วันที่ 15 ต.ค. ผู้สื่อข่าวเดินทางไปพบกับนายเสถียร มีบุญ อายุ 69 ปี อยู่บ้านเลขที่ 29 หมู่ 13 ต.พานพร้าว อ.ศรีเชียงใหม่ จ.หนองคาย สมาชิกสภา อบจ.หนองคาย ซึ่งเป็นบุคคลในภาพที่เคยเฝ้ารับเสด็จพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวในพระบรมโกศ และสมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ เมื่อครั้งทั้งสองพระองค์เสด็จพระราชกรณียกิจในพื้นที่จ.หนองคาย ถึง 9 ครั้ง และเป็นบุคคลในภาพที่ตามหา ได้นำกรอบรูปที่เก็บไว้ที่บ้านอย่างดีมาให้ดู โดยมีการนำภาพขยายขนาดใหญ่ติดไว้ในบ้านเป็นที่ระลึกด้วย
นายเสถียร กล่าวว่า ตนมีโอกาสเฝ้ารับเสด็จกับพ่อแม่ตั้งแต่อายุ 7 ขวบ พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวในพระบรมโกศ เสด็จพระราชดำเนินมายังอำเภอต่างๆ ของจ.หนองคาย ประมาณ 10 ครั้ง จนเมื่อปี 2535 พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวในพระบรมโกศ และสมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ เสด็จมาสนทนาธรรมกับหลวงปู่เทสก์ เทสรังสี ที่วัดหินหมากเป้ง อ.ศรีเชียงใหม่ จ.หนองคาย ตนในขณะนั้นเป็นกำนันตำบลพานพร้าว และเป็นวิทยากรลูกเสือชาวบ้าน ใส่ชุดลูกเสือไปรอเฝ้ารับเสด็จ พอในหลวงสนทนาธรรมเสร็จ ได้พระราชดำเนินมาหาประชาชนที่เฝ้ารอ โดยพระองค์ได้ทรงหยุดที่ตรงหน้าตน ทรงตรัสถามตนว่า “เป็นลูกเสือใช่มั้ย” ตนตอบว่า “ครับ” และถวายรายงานว่าตนเป็นวิทยากรให้กับชาวเวียดนามที่อยู่ใน อ.ศรีเชียงใหม่ ได้ฝึกเป็นลูกเสือชาวบ้านตามโครงการลูกเสือชาวบ้านรวมใจภักดิ์ ในครั้งนั้นตนปลาบปลื้มใจมาก
“ต่อมาในปี 2539 เป็นอีกครั้งที่ตนได้มีโอกาสเข้าเฝ้ารับเสด็จ พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวในพระบรมโกศ เสด็จมาที่วัดหินหมากเป้งอีกครั้ง เมื่อสนทนาธรรมเสร็จ พระองค์เสด็จหาพบประชาชนที่เฝ้ารับเสด็จอยู่ด้านนอกศาลาวัด วินาทีนั้นพระองค์เสด็จตรงมาหาตน แล้วทรงตรัสว่า “กำนันสบายดีไหม” ตนซาบซึ้งตื้นตันใจจนพูดไม่ออก ไม่นึกว่าพระองค์จะจดจำตนได้ พระองค์ทรงนั่งลงแล้วทรงตรัสว่า “ประชาชนทำอะไร ปลูกอะไรกันบ้าง และมีอะไรที่จะให้ช่วยบ้าง” ตนจึงถวายรายงานข้อมูลด้านการเกษตร และความต้องการน้ำเพื่อการเพาะปลูกให้ทรงทราบ เป็นเวลานานถึง 45 นาทีที่ได้ถวายรายงาน พระองค์ทรงตั้งพระราชหฤทัยกับข้อมูลที่ได้ฟังมาก ขณะนั้นเวลาประมาณ 19.00 น. พระองค์ทรงเสด็จไปยังโครงการในพระราชดำริห้วยทอนตอนบนที่อยู่ห่างออกไปอีกประมาณ 20 กม. ท่ามกลางความมืด และเส้นทางทุรกันดาร หาแนวทางพัฒนาเส้นทางน้ำเพื่อการเกษตรให้กับประชาชน” นายเสถียร กล่าว
