วันที่ 18 ต.ค. ที่หมู่บ้านชาวเลฯ หาดราไวย์ ต.ราไวย์ อ.เมืองภูเก็ต ชาวเลราไวย์ในหมู่บ้านออกมานั่งที่ศาลาจุดรวมพลของหมู่บ้านเพื่อพูดคุยติดตามข่าวสารต่างๆ เกี่ยวกับพระราชพิธีทรงบำเพ็ญพระราชกุศล พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช โดยบรรยากาศเป็นไปด้วยความโศกเศร้า เนื่องจากชาวเลราไวย์มีความผูกพันธ์กับพระองค์ท่าน ครั้งพระองค์ได้เสด็จเยี่ยมราษฎรในจังหวัดภูเก็ตเมื่อปี 2502 และทรงเสด็จเยี่ยมชาวเลราไวย์ที่หาดราไวย์เเห่งนี้ด้วย
ทั้งนี้ชาวเลราไวย์หลายรายในหมู่บ้านที่ได้รับเสด็จพระองค์ท่านและยังมีชีวิตอยู่ในปัจจุบันได้นำเรื่องราวครั้งที่พระองค์ท่านเสด็จมาบอกเล่ากับลูกหลานในชุมชน รวมถึงเดินสำรวจดูจุดที่พระองค์ทรงประทับครั้งที่เสด็จตามภาพถ่าย ซึ่งปัจจุบันบางจุดได้เปลี่ยนแปลงเป็นที่อยู่อาศัยไปแล้ว ขณะที่บางจุดยังคงสภาพชายหาด
นายหงีม ดำรงเกษตร อายุ 71 ปี เล่าว่า ตนได้มีโอกาศรับเสด็จพระองค์ท่านในขณะที่มีอายุประมาณ 12-13 ปี ซึ่งจำได้ว่ายังเรียนที่โรงเรียนวัดสว่างอารมณ์ และเป็นวันที่โรงเรียนมีการสอบไล่ เมื่อสอบเสร็จตนได้เดินกลับบ้าน แต่เมื่อมาถึงหน้าหมู่บ้านปรากฏว่าไม่มีใคร เนื่องจากไปรอรับเสด็จอยู่ ตนไม่ทราบจึงรีบเดินเข้าไปในหมู่บ้านพบว่าได้มีเจ้าหน้าที่ตำรวจและทหารเดินมาบอกว่า พระเจ้าอยู่หัวจะเสด็จมาเยี่ยม ตนรู้สึกดีใจมากที่จะได้พบพระเจ้าอยู่หัวเป็นครั้งแรก จึงไปรอร่วมกับชาวเลฯคนอื่นๆ อย่างตื่นเต้น
กระทั่งพระองค์เสด็จมาประทับ พระองค์ท่านได้ลงจากรถมาในระยะใกล้และทักทายชาวเลฯ และพูดคุยถามความเป็นอยู่ ซึ่งขณะนั้นมีไม่กี่คนที่สามารถพูดภาษาไทยได้ ต้องอาศัยการแปลเพื่อสื่อสารกัน จากนั้นพระองค์ท่านได้เสด็จพระราชดำเนินไปยังชายหาด ซึ่งในปัจจุบันตรงกับรอยต่อพื้นที่พิพาทกับเอกชน เพื่อทอดพระเนตรชายหาด ทะเล และเกาะแก่งต่างๆ ก่อนเสด็จกลับ ซึ่งระหว่างทางก็มีชาวเลฯที่ทยอยออกมารอรับ
“ผมจำความได้ในตอนนึงที่ทหารหรือ ราชองครักษ์ได้แนะนำต่อพระเจ้าอยู่หัวว่า พวกเราเป็นชาวน้ำ แต่พระองค์ท่านก็ทรงตรัสว่า “อย่าเรียกเช่นนั้น ให้เรียกเขาว่าชาวไทยใหม่จะดีกว่า” ซึ่งสิ่งที่พระองค์ท่านตรัสนั้น เป็นสิ่งที่ชาวเลฯราไวย์รู้สึกปลาบปลื้มในพระมหากรุณาธิคุณเป็นอย่างยิ่ง ที่ทรงเห็นชาวเลเป็นพสกนิกรของพระองค์ท่าน เนื่องจากในอดีตชาวเลฯ ถูกมองเป็นดังคนเร่ร่อนไม่มีสัญชาติ และทรงให้เรียกชาวน้ำหรือชาวเลฯว่า “ชาวไทยใหม่” ก่อนที่จะมีการเข้ามาดูแลจัดการโดยภาครัฐให้ชาวเลมีสิทธิเท่าเทียม สามารถเข้าเรียนหนังสือ มีบัตรประชาชน และได้ใช้นามสกุลพระราชทาน” นายหงีม กล่าว
ส่วนนางหยา มิเด็น อายุ 75 ปี และนายหนัง มิเด็น อายุ 78 ปี สองสามีภรรยาชาวเลราไวย์ที่ได้มีโอกาศรับเสด็จพระองค์ท่าน เล่าบางช่วงบางตอนให้ฟังว่า ขณะนั้นทั้งสองอายุประมาณ 15 ปีและ 18 ปี ยังไม่ได้แต่งงานกัน ได้ออกไปรอรับเสด็จร่วมกับคนอื่นๆ ซึ่งขณะนั้นในหมู่บ้านมีชาวบ้านประมาณ 30 ครัวเรือน แต่ที่ออกมารับเสด็จเพียงไม่กี่รายเนื่องจากบางส่วนไม่กล้ามารับเสด็จ อาจเพราะนิสัยของชาวเลฯในอดีตจะเกรงกลัวเจ้าหน้าที่ โดยตนและสามีรู้สึกดีใจและปลาบปลื้มที่พระองค์ท่านเสด็จมา
จำได้ว่าในครั้งนั้นมีชาวเลฯ คนหนึ่งนำดอกไม้ทะเลไปถวาย แต่ไม่กล้าเข้าถวายกับพระองค์ท่านจึงฝากให้เจ้าหน้าที่ไปถวายแทน พระองค์ท่านได้ประทานเหรียญที่มีพระบรมฉายาลักษณ์ของพระองค์ไว้ให้ อย่างไรก็ตามถึงแม้พระองค์ท่านได้เสด็จสวรรคตไปแล้วก็รู้สึกเสียใจ แต่ก็ยังรู้สึกปลาบปลื้มใจที่ครั้งหนึ่งในชีวิตได้มีโอกาสรับเสด็จพระองค์ท่าน
