นางอนงค์วรรณ กิตติ์ธนกาญจน์ อายุ 60 ปี ชาวบ้านท่าข้องเหล็ก ตำบลคำน้ำแซบ อำเภอวารินชำราบ จังหวัดอุบลราชธานี อดีตข้าราชการพยาบาล เผยความซาบซึ้งใจ ขณะเข้าเฝ้าฯรับเสด็จพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวในพระบรมโกศเมื่อ 40 ปีก่อน เมื่อครั้งเสด็จพระราชดำเนินเยี่ยมราษฎรชาวเขา ที่อำเภอสันกำแพง จังหวัดเชียงใหม่ ปี พ.ศ.2519 ว่า ขณะนั้นเป็นนักศึกษาพยาบาล หลักสูตรพยาบาลชนบท คณะแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ ทราบว่าในหลวงจะเสด็จฯเยี่ยมชาวเขาในพื้นที่อำเภอสันกำแพง จึงพร้อมเพื่อนนักศึกษาพยาบาลพากันไปรอเฝ้าฯรับเสด็จ
เมื่อพระองค์ท่านเสด็จพระราชดำเนินผ่านมายังจุดที่พวกตนและประชาชนมารอเฝ้าฯรับเสด็จ ก็ทรงมีรับสั่งให้ทุกคนลุกขึ้นยืน เพราะตรงที่นั่งอยู่เป็นถนนลูกรังที่ถูกแดดเผาจนร้อน แสดงให้เห็นถึงความอาทรที่ทรงไม่ต้องการเห็นราษฎรลำบาก
“เมื่อพระองค์ทราบว่า พวกเราที่มาเฝ้าฯรับเสด็จเป็นนักศึกษาพยาบาล หลักสูตรพยาบาลชนบท ทรงมีรับสั่งว่า ให้นำความรู้ที่ได้รับ ไปช่วยเหลือประชาชนให้มากที่สุด สร้างความซาบซึ้งใจให้กับดิฉันมาจนถึงวันนี้ ตลอดชีวิตการรับราชการ ได้น้อมนำคำสอนของพระองค์มาเป็นหลักในการดำเนินชีวิต และสั่งสอนลูกๆ ให้ประพฤติตนเป็นคนดี ไม่เป็นภาระของสังคม” นางอนงค์วรรณกล่าว
น.ส.พยง สนโรจน์ วัย 19 ปี อยู่บ้านเลขที่ 41 หมู่ที่ 3 ต.ราษฎรพัฒนา อ.สามโก้ จ.อ่างทอง เป็นอีกหนึ่งคนที่ได้เคยรับพระมหากรุณาธิคุณจากในหลวง โดยเจ้าตัวเขียนฎีกาขอพระราชทานทุนการศึกษาจากพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวในพระบรมโกศ เนื่องจากสภาพทางบ้านยากจนมาก ก่อนได้รับพระราชทานทุนการศึกษาและสิ่งของยังชีพ จนสามารถเรียนหนังสือจนจบชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 6 แม้จะไม่ได้เรียนต่อเนื่องจากปัญหาด้านสุขภาพ แต่ครอบครัวสนโรจน์ ยังคงซาบซึ้งที่ได้ทรงเมตตาพสกนิกรครอบครัวเล็กๆ ครอบครัวหนึ่ง
น.ส.พยงเล่าให้ฟังว่า เหตุที่เขียนฎีกาถวายในหลวง เพราะครอบครัวลำบากมาก พ่อกับแม่ทำงานไม่ไหวเพราะป่วย ส่วนตนเองอยากเรียนต่อแต่ก็ไม่มีปัญญา ตอนนั้นด้วยความไม่รู้จึงจ่าหน้าซองถึง “พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว” ส่งให้เจ้าหน้าที่ไปรษณีย์ช่วยเขียนรหัสไปรษณีย์ให้ พอได้รับหนังสือตอบกลับจากสำนักพระราชวังก็ดีใจ “หนูเป็นแค่เด็กบ้านนอก ไม่คิดว่าท่านจะทรงเมตตา พอหลังเรียนจบก็ออกมาหางานทำ แต่ก็ลำบากเพราะป่วยเป็นโรคหืดหอบ เมื่อทราบข่าวว่าพระองค์สวรรคต ก็ร้องไห้กันทั้งบ้าน เพราะพระองค์ทรงเมตตาครอบครัวเรา อยากไปเฝ้าฯ พระองค์แต่คงไม่มีโอกาสแล้ว ตอนนี้ก็อยากเดินทางไปกราบพระบรมศพ แต่คงไม่มีวาสนาเพราะไม่รู้จะไปยังไง” น.ส.พยงกล่าวทั้งน้ำตาพร้อมก้มลงกราบพระบรมฉายาลักษณ์ที่ใส่กรอบแขวนบูชาอยู่ที่ผนังบ้าน
ล่าสุดเจ้าตัวก็สมหวัง เมื่อหลังเป็นข่าวออกไป ทั้งสำนักพระราชวัง,นอภ.สามโก้และทหารก็ได้มารับตัวน.ส.พยงและครอบครัว เพื่อไปเข้าถวายสักการะพระบรมศพและร่วมแสดงความสำนึกในพระมหากรุณาธิคุณในพระบรมมหาราชวัง ตามความหวังของเธอ
พ.ต.หญิงอุดมพร พลศักดิ์ หรือ น้องอร ปัจจุบันอายุ 34 ปี นักกีฬายกน้ำหนักหญิงคนแรกของประเทศไทย ที่ได้เหรียญทองโอลิมปิกในการแข่งขันกีฬาโอลิมปิก 2004 ที่กรุงเอเธนส์ ประเทศกรีซ จากการแข่งขันยกน้ำหนักหญิง ในรุ่นไม่เกิน 53 กิโลกรัม เจ้าของฉายา “น้องอร สู้โว้ย” ซึ่งปัจจุบันน้องอรรับราชการเป็นนายทหาร ตำแหน่งนายทหารประจำแผนกประวัติบำเหน็จบำนาญ ช่วยราชการกองยุทธการ มณฑลทหารบกที่ 21 ค่ายสุรนารี อำเภอเมือง จังหวัดนครราชสีมา เปิดเผยว่า หลังจากที่คว้าเหรียญทองโอลิมปิกกีฬายกน้ำหนักกลับมาประเทศไทยได้สำเร็จในครั้งนั้น ในหลวงพระราชทานให้เข้าเฝ้าฯพระองค์ท่าน เมื่อวันที่ 9 กันยายน 2547 ทำให้ตนรู้สึกประทับใจ และก็ดีใจเป็นอย่างยิ่ง ที่ครั้งหนึ่งได้มีโอกาสเข้าเฝ้าฯใกล้ชิดพระองค์ท่าน ครั้งนั้นตนถวายเหรียญทองโอลิมปิกให้กับพระองค์ท่าน ซึ่งพระองค์ท่านได้ตรัสสอนตนว่า คนเราเมื่อประสบความสำเร็จในชีวิตแล้ว ก็เปรียบเหมือนกับพระมหาชนกที่กว่าจะว่ายน้ำไปถึงฝั่งได้ ก็ต้องมีความพากเพียรพยายามถึงสำเร็จ
“ในหลวงทรงเป็นต้นแบบในเรื่องของความพอเพียง ซึ่งเราทุกคนไม่ต้องไปขวนขวายหาอะไร เพียงแต่เราใช้ สิ่งที่มีอยู่แล้วให้ดีชีวิตก็จะเป็นสุข และเรื่องการทำงานพระองค์ท่านทรงทำงานหนักมาก เราก็อยากทำงานให้ได้เหมือนกับพระองค์ท่าน เพื่อเป็นการตอบแทนพระองค์ท่าน และเป็นการตอบแทนแผ่นดินไทยด้วย” น้องอร สู้โว้ยกล่าว
นายสมพงษ์ ดีล้อม อายุ 73 ปี อดีตครูใหญ่โรงเรียนบ้านบัวถนน, นางนี สุลินบูรณ์ อายุ 60 ปี, นายหอม คำสอน อายุ 74 ปี และพระครูอินทรบูรพาภิรม เจ้าอาวาสวัดอินทรบูรพา ซึ่งเป็นผู้เคยเข้าเฝ้าฯพระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดชอย่างใกล้ชิด เมื่อครั้งที่พระองค์เสด็จฯเยี่ยมทุกข์ สุขราษฎร และสอบถามปัญหาการขาดแคลนแหล่งน้ำ ที่วัด อินทรบูรพา (วัดบ้านกะนัง) อ.กระสัง จ.บุรีรัมย์ เมื่อวันที่ 18 ธ.ค. 2522 ร่วมกับประชาชนและข้าราชการในอ.กระสัง จัดพิธีถวายสักการะเบื้องหน้าพระบรมฉายาลักษณ์ ภายในอนุสรณ์สถานเสด็จพระราชดำเนิน ที่จัดสร้างขึ้นเพื่อรำลึกถึงพระมหากรุณาธิคุณ
อดีตครูใหญ่วัย 73 เผยเหตุการณ์ในอดีตที่มิเคยลืมเลือนว่า หลังจากที่หลวงพ่อฤทธิ์ รตนโชโต อดีตเจ้าอาวาสวัดอินทรบูรพาสมัยนั้น เขียนฎีกาทูลเกล้าฯ ถวายบรรยายถึงความทุกข์ยากของราษฎรและความแห้งแล้งไม่มีแหล่งน้ำ จนพระองค์ได้พระราชทานความช่วยเหลือ ทำให้มีคุณภาพชีวิตความเป็นอยู่ดีขึ้น รู้สึกเป็นบุญของชีวิตที่ได้มีโอกาสเข้าเฝ้าฯเมื่อครั้งที่พระองค์เสด็จฯมาเยี่ยมทุกข์สุขราษฎรบ้านกะนัง ครั้งนั้นพระองค์จะตรัสถามเรื่องแหล่งน้ำและโรคภัยไข้เจ็บของราษฎร หลังพระองค์เสด็จฯกลับไม่นานก็ได้พระราชทานความช่วยเหลือทำให้ประชาชนมีคุณภาพชีวิตความเป็นอยู่ดีขึ้นจนถึงปัจจุบันนี้
“ผมไม่อยากให้พระองค์ทรงจากไปเลยหากเลือกได้ก็อยากจะขอแลกชีวิตกับพระองค์ เพราะอยากให้พระองค์อยู่เป็นร่มโพธิ์ร่มไทรและมิ่งขวัญของพสกนิกรชาวไทยตลอดไป ส่วนตัวหลังเกษียณอายุราชการแล้วชีวิตที่เหลือก็จะยึดหลักความพอเพียงในการดำเนินชีวิตตามคำสอนของพระองค์จนกว่าจะหมดลมหายใจ” นายสมพงษ์กล่าวทั้งน้ำตาแห่งความซาบซึ้งใจ
