แม่ตกน้ำ กำลังจะจม ลูกกระโดดลงน้ำช่วย ดันร่างสุดชีวิต สุดท้ายหมดแรงจมดับ

แม่ตกน้ำ กำลังจะจม ลูกกระโดดลงน้ำช่วย ดันร่างสุดชีวิต สุดท้ายหมดแรงจมดับ แม่ร่ำไห้ใจจะขาด ตัดพ้อตนแก่แล้วควรที่จะตายไม่ใช่ลูกชาย

วันที่ 23 ก.ย.2567 ร.ต.อ.เรืองศักดิ์ แสงคำ รองสารวัตร(สอบสวน)สภ.นางรอง อ.นางรอง จ.บุรีรัมย์ รับแจ้งเหตุคนจมน้ำลำน้ำมาศ บริเวณบ้านท่าปูน ต.หนองโบสถ์ อ.นางรอง จึงประสานหน่วยกู้ภัยสยามรวมใจปู่อินทร์ นำนักประดาน้ำไปให้ความช่วยเหลือ

ที่เกิดเหตุเป็นสะพานไม้ชาวบ้าน ขนาดความกว้างประมาณ 140 เซนติเมตร ยาวประมาณ 60 เมตร เป็นสะพานที่ชาวบ้านสร้างขึ้นเองข้ามลำน้ำมาศ เพื่อสะดวกในการสัญจรไปข้ามระหว่างหมู่บ้าน

มีชาวบ้านมามุงดูและพยายามช่วยเหลือ นายธีธัช (สงวนนามสกุล) อายุ 41 ปี ที่จมน้ำหายไปก่อนหน้านี้ หน่วยกู้ภัยฯเร่งลงค้นหาใต้น้ำ ที่มีความลึกประมาณ 7 เมตร ใช้เวลาประมาณ 40 นาที จึงสามารถนำร่างนายธีธัช ขึ้นมาได้ห่างจากสะพานประมาณ 20 เมตร

นางทองสุข (สงวนนามสกุล) อายุ 67 ปี แม่ผู้เสียชีวิตได้แต่ร่ำไห้ด้วยความเสียใจอยู่ข้างลำน้ำมาศ โดยนางทองสุข เล่าว่า ตนกับลูกชายออกมาเกี่ยวหญ้าให้วัวเป็นประจำทุกวัน

โดยใช้รถจักรยานยนต์เป็นพาหนะ เอารถเข็นพ่วงท้าย ลูกชายเป็นคนขับรถตนนั่งซ้อนท้ายหนีบรถเข็นเอาไว้ ขากลับกำลังจะข้ามสะพานไปได้ประมาณ 5 เมตร ล้อรถเข็นเกิดตกร่องสะพานตนซึ่งเป็นคนซ้อนจึงลงไปหวังจะงัดล้อรถเข็นออก

แต่เกิดพลาดร่วงตกลงน้ำ ลูกชายเห็นจึงกระโดนลงไปช่วย ตนเองมีสติใช้มือจับแค่เสื้อของลูกไว้ ส่วนลูกชายพยายามดันร่างของแม่เข้าไปใกล้สะพานให้ได้มากที่สุด แต่กระแสน้ำแรง ยอมรับว่าเป็นเวลานานเกินกว่า 30 นาที ที่ลูกชายสู้กับน้ำและพยายามช่วยแม่

จากนั้นมีชาวบ้านมาเห็นพยายามหาไม้มายื่นให้แต่ไม่ถึง แล้ววิ่งไปตามหาไม้อีก ขณะลูกชายเริ่มอ่อนแรง และคาดว่าลูกชายน่าจะใช้แรงครั้งสุดท้ายดันหลังตนออกไปใกล้กับสะพานอีกครั้ง ตนจึงสะบัดมือออกจากลูกชาย หวังจะให้ลูกชายรอด

ในช่วงนั้นว่าตนเองก็ไม่ไหวไม่รู้ว่าลูกชายไปไหน ได้ยินเสียงคนตะโกนว่าไม้ จึงเอามือคว้าไว้แล้วชาวบ้านลากมาถึงสะพาน ส่วนลูกชายไม่รู้ว่าอยู่ไหน ยอมรับว่าเสียใจตนแก่แล้วควรที่จะตายคือตนเองไม่ใช่ลูกชาย