พ่อโวย ครูห่วงแต่หมา ทิ้งลูกป.3ป่วยถูกขังในห้องเรียน ปิดล็อกกุญแจ หลังร.ร.เลิก รู้ความจริงยิ่งช้ำโร่แจ้ง ผอ.ทราบเพราะลูกนอนผวาทั้งคืนต้องพาไปตรวจที่ รพ. แต่ครูกลับไม่พอใจถามบอก ผอ.ต้องการอะไร
วันที่ 8 ส.ค.2566 มีผู้ใช้เฟซบุ๊กรายหนึ่งโพสต์ภาพลูกชายตัวเองนอนป่วย พร้อมระบุข้อความว่า “นอนละเมอหมดคืนเลยแล้วว่าผู้ปกครองไม่พอใจ ใช่ผมไม่พอใจแล้ว” จากนั้นผู้สื่อข่าวจึงได้ติดต่อไปยังผู้โพสต์ ก็คือนายผดุงศิลป์อายุ 30 ปี เพื่อสอบถามว่าเกิดเรื่องราวอะไรขึ้น โดยผู้โพสต์ก็ให้ข้อมูลว่า ลูกชายซึ่งเรียนอยู่ชั้น ป.3 โรงเรียนแห่งหนึ่งใน อ.ปะคำ จ.บุรีรัมย์ เกิดไม่สบายตอนที่อยู่โรงเรียน
ครูจึงให้กินยาจากนั้นเด็กก็มีอาการง่วงจึงนั่งฟุบหลับที่โต๊ะในห้องเรียน จนถึงตอนเลิกเรียนคือช่วงเย็นเวลา 16.00 น. วานนี้ (7 ส.ค.66) แต่พอพ่อไปรับก็หาลูกชายไม่เจอ นึกว่าลูกกลับบ้านเองแล้วจึงกลับบ้านแต่ก็ไม่เจอลูกพอถามยาย และญาติก็ไม่มีใครเห็นพากันตามหาจนวุ่น กระทั่งผ่านไปนานกว่า 1 ชั่วโมง จึงย้อนกลับไปที่โรงเรียนอีกครั้ง และมีผู้ปกครองคนหนึ่งบอกว่าได้ยินเสียงเด็กร้องไห้ในห้องชั้น 2 จึงรีบวิ่งขึ้นไปดู
ก็พบว่าลูกชายถูกขังในห้องเรียนที่ปิดล็อกกุญแจแล้ว จึงตัดสินใจงัดประตูเพราะเป็นห่วงลูก โดยตอนนั้นลูกมีอาการตื่นกลัวหวาดผวา และตัวร้อนจากอาการไข้เดิมด้วย สงสารลูกมากไม่คิดว่าจะเกิดเหตุการณ์แบบนี้ขึ้น พอกลับไปถึงบ้านลูกก็นอนละเมอจึงได้พาไปหาหมอที่ รพ.เพราะกลัวลูกจะช็อก พอรุ่งเช้าตนเองและยายก็ไปแจ้ง ผอ.โรงเรียนเพื่อให้ทราบว่าเกิดเรื่องอะไรขึ้น เพื่อจะได้กำชับให้ครูตรวจสอบให้รอบคอบมากกว่านี้ จะได้ไม่เกิดปัญหาลักษณะนี้ขึ้นอีก
เพราะอาจจะไม่โชคดีเหมือนลูกชายตนเองก็ได้ แต่พอตนกับยายไปแจ้ง ผอ.โรงเรียนทราบ กลับทำให้ครูบางคนไม่พอใจแล้วยังถามตนกับยาย ด้วยว่าทำไมต้องมาแจ้ง ผอ.ต้องการอะไร พอได้ยินแบบนั้นก็เสียความรู้สึกมาก เจอเรื่องสะเทือนใจที่เกิดกับลูกชายแล้วกลับถูกครูต่อว่าซ้ำอีก จึงได้นำเรื่องราวดังกล่าวมาโพสต์เพื่อเป็นอุทาหรณ์ ส่วนอาการของลูกยังมีอาการตัวร้อน และหวาดผวา ยังนอนรักษาตัวที่บ้าน แต่หากไม่ดีขึ้นก็จะพาไป รพ.อีก
ด้านนางดวงพร วุ่นตุลา อายุ 60 ปี ยายน้องพีช บอกว่า ปกติยายจะไปรับหลานเป็นประ จำเมื่อวานติดงานศพ จึงให้พ่อเขาไปรับ พอทราบเรื่องว่าครูลืมหลานไว้ในห้องแล้วปิดล็อกกุญแจไว้ ก็ตกใจมากแล้วยิ่งมาทราบสาเหตุว่าหลานไม่สบายครูให้กินยา จนหลานมีอาการง่วงนอนนั่งฟุบหลับที่โต๊ะในห้อง พ่อไปตามหาเป็นชั่วโมงถึงรู้ว่าลูกถูกขังในห้อง และหลานก็เล่าให้ฟังตอนที่นั่งหลับที่โต๊ะ ครูได้เดินเข้ามาเอาหมาออกจากห้อง หลานก็มองเห็นแต่ส่งเสียงอะไรไม่ได้ ครูจึงล็อกห้องแล้วกลับบ้าน
แล้วยิ่งช้ำใจไปกว่านั้นคือเมื่อไปแจ้ง ผอ.รร.ทราบ ครูกลับแสดงความไม่พอใจหาว่าผู้ต้องหาต้องการอะไร พูดเหมือนกับว่าทางครอบครัวอยากได้เงินทอง ก็อยากจะบอกว่าที่ไปแจ้ง ผอ.ทราบเพราะอยากให้ทาง ร.ร.ใส่ใจดูแลเด็กให้รอบคอบมากกว่านี้ ไม่ใช่ว่าจะไปเรียกร้องเงินทองอะไร แต่มันเป็นเรื่องของความรู้สึกมากกว่าเพราะหลังเกิดเหตุครู และทาง ร.ร.ก็ไม่ได้มาสอบถามติดตามอาการหลานเลย
