เจ้าอาวาสวัดดัง ร่ำไห้ ถูกฟ้องเอาที่ดินวัดคืน ศาลฎีกายกฟ้อง แต่ลูกเจ้าของที่ขอสู้ต่อ

เจ้าอาวาสวัดดัง ร่ำไห้ ถูกฟ้องเอาที่ดินวัดคืน ศาลฎีกายกฟ้อง แต่ลูกเจ้าของที่ขอสู้ต่อ ยื่นอุทธรณ์ศาลแพ่ง ชุมชนเผยวัดทำถูกต้อง เจ้าอาวาสต่อสู้เพื่อพุทธศาสนา

เมื่อวันที่ 28 ส.ค.68 ที่ศาลาการเปรียญวัดป่าอดุลยาราม ม.16 ต.ในเมือง อ.เมือง จ.ขอนแก่น ตรงข้ามมหาวิทยาลัยขอนแก่น พระครูอดุลย์สารนิเทศ เจ้าอาวาสวัดป่าอดุลยาราม นำคณะสงฆ์ของวัดรวม 15 รูป ร่วมกันชี้แจงคำสั่งศาลฎีกาและศาลแพ่ง ให้กับกรรมการชุมชน และประชาชนในชุมชนหนองแวงตราชู 1-6, ชุมชนสามเหลี่ยