ไม่เชื่ออย่าลบหลู่ บนบานศาล”เจ้าพ่อปู่ปิ่น” อยากสมหวังดังใจ ต้องบนด้วยกัญชา สืบทอดมากว่า 100 ปี เป็นที่เคารพยึดเหนี่ยวจิตใจของชาวบ้าน ไม่พลาดเสี่ยงเซียมซีเลขเด็ด
วันที่ 13 มิ.ย.2568 ผู้สื่อข่าวลงพื้นที่ ศาลเจ้าพ่อปู่ปิ่น ริมถนนสายสีบัวทอง หมู่ที่ 4 ตำบลสีบัวทอง อำเภอแสวงหา จังหวัดอ่างทอง หลังทราบว่า ศาลเจ้าพ่อปู่ปิ่นนั้น ชอบบนกัญชา สืบทอดมากว่า 100 ปี จนเป็นที่ร่ำลือถึงความศักดิ์สิทธิ์
เมื่อไปถึงศาลดังกล่าว พบรูปปั้นปู่ปิ่น เท่าขนาดคนจริง สีดำ ตั้งอยู่ภายในศาลทรงไทย ชอบบนกัญชา เป็นที่เคารพ ยึดเหนี่ยวจิตใจของชาวบ้านในตำบลสีบัวทอง และใกล้เคียง ที่ให้ความเคารพนับถือมานาน จากรุ่นสู่รุ่น จนถึงปัจจุบัน หากชาวบ้านเดือดเนื้อร้อนใจ หาที่พึ่งทางใจ ก็จะมาขอความช่วยเหลือ โดยการบนบาน ปู่ปิ่นด้วยกัญชา จะสมหวังดังใจทุกรายไป ซึ่งภายในศาลาทรงไทยด้านหลัง ปู่ปิ่น จะพบว่ามีบ้องกัญชาวางอยู่ จำนวนหลายบ้อง
จากการสอบถามนายสัมพันธ์ วัย 37 ปี เล่าให้ฟังว่า ปู่ปิ่นเป็นพรานป่า บรรพบุรุษของชาวบ้านตำบลสีบัวทอง หลังจากท่านเสียชีวิตแล้ว ชาวบ้านได้ทำการปั้นรูปเหมือนของปู่ปิ่นไว้ ที่บริเวณศาลาทรงไทย มานานกว่า 100 ปี ชาวบ้านเรียกว่า ศาลเจ้าพ่อปู่ปิ่น ซึ่งตนเองมีความเคารพนับถือ ปู่ปิ่นมาก และได้ทำการบนบานขอความช่วยเหลือมาหลายครั้ง ก็สมหวังดังใจ และไม่พลาดเซียมซี ได้ตัวเลข 21–246 ไปเสี่ยงดวง
โดยที่ผ่านมานั้น จะทำการบนบานด้วยกัญชา ที่มีเสียงร่ำลือ รู้กันทั้งหมู่บ้านจากรุ่นพ่อรุ่นแม่ว่า ปู่ปิ่นชอบกัญชา หากใครบนบานด้วยกัญชา ก็จะสมหวังดังใจ ซึ่งสมัยก่อนนั้นหาได้ง่าย และที่บริเวณศาลปู่ปิ่น ยังมีบ้องกัญชาจำนวนหลายบ้องวางอยู่ นอกจากกัญชาที่บนแล้ว ยังมีสุรา หัวหมู หนังตะลุง ละครชาตรีที่ปู่ปิ่นชอบ
สำหรับประวัติ ศาลปู่ปิ่น ก่อน พ.ศ. 2310 สองริมฝั่งคลองสีบัวทองในอดีต จะมีบ้านเรือนของชาวบ้านสีบัวทอง ปลูกบ้านเรือนอาศัยกันทั่วไปทั้ง 2 ริมฝั่งแม่น้ำ ตลอดทั้งวันจะมีคนแจวเรือ พายเรือขึ้นล่องไปมา ติดต่อค้าขายกันตลอดทั้งวัน ชาวบ้านสีบัวทองและชาวบ้านที่ปลูกบ้านเรือนอยู่อาศัยตลอดสองฝั่งแม่น้ำน้อย อยู่กันอย่างสงบสุขทำนาทำไร่ทำสวน เลี้ยงสัตว์ทำประมงชาวบ้าน ประกอบสัมมาอาชีพกันอย่างสงบสุขมาตลอดชีพ ปู่ ย่า ตา ยาย
ในปี พ.ศ. 2310 หลังทหารพม่านำกำลังและปืนใหญ่ยิงถล่มค่ายบางระจัน จนแตกพ่าย ตั้งแต่นั้นมาบ้านสีบัวทอง จึงไม่มีคนอยู่อาศัยมานานถึงร้อยปี และ ปูปิ่นเป็นบรรพบุรุษ ชาวบ้านสีบัวทอง ที่ใช้วิชาความรู้ด้านพรานป่า พัฒนาบ้านสีบัวทองที่ร้างมาตั้งแต่เมื่อครั้งเสียกรุง ให้กลับฟื้นคืนกลายเป็นหมู่บ้านที่มีความอุดมสมบูรณ์สืบมา และเมื่อปู่ปิ่นเสียชีวิตลง ลูกหลานจึงได้สร้างรูปเหมือนปู่ปิ่น เพื่อรำลึกถึงคุณงามความดีต่อไป
