วันที่ 25 พ.ค. ตำรวจวิทยาการจังหวัดหนองบัวลำภู เข้าเก็บหลักฐานหลังชาวบ้านแจ้งว่า พบศพพระคาดว่าจะผูกคอตายใต้ต้นเหมือด ในป่าละเมาะท้ายบ้านถิ่น หมู่ 1 ต.บ้านถิ่น อ.โนนสัง จ.หนองบัวลำภู โดยที่เกิดเหตุพบเชือกไนล่อนสีเขียวผูกติดอยู่กับกิ่งต้นเหมือดในสภาพขาด และอีกกิ่งมีสายรัดประคตผูกติดอยู่ พื้นดินใต้ต้นเหมือด มีจีวรพระ มีเศษชิ้นส่วนกระดูกมนุษย์อยู่กระจัดกระจาย และมีกระดูกสันหลัง แขน ขา ไม่พบกระโหลกศรีษะ ไม่พบเศษชิ้นเนื้อแสดงถึงศพย่อยสลายและถูกสัตว์กัดแทะมานานหลายเดือน
เบื้องต้นคาดว่าเป็นการผูกคอตาย ก่อนที่จะเก็บรวบรวมส่งไปยังนิติเวช รพ.ศรีนครินทร์ฯ จ.ขอนแก่น พร้อมเก็บตัวอย่างเนื้อเยื่อจากนางวะณี บาร์เนส อายุ 46 ปี ที่แจ้งกับตำรวจว่า พระไกรสร ปัญญาสาโร พระลูกชายหายออกจากวัดโสภณาวัน บ้านถิ่น ไปตั้งแต่วันที่ 9 ก.พ. 60 คาดว่าศพพระนี้จะเป็นศพพระลูกชาย เนื่องจากจำโทรศัพท์ที่ถวายให้พระลูกชายไปเมื่อหลายเดือนก่อนได้
นายมทงคล เฟื่องแดน ผู้ใหญ่บ้าน บ้านถิ่น เปิดเผยว่า ป่าละเมาะบริเวณนี้เจ้าของเพิ่งซื้อแต่ยังไม่เข้ามาทำอะไรจึงรกร้าง ทั้งนี้ทุกคนเชื่อว่าเป็นศพของพระไกรสร ซึ่งเป็นพระที่มีภูมิลำเนาในหมู่บ้าน หลังจากบวชพระเมื่อ 7 ปีก่อนที่วัดโสภนาวัน ก็ได้ไปจำพรรษาที่วัดใน จ.มุกดาหาร จะกลับมาที่หมู่บ้านในช่วงวันสำคัญทางศาสนา โดยต้นเดือน ก.พ. ที่ผ่านมา ก็ได้มาจำวัดที่วัดโสภนาวัน กระทั่งวันที่ 9 ก.พ. 60 ได้รับแจ้งจากพระในวัดว่าไม่พบตัวพระไกรสร จึงออกติดตามหานานร่วมเดือนก็ไม่พบจนหยุดติดตาม
สอบถามพระในวัดทราบว่าก่อนหายตัวไปตอนกลางดึกพระไกรสร ได้เข้าไปพบพระผู้ใหญ่ในวัด บอกว่าทำผิดอยากให้ทำพิธีปลงอาบัติ แต่พระผู้ใหญ่เห็นว่าเป็นเวลาดึกจึงบอกว่าจะทำพิธีกันตอนกลางวัน กระทั่งเช้าออกบิณฑบาตร เสร็จก็กลับมาที่วัดปฏิบัติกิจตอนเช้า ขณะที่พระกำลังฉันภัตตาหาร พระไกรสรกลับไปที่กุฏิ ซึ่งพระรูปอื่นฉันยังไม่เสร็จก็ไม่ได้ถามอะไรคิดว่ากลับไปเตรียมตัว แต่พอถึงเวลาก็ไม่พบพระไกรสร ตามไปดูที่กุฏิก็ไม่พบ
ชาวบ้านจึงออกติดตามหา พยายามโทรศัพท์หา ทีแรกติดแต่ไม่รับ หลัง ๆ ก็ติดต่อไม่ได้ จากน้นชาวบ้านก็ช่วยกันตามหานานกว่า 1 เดือน ก็ไม่พบจึงได้แต่รอฟังข่าว กระทั่งระยะนี้มีฝนตกเห็ดออกมามากชาวบ้านจึงเข้าป่าหาเก็บเห็ด และไปพบร่างของพระดังกล่าว ทุกคนคิดว่าเป็นพระไกรสร แน่นอน อย่างไรก็ตาม การดำเนินการก็ให้เป็นหน้าที่ของตำรวจ หลังจากตรวจพิสูจน์แล้วทางวัดคงได้ดำเนินการตามประเพณีกันต่อไป
