วันที่ 17 ต.ค. ผู้สื่อข่าวได้รับการเปิดเผยจากนางอักษร แดงนุ้ย ผู้ใหญ่บ้านหมู่ 6 ต.เสือโฮก อ.เมือง จ.ชัยนาท ว่าหลังจากเมื่อวันที่ 18 ก.ย.ที่ผ่านมาได้เกิดพายุพัดจนต้นโพธิ์ใหญ่โค้นทับอาคารเรียนโรงเรียนวัดเนินถ่าน ต.เสือโฮก อ.เมือง จ.ชัยนาท จึงประกาศให้ชาวบ้านได้รับทราบ พอดีมียายคนหนึ่งอาศัยอยู่ข้างโรงเรียน เล่าว่าเมื่อประมาณตี 3 ฝันเห็นชายแต่งชุดสีขาว สวมชฎาเหมือนเทวดา ขณะพาหลานมานั่งเล่นใต้ต้นโพธิ์ในโรงเรียน ซึ่งใต้ต้นโพธิ์มีที่นั่งล้อมที่โคนต้น ชายชุดขาวบอกว่าจะไปแล้วนะ ได้ดูแลปกปักรักษาที่นี่มานานมากแล้ว ไม่อยู่แล้วนะ พอยายตกใจตื่นลุกขึ้นมาหุงข้าว และได้ยินผู้ใหญ่ประกาศว่าต้นโพธิ์โค่น มีความรู้สึกขนลุกซู่
หลังจากนั้นได้ประสานหน่วยงานต่างๆ เพื่อมาช่วยเหลือตัดต้นโพธิ์ที่ทับอาคารเรียนออก ได้เครื่องมือจาก ศูนย์ ปภ. เขต 16 นำเลื่อยไฟฟ้ามาช่วยตัด แต่เป็นเครื่องขนาดเล็กไม่สามารถทำได้สำเร็จ พอดี ผอ.โรงเรียนวัดเนินถ่าน ขอกำลังทหารมาช่วยขนกิ่งไม้ด้วย แต่ตัดได้ไม่เท่าไร พอวันรุ่งขึ้น ผอ.ก็ไปติดต่อช่างเลื่อยไม้ที่ อ.สรรคบุรี จ.ชัยนาท มาเลื่อย โดยรับเหมาตัดและขนย้ายเป็นเงิน 4,000 บาท มีคนแนะนำให้จุดธูปบอกก่อนที่จะตัดหรือจะทำอะไร แม้เรามองไม่เห็นก็อย่าลบหลู่ หลังจากนั้น 4-5 วัน ได้ดำเนินการตัดต้นโพธิ์และมุงหลังคาอาคารเรียนที่เสียหายจนเสร็จเรียบร้อย
“จากนั้นได้ปรึกษากับคณะกรรมการสถานศึกษา และ ผอ.โรงเรียนว่า อยากจากลานกิ่งของต้นโพธิ์ที่ยังอยู่อีก 3 ต้น เกรงว่าจะโค่นใส่เด็กแล้วจะเกิดอันตราย เพราะเป็นต้นโพธิ์ที่มีอายุยาวนานมาก เกิดมาก็เห็นอยู่อย่างนี้ กลัวจะโค่นลงมาอีก และได้ติดต่อคนเลื่อยไม้รายเดิม ซึ่งได้รับปากกันเรียบร้อยแล้ว และบอกไม่กลัวเคยตัดต้นโพธิ์ใหญ่กว่านี้ก็เคยทำมาแล้ว ไม่ว่าจะมีศาล มีปลวกทำมาแล้วทั้งนั้น ต่อมาได้มีคนไปเข้าฝันแม่ของคนเลื่อยไม้ เช้าวันรุ่งขึ้นช่างเลื่อยไม้มาบอกทางโรงเรียนว่า ขอยกเลิกการลานกิ่งต้นโพธิ์ของโรงเรียน ครูถามว่าทำไม ช่างบอกว่ากลัว มีคนไปเข้าฝันแม่ บอกว่าเขาจะไป เขาไปดีๆ ไม่ได้ทำให้ใครเดือดร้อน เลยไม่กล้าทำแล้ว ค่าเครื่องเซ่นจะช่วยออกก็ได้ แต่ครูตอบว่าไม่เป็นไร” นางอักษร กล่าว
นางอักษร กล่าวต่อว่า จากนั้นตนก็บอกว่าจะไปหาช่างคนอื่นมาทำ เพราะมีเยอะแยะ แต่พอตกกลางคืน ตนก็ฝันแบบครึ่งหลับครึ่งตื่น ว่ามีคนมาดึงแขนชวนให้ไปด้วย เห็นเป็นลักษณะชายอายุมากกว่า 100 ปี สวมกางเกงขาก๊วยสีเขียว เสื้อกุยเฮงสีเทา มีผ้าขาวม้าพาดบ่า หน้าตาดุๆ พยายามดึงแขนให้ไปกับเขาให้ได้ ตนก็ตอบว่าไม่ไป ต่างยื้อยุดดึงแขนอยู่จนสะดุ้งตื่น พอช่วงเที่ยงจึงมาที่ศาลใต้ต้นโพธิ์ จุดธูป 16 ดอก คิดว่ากลางวันไม่น่ามีอะไรจึงไปคนเดียว พอจุดธูปแล้วไปบอกขอขมาว่าลูกผิดพลาดพลั้งไปก็อย่าถือสาเลย ลูกแค่เพียงจะลานกิ่งไม่ให้เกิดอันตรายแก่เด็ก ถ้าท่านไม่ให้ตัดก็ขออภัยด้วย ขอท่านอย่าถือสาหาความเลย
“จากนั้นมองบรรยากาศโดยรอบอากาศก็สว่างปกติ แต่ใต้ต้นโพธิ์ที่ยืนอยู่มีเสียงดังเหมือนมีพายุพัด ใบโพธิ์สะบัดแรงมาก น้ำที่ค้างอยู่บนใบโพธิ์ตกลงมาใส่ตัวจนเปียก ตอนนั้นขนลุกคิดจะวิ่งหนี แต่คิดว่าถ้าวิ่งคงตายแน่ จิตคงเตลิด ต้องแข็งใจยืนอยู่ตรงนั้น บอกกล่าวจนจบแล้วจึงเดินออกมา พอเจอแบบนี้เข้าเหมือนเขามาทักท้วง จึงไม่มีการตัดหรือลานกิ่งโพธิ์แต่อย่างใด ส่วนโคนต้นโพธิ์ที่เหลืออยู่ เดิมจะจับตั้งขึ้น จึงต้องหยุดดำเนินการทั้งหมดให้อยู่อย่างนั้นต่อไป” นางอักษร กล่าวทิ้งท้าย
