กรมอุทยานฯ เดินหน้า “SEA” สร้างสมดุลการพัฒนาควบคู่การอนุรักษ์แหล่งมรดกโลก ลดความขัดแย้ง ส่งเสริมการมีส่วนร่วมของทุกภาคส่วน
เมื่อวันที่ 21 ส.ค. นายอรรถพล เจริญชันษา อธิบดีกรมอุทยานแห่งชาติ สัตว์ป่า และพันธุ์พืช กล่าวถึงความสำคัญของ SEA (Strategic Environmental Assessment) หรือการประเมินสิ่งแวดล้อมระดับยุทธศาสตร์ของกรมอุทยานแห่งชาติ สัตว์ป่า และพันธุ์พืช ว่า SEA เป็นกระบวนการประเมินผลกระทบสิ่งแวดล้อมในระดับนโยบาย แผนงาน หรือแผนพัฒนา ที่เกี่ยวข้องกับพื้นที่อุทยานแห่งชาติ โดยคำนึงถึงมิติทางเศรษฐกิจ สังคม และสิ่งแวดล้อม อย่างครอบคลุม เพื่อให้การพัฒนาเป็นไปอย่างยั่งยืนและรักษาสมดุลของทรัพยากรธรรมชาติ และระบบนิเวศป่าไม้สามารถคงความอุดมสมบูรณ์และให้ประโยชน์ด้านนิเวศบริการแก่ประชาชนได้อย่างต่อเนื่องและยั่งยืน
นายอรรถพล กล่าวว่า ดังนั้น การนำ SEA หรือ การประเมินสิ่งแวดล้อมระดับยุทธศาสตร์มาใช้ จึงช่วยให้กรมอุทยานฯ สามารถคาดการณ์ผลกระทบสิ่งแวดล้อมที่อาจเกิดขึ้นจากการดำเนินงาน หรือการพัฒนาในพื้นที่อนุรักษ์ทางธรรมชาติ ได้อย่างครอบคลุม เช่น การประเมินสิ่งแวดล้อมระดับยุทธศาสตร์สำหรับแหล่งมรดกโลกทางธรรมชาติ เพื่อนำมาใช้บริหารจัดการและแสวงหาทางออกร่วมกันของการพัฒนาการใช้ประโยชน์พื้นที่และทรัพยากรธรรมชาติควบคู่การพิทักษ์รักษาทรัพยากรธรรมชาติ
อย่างไรก็ตามในการประเมินโครงการก่อสร้างขนาดใหญ่ในพื้นที่อนุรักษ์ มีการนำ EIA (Environmental Impact Assessment) นำมาประเมินผลกระทบสิ่งแวดล้อมระดับโครงการที่มีความเฉพาะเจาะจง แต่ SEA จะเป็นการประเมินผลกระทบสิ่งแวดล้อมในระดับนโยบาย แผนงาน หรือแผนพัฒนา
นายอรรถพล กล่าวอีกว่า ตัวอย่างของการนำ SEA มาวางแผนจัดการมรดกโลกทางธรรมชาติ เช่น การสร้างความเข้าใจร่วมกัน การมีส่วนร่วม รวมทั้งการสื่อสารของผู้มีส่วนได้ส่วนเสียทั้งหมดอย่างละเอียดเกี่ยวกับคุณสมบัติของแหล่งมรดกโลกทางธรรมชาติ โดยการประเมินผลภายหลังการนํา SEA ไปสู่การปฏิบัติ เน้นเรื่องการดําเนินงานตามวัตถุประสงค์ด้านสิ่งแวดล้อม และการรักษาความยั่งยืนของทรัพยากรธรรมชาติที่ได้กําหนดไว้ในรายงาน SEA ผลการประเมินจะนําไปสู่การปรับแผนหรือแผนงานใหม่ที่เหมาะสมยิ่งขึ้น ลดความขัดแย้งระหว่างการพัฒนาและผลกระทบต่อสิ่งแวดล้อม ส่งเสริมการมีส่วนร่วมของทุกภาคส่วนในการบริหารจัดการอุทยานฯ ซึ่งเครื่องมือสำคัญในการจัดการสิ่งแวดล้อมในระดับยุทธศาสตร์ ซึ่งกรมอุทยานฯ สามารถนำมาใช้ในการวางแผนและบริหารจัดการพื้นที่อนุรักษ์เพื่อให้เกิดการพัฒนาที่ยั่งยืนและสมดุลได้ต่อไป