จนกระทั่งปี 2558 เมื่อมีการประกาศตามหาบุคคลในภาพ ซึ่งตนเป็นหนึ่งในนั้น ได้มีโอกาสเข้าเฝ้าที่โรงพยาบาลศิริราช พระองค์ทรงตรัสถามทุกคนที่เข้าเฝ้าว่า “สบายดีมั้ย” เป็นอีกครั้งที่สร้างความปลาบปลื้มตื้นตันใจในพระมหากรุณาธิคุณของพระองค์เป็นล้นพ้น ข่าวการสวรรคตของพระองค์ เหมือนกระชากวิญญาณของตนออกไป นำมาซึ่งความเศร้าโศกเสียใจเป็นอย่างมาก สุดที่จะพรรณนาได้ นับจากนี้จะขอเป็นคนดี ทำแต่สิ่งดี เดินตามรอยทางพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวในพระบรมโกศ จนกว่าชีวิตตนเองจะหาไม่
ขณะที่น.ส.เกวลี พิลาคง อายุ 68 ปี อยู่บ้านเลขที่ 373 หมู่ 13 ต.พานพร้าว อ.ศรีเชียงใหม่ จ.หนองคาย นำรูปจากหนังสือพิมพ์สยามรัฐ ฉบับวันอาทิตย์ที่ 6 ธันวาคม 2513 ที่อัดกรอบวิทยาศาสตร์ มาให้ดู เป็นพระบรมฉายาลักษณ์พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวภูมิพลอดุลยเดช ขณะทักทายประชาชนและใช้พระหัตถ์ลูบศีรษะผู้หญิงคนหนึ่ง ซึ่งน.ส.เกวลี บอกว่า ตนคือผู้หญิงคนในภาพ
น.ส.เกวลี กล่าวว่า เมื่อปี พ.ศ.2513 บ้านนางิ้ว อ.สังคม จ.หนองคาย เกิดน้ำป่าไหลหลากมาท่วมบ้านเรือนประชาชนมีประชาชนล้มตายกว่า 20 คน พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวในพระบรมโกศ และสมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ เสด็จมายังอำเภอสังคม เพื่อปลอบขวัญประชาชน ตนและครอบครัวนั่งรถกระบะเพื่อนบ้านไปเฝ้ารอรับเสด็จตั้งแต่เช้า จนถึงช่วงบ่ายทั้งสองพระองค์เสด็จ จากนั้นพระองค์พระราชดำเนินมาถึงหน้าตน มีลุงคนหนึ่งนั่งอยู่ข้างกันซึ่งไม่เคยรู้จักกันมาก่อนพูดขึ้นว่าตนไม่มีลูกเมีย ขอพระบารมีในหลวงให้กับเด็กคนนี้หน่อย ซึ่งลุงหมายถึงตนเอง โดยที่ไม่เคยรู้จักกันมาก่อน แล้วลุงคนนั้นก็คว้าพระหัตถ์ในหลวงมาลูบหัวของตนเอง ตนก็ก้มลงกราบ นำมาซึ่งความปลาบปลื้มและเป็นสิริมงคลแก่ชีวิตตนเองเป็นอย่างมาก
เมื่อพระองค์เสด็จสวรรคต ตนทำอะไรไม่ถูก พูดอะไรไม่ออก รู้สึกถึงความเศร้าเสียใจเกินกว่าที่จะรับได้ ในครั้งนี้แม้ว่าสุขภาพจะไม่เอื้ออำนวย ร่างกายไม่แข็งแรง เดินลำบาก ก็อยากจะออกมาเล่าถึงความเป็นที่สุดในชีวิตของตัวเอง ครั้งหนึ่งในชีวิต และจะยึดมั่นคำสั่งสอนของพระองค์มาเป็นเครื่องเตือนใจและทำตามให้ดีที่สุด.
