สตูล ปากบาราคึกคัก “หอยการัง” ขึ้นเกยหาด ชาวบ้านแห่เก็บ “หอยพิมพ์” สร้างรายได้งาม เงินสะพัดวันละ 2 แสน รสชาติเอกลักษณ์ หวานนุ่ม นำไปแปรรูป “หอยแดดเดียว” พุ่งกิโลละพัน
16 ส.ค. 69 – ผู้สื่อข่าวรายงานว่า เกิดปรากฏการณ์ทางธรรมชาติสุดแปลกตา บริเวณชายหาดปากบารา ตำบลปากน้ำ อำเภอละงู จังหวัดสตูล เมื่อ “หอยการัง” หรือ “หอยพิมพ์” พาตัวขึ้นมาเกยชายหาดเป็นจำนวนมากอย่างที่ไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อน สร้างความฮือฮา และดึงดูดชาวบ้านในพื้นที่ นับร้อยชีวิตแห่กันมาเก็บขาย สร้างรายได้อย่างมหาศาลตลอด 2 วันนี้

ผู้สื่อข่าวลงพื้นที่สำรวจ บรรยากาศบริเวณชายหาด พบชาวบ้านนำอุปกรณ์มาเก็บหอยพิมพ์กันอย่างคึกคัก หอยมีขนาดใหญ่มากขนาด 6-7 ตัวโล ชาวบ้านเข้าไปหาหอยฝังตัวลึกประมาณหัวเข่า (แต่ปกติหอยชนิดนี้จะฝังตัวลึกประมาณ2ฟุต) บางรายได้หอยกลับไปหลายสิบกิโลกรัม ส่งผลให้มีเงินสะพัดในชุมชน จากการขายสดหน้าหาด ประเมินรวมไม่ต่ำกว่าวันละ 200,000 บาท
“บังมุด” ชาวบ้านปากบารา เล่าด้วยความประหลาดใจว่า หอยชนิดนี้ท้องถิ่นเรียกว่า หอยการัง หรือภาคกลางเรียก หอยพิมพ์ ปกติเป็นหอยพื้นถิ่นที่อาศัยฝังตัวอยู่ในโคลนลึกใต้ดินถึง 2 ฟุต ลำพังเพียงคลื่นลมทะเลตามปกติ ไม่สามารถซัดขึ้นมาบนฝั่งได้ แต่ปีนี้ถือว่าผิดปกติมาก เพราะมีหอยขึ้นมาเต็มชายหาดเยอะอย่างที่ไม่เคยพบเห็นมาก่อน
สำหรับคุณค่าทางเศรษฐกิจและการปรุงอาหาร หอยการัง เป็นที่ต้องการอย่างมาก โดยราคาขายสดหน้าหาด อยู่ที่กิโลกรัมละ 60 บาท และราคาขายปลีกทั่วไปกิโลกรัมละ 80 บาท โดยเฉพาะกลุ่มพ่อค้าแม่ค้า มารับซื้อถึงหน้าหาด เพื่อนำไปแปรรูปเป็น “หอยพิมพ์แดดเดียว”
เมื่อนำไปผ่านกระบวนการถนอมอาหารเป็น หอยแดดเดียว จะมีมูลค่าเพิ่มสูงขึ้น จนสามารถ ขายได้สูงถึงกิโลกรัมละ 1,000 บาท เลยทีเดียว ส่วนการปรุงสด ชาวบ้านนิยมนำไปลวกก่อนนำไปผัดกะเพรา ผัดฉ่า หรือทำต้มยำ และแกงจืด ซึ่งให้รสชาติหวานนุ่มเป็นเอกลักษณ์
รู้จัก “หอยการัง หรือ หอยพิมพ์” ดัชนีชี้วัดความอุดมสมบูรณ์ หอยการัง หรือ หอยพิมพ์ (Angel Wing Shell) มีลักษณะเด่นคือ ตัวใหญ่เกือบเท่าฝ่ามือ เปลือกสองฝาสีขาวอมเทาเปราะบาง ทรงยาวโค้งคล้ายปีกนก ผิวเปลือกมีลายริ้วตะไบชัดเจนสำหรับใช้ขุดเจาะ
พฤติกรรมและการอยู่อาศัย เป็นหอยประเภทเจาะฝังตัว (Boring Bivalve) อาศัยตามหาดโคลน เลน หรือโคลนแข็งปนทรายในเขตน้ำขึ้น-น้ำลง และป่าชายเลนแถบชายฝั่งอันดามัน เช่น สตูล ตรัง กระบี่ ภูเก็ต พังงา และระนอง
ความสำคัญทางระบบนิเวศ หอยชนิดนี้มีความไวต่อสารพิษและการเปลี่ยนแปลงของตะกอนดิน การพบหอยการังจำนวนมากจึงเป็นดัชนีชี้วัดสำคัญถึงความอุดมสมบูรณ์ของสมดุลธรรมชาติและป่าชายเลนในพื้นที่
