ชายวัย 51 ตกงาน เดินเท้าครึ่งเดือนจากจันทบุรี มุ่งหน้าแปดริ้ว มีเงินติดตัว 11 บาท สุดรันทดไปขอทำงาน นายจ้างบอกรับแต่แรงงานกัมพูชา
10 มิ.ย. 69 – ผู้สื่อข่าวพบชายคนหนึ่ง ริมถนนทางหลวงแผ่นดินสาย 304 (กบินทร์บุรี – ฉะเชิงเทรา) ต.ลาดตะเคียน อ.กบินทร์บุรี จ.ปราจีนบุรี กำลังเดินอยู่ริมถนนในสภาพเหงื่อท่วมตัว เนื้อตัวมอมแมม สะพายถุงปุ๋ย
ทันทีที่ชายคนดังกล่าวเห็นขวดน้ำในตะกร้ารถจักรยานยนต์ผู้สื่อข่าว จึงได้เอ่ยปากว่า “พี่ครับ ผมขอน้ำไว้กินขวดหนึ่งได้ไหมครับ ผมหิวน้ำ เดินทางมาจากโป่งน้ำร้อน จ.จันทบุรี ครับ” ผู้สื่อข่าวจึงพาไปเลี้ยงข้าว ทราบชื่อคือ นายสามารถ อายุ 51 ปี
นายสามารถ เล่าว่า เป็นชาว อ.หนองกี่ จ.บุรีรัมย์ อดีตเคยมีภรรยาและลูกชายด้วยกัน 2 คน ต่อมาตนต้องออกไปทำงานต่างจังหวัดเพื่อหาเงินเลี้ยงชีพ แต่วันหนึ่งเมื่อกลับมาบ้าน พบว่าภรรยามีสามีใหม่ไปแล้ว จึงตัดสินใจแยกทางกัน
ต่อมาตนได้ไปอาศัยอยู่กับญาติที่ อ.โป่งน้ำร้อน จ.จันทบุรี แต่พออยู่ไปเริ่มเกรงใจ ไม่อยากเป็นภาระให้ใครเดือดร้อน จึงตัดสินใจแบกถุงปุ๋ยเดินเท้าออกมาหางานทำเพียงลำพัง ตั้งแต่ครึ่งเดือนก่อน โดยไม่มีเงินติดตัวเลย ตลอดเส้นทางอาศัยเก็บกระป๋องเบียร์ กระป๋องน้ำอัดลม เศษเหล็กริมถนน นำไปขายให้ร้านรับซื้อของเก่า ได้เงินประทังชีพครั้งละ 30-100 บาท
วันไหนขายของเก่าไม่ได้ ก็ต้องเดินหาเก็บเศษอาหารที่คนทิ้งไว้ริมทางมากินเพื่อประทังชีวิต บางครั้งก็มีบะหมี่กึ่งสำเร็จรูปแกะซองแล้วเทน้ำใส่ กินดิบๆ ทั้งอย่างนั้นเพื่อบรรเทาความหิว ส่วนตอนนี้เหลือเงินติดตัวอยู่แค่ 11 บาทเท่านั้น
นายสามารถ เล่าต่อว่า ระหว่างทาง ได้พยายามเดินวอล์กอินเข้าไปสมัครงานตามแคมป์คนงานก่อสร้างต่าง ๆ แต่ก็ถูกปฏิเสธทั้งหมด ที่น่าเจ็บใจสุดคือมีอยู่ที่หนึ่ง เมื่อเดินเข้าไปถามเจ้าของแคมป์ตอบว่า “รับเฉพาะแรงงานกัมพูชา ไม่รับแรงงานไทย” ตนไม่มีทางเลือก เลยตัดสินใจเดินเท้าต่อไปยัง จ.ฉะเชิงเทรา เพื่อเสี่ยงโชคหางานทำอีกครั้ง
ก่อนจากกัน ผู้สื่อข่าวได้มอบเงินช่วยเหลือส่วนตัวจำนวนหนึ่ง ให้ นายสามารถ เก็บไว้ซื้ออาหารกินในมื้อถัดไป ซึ่งตอนแรก นายสามารถ ปฏิเสธแต่ก็ยอมรับไว้ ก่อนจะออกเดินทางมุ่งหน้าเดินเท้าสู่ จ.ฉะเชิงเทรา ต่อไป
