองตกลงช่วยในที่สุด

เพื่อนทั้งสองสัญญาว่าจะช่วยตราบใดที่ไบรอันจะปกปิดตัวตนของพวกเขาเพราะกลัวเกิดเรื่องทำให้พวกเขาเดือนร้อนได้

พวกเขาช่วยกันใส่ไบรอันลงในลังไม้ขนาดเท่าตู้เย็นเล็ก ๆ โดยในนั้นมีหมอน ไฟฉาย กระเป๋าเดินทาง และขวดสองใบ – อันหนึ่งสำหรับน้ำดื่ม อีกอันไว้ฉี่

ไบรอันไม่สามารถยืดขาได้ และก็ไม่สามารถหันหัวได้เลย

ไปลอสแอนเจลิส

การเดินทางยากเย็นและอันตรายกว่าที่ไบรอันคาดคิดไว้ เขาถูกส่งไปเส้นทางที่ช้ากว่าโดยต้องแวะหลายที่ผ่านนครลอสแอนเจลิสของสหรัฐฯ

ไม่นาน เขาเริ่มตระหนักว่าการเขียนข้อความบอกให้ตั้งกล่องทางใดไม่ได้ช่วยอะไร ตอนเครื่องบินลงจอดที่นครซิดนีย์ ลังไม้ตั้งกลับหัวอยู่ถึง 22 ชั่วโมง เขาเจ็บปวดร่างกายไปหมดและเป็นลมด้วย

อย่างไรก็ดี เขาไม่ยอมแพ้ เครื่องบินทะยานขึ้นอีกครั้งแต่ก็ยังไม่ได้มุ่งตรงไปยังสหราชอาณาจักร

“ผมอยู่ในลังไม้อยู่ห้าวันและไปลงเอยอยู่ที่คลังเก็บสินค้า ผมนึกว่าอยู่ลอนดอนแล้ว”

Stiff and limping: Brian Robson on his arrival back at Heathrow
Getty Images
ไบรอันขณะมาถึงสนามบินในกรุงลอนดอนเมื่อปี 1965

“ผมเลื่อนมือไปจับไฟฉายได้แต่นิ้วแข็งเสียจนทำไฟฉายตก”

“ผมได้ยินเสียงพูดว่า ‘เกิดอะไรขึ้นน่ะ’…”

“จากนั้นผมถึงตระหนักว่าพวกเขาไม่ได้พูดอังกฤษสำเนียงอังกฤษ แต่เป็นสำเนียงอเมริกัน”

“มีคนคนหนึ่งมองผ่านรูของลังไม้แล้วเราก็จ้องตากัน”

“เขาถอยอย่างผวาไปไกลและพูดว่า ‘มีคนอยู่ในนั้น’…”

“จากนั้นพวกเขาก็วิ่งจากไป ชั่วโมงต่อมาก็เกิดเหตุวุ่นวายไปหมด มีตำรวจเอฟบีไอ หน่วยซีไอเอ หน่วยรักษาความปลอดภัยสนามบิน และรถฉุกเฉิน”

Suitcase
Getty Images

“อยากจะเลี้ยงเหล้าพวกเขาคนละแก้ว”

ไบรอันถูกนำตัวไปส่งโรงพยาบาลและก็ค่อย ๆ กลับมาใช้แขนขาได้ตามปกติ

ทางการสหรัฐฯ ไม่ได้ดำเนินคดีแต่อย่างใด และเขายังได้ตั๋วกลับลอนดอนด้วย คราวนี้ในฐานะผู้โดยสาร

หลังจากนั้น ไบรอันก็ใช้ชีวิตต่ออย่างมีความสุข มีครอบครัวและอาชีพการงาน ตอนนี้อายุ 76 ปี แล้ว เขากำลังจะเปิดตัวหนังสือเกี่ยวกับการผจญภัยในครั้งนั้นชื่อ “The Crate Escape”

เมื่อมองย้อนกลับไป เขาแทบไม่อยากเชื่อว่าตัวเองทำอะไรลงไป

“มันเป็นความโง่เขลา ถ้าลูก ๆ ผมลองทำนะ ผมคงจะฆ่าพวกเขา แต่ตอนนั้นมันคนละยุค”

ตอนนี้ ไบรอันแค่อยากจะเจอกับเพื่อนชาวไอริชของเขาอีกครั้ง

“ถ้าผมได้เจอพวกเขาอีก แค่อยากจะขอโทษที่พาพวกเขามาทำเรื่องนี้ และผมคิดถึงพวกเขาตอนกลับมาถึงที่นี่”

“อยากจะเลี้ยงเหล้าพวกเขาคนละแก้ว”

ติดตามข่าวสด

ข่าวเด่นประจำวัน












seagame

ภาพที่



อัลบั้มภาพ ตามหาเพื่อนไอริช ผู้ช่วยส่งชายจากออสเตรเลียไปอังกฤษในลังไม้
ข่าวที่เกี่ยวข้อง