ครบทุกรส สดทุกเรื่อง



เผยนาทีผู้ว่าฯชัยนาท ตกจักรยานสลบ เย็บ 80 เข็ม!! นอนรักษาตัวห้องติด‘เกรซ เดอะสตาร์6’
Font Size  

วันที่ 12 กรกฎาคม พ.ศ. 2558 เวลา 11:05 น.

 วันที่ 12 ก.ค. นายสุทธิพงษ์ จุลเจริญ ผู้ว่าราชการจังหวัดชัยนาท โพสต์เฟซบุ๊กว่า “สวัสดีครับ..มิตรรักทุกท่าน วันนี้เป็นวันแรกที่ได้คุยกับแฟนเพจหลังผมประสบอุบัติเหตุจักรยานล้มที่เขาขยาย เมื่อเช้าวันจันทร์ที่ 6 กรกฎาคม 2558 เวลาประมาณ 08.00 น. โดยประมาณ ผมออกปั่นจักรยานไปกับ พี่สุเทพ คนใต้ แต่เป็นเขยชัยนาทที่อายุ 61 ปี มีฝีมือด้านตัดผมมาก เป็นโอกาสแรกที่ปั่นด้วยกัน เลยพาทัวร์เขาขยายเขาสวรรค์ชัยนาทซะทั่วเลยครับ โดยตั้งใจว่าก่อนกลับจะรดน้ำต้นไม้สักคนละต้นสองต้น ในช่วงใกล้จะจบผมเดินบ้างปั่นบ้างขึ้นเขา และปั่นลงเขา (แต่ปั่นขึ้นทางลงแล้วปั่นลงทางขึ้น-:เพราะทางขึ้นที่เรากำหนดไว้เพื่อความปลอดภัยที่ที่ตั้งของป้ายเขาขยายนั้นมันชันมากอันตราย )

 

 ....ช่วงขาลงรถผมควบคุมไม่ดีเลยล้ม ทำให้ประสบอุบัติเหตุได้รับบาดเจ็บเยอะที่สุดในชีวิตของผม ถึงกับสลบและกรามหัก ฟันหัก 2 ซี่ ฟกช้ำดำเขียวหลายจุดมีแผลตามตัวอีกหลายจุด....โดยเมื่อฟื้นมาก็ได้รับความช่วยเหลือจากพี่สุเทพฯ พี่ชวัช (ท่าน รอง ผอ.แขวงทางหลวง)...ซึ่งได้ประสานขอรถพยาบาลจากโรงพยาบาลชัยนาทนเรนทร มารับไปตรวจรักษา และก็ด้วยรถของโรงพยาบาลที่เคยจากเห็นของลูกศิษย์หลวงปู่ฤษีตาไฟ วัดเทพหิรัญ อีกเช่นกันที่พาผมส่งโรงพยาบาลกรุงเทพฯที่ซอย (ศูนย์วิจัย ด้วยความรวดเร็วทันใจและปลอดภัย โดยระหว่างอยู่โรงพยาบาลชัยนาทนเรนทร ผมได้รับการดูแลจากหมอพยาบาล และผู้ที่รู้ข่าวเป็นห่วงใยหลายคน

 

 ต้องขอบคุณมากๆ ครับ แต่ที่ถูกผมแซวก็คือพี่แอ๊ว พี่วิเชียร(หลานศิษย์หลวงปู่ศุข) ว่านี่ถ้ายอมยกหลวงปู่ศุขให้ผมสักองค์คงไม่เกิดอุบัติเหตุกับผม...55..ผมมาถึง กทม.โดยสวัสดิภาพก็ต้องเจอคณะแพทย์ชุดใหญ่ 9 ด้าน คือ หมอฉุกเฉิน(Er) หมอสมอง หมอผ่าตัด. หมอบาดแผลภายนอก หมอกระดูก หมอฟัน หมอดมยาสลบ หมออายุรกรรม (ความด้อยโอกาสของคนต่างจังหวัดเรื่องหมอก็เห็นได้ชัดว่า จว.เรามีหมอเก่งมากกว่าคือคนเดียวรักษาได้หลายด้านและไม่ต้องมีเครื่องมือแพทย์มากเท่าที่ กทม.)...55..คณะที่มาส่งผมที่ กทม.มีหมอ หน.พยาบาล พยาบาล และ พนักงานขับรถผมเองแทบไม่ได้ขอบคุณเลยเพราะนอนมาในรถ ลงรถก็แทบจะไม่รู้เรื่องอะไรจำได้บ้างก็คือ เขามีการคุยกันเรื่องเส้นทางและผมให้นายกเหล่ากาชาดชัยนาทดูเรื่องข้าวกลางวัน

 

 เพราะมาถึง กทม.ก็น่าจะเที่ยงแล้ว ส่วนผมเองไม่ยักหิวเลย เจอคณะหมอของโรงพยาบาลกรุงเทพทุกคนดูแลเอาใจใส่ดีมากครับ เช็คโน่นเช็คนี่เยอะแยะไปหมดแต่ที่ถามเรื่องไม่น่าถามคือผมแพ้ยาแพ้อาหารอะไรบ้างผมก็ตอบด้วยความภูมิใจว่าไม่แพ้ ท่านก็ย้ำถามอีกว่าแพ้อะไรบ้างไหมเพราะผมจะต้องถูกผ่าตัดใหญ่ในไม่ช้านี้ ผมก็เลยอายๆตอบไปว่ามีแพ้ภริยาครับ..55...

 

 คุณหมอทุกคนเลยวินิจฉัยได้ว่าสมองผมไม่มีอันตรายอะไรซึ่งต้องยกประโยชน์ให้หมวกกันน็อกที่ผมสวมใส่เวลาปั่นจักรยานว่าช่วยเยอะมากที่สุด

 

 จากนั้นแล้วก็พาผมเข้าห้องผ่าตัด....จาก 3 โมงเย็น ถึง 3 ทุ่ม.....ออกมารู้ตัวที่ห้อง ICU ก็น่าจะเกือบ 5 ทุ่มมั้งครับ คุณหมอดูแลตลอดรวมทั้งพยาบาล เวลามาดูแลครั้งแรกหมอท่านก็จะอธิบายว่าผ่าตรงนั้นเย็บตรงนี้รวมไปรวมมาปาเข้าไป 80 เข็มได้

 

 แถมท่านบอกว่าผมจะผอมหุ่นจะดีกว่าเก่าเยอะ...เพราะกรามที่หักจะทำให้ผมกินอาหารเหลวๆ ไปร่วม 3 เดือน และวิธีทดสอบว่าการวางยามีผลกระทบอะไรกับสมองผมไหมหมอก็จะถามเหตุการณ์ในห้องผ่าตัดว่าผมจำอะไรได้บ้าง ผมก็บอกจำได้แค่ตอบหมอว่าแพ้อะไรบ้างหลังจากนั้นไม่รู้อะไรแล้ว..หมอก็หัวเราะแล้วบอกใช้ได้

 

 เช้ารุ่งขึ้นผมพบพี่หน่อง อรุโณทัย ผู้จัดละครช่อง 3 ที่ดังที่สุด เช่น บางระจัน น้องใหม่ร้ายบริสุทธิ์ เดินเข้ามาเยี่ยมพร้อมบอกข่าวดีว่าน้องเกรซ นางเอกแสนสวยซ้อนท้ายจักรยานแล้วเท้าเข้าซี่ล้อตกหัวกระทบพื้นมีเลือดซึมในสมองนอนอยู่ห้องติดๆ กับผม...(ผมนึกในใจว่าจักรยานอีกแล้ว...แต่ทั้งของทั้งน้องเกรซและผมถ้าวิเคราะห์อย่างตรงไปตรงมาก็เพราะความประมาททั้งคู่ ของน้องเขาไม่สวมหมวก นั่งหันหลังให้คนปั่น. ส่วนของผมลงทางขึ้น)

 

 ผมนอนห้อง ICU สองคืนแล้วก็ย้ายมาอยู่ห้องพิเศษตึก 5 จนถึงเวลานี้ครับ รอตัดไหมในปากประมาณ 60 เข็ม แล้วหมอจะดูอีกครั้งว่าควรให้ผมกลับไปรักษาตัวที่บ้านได้หรือไม่...ขอบคุณทุกท่านที่เป็นห่วงใยผมมาโดยตลอดกราบขออภัยพี่น้องชาวชัยนาทที่ผมต้องเบี้ยวงานรักษาตัวเองหลายวัน...แต่ฟื้นมาดูข่าวทีวีก็เห็นข่าวดีของคนอำเภอหนองมะโมง ชัยนาทเราว่าได้รับความเห็นชอบอนุมัติงบเกือบ 50 ล้านให้


 ขุดสระแก้มลิงหนองดู่ให้ ผมได้ไลน์กราบขอบพระคุณท่านเลขานุการรองนายกรัฐมนตรีและท่านรองนายกรัฐมนตรี (พลเอกประวิตร วงษ์สุวรรณ) ซึ่งเป็นผู้ช่วยแก้ไขปัญหาที่เรื้อรังมาเป็น 100 ปี ให้คนหนองมะโมงไปแล้วในนามคนชัยนาทก่อนหน้าที่จะคุยโม้เรื่องความเจ็บป่วย)

 

 ขอบคุณทุกท่านครับที่ห่วงใยผม...คิดถึงทุกคนนะครับ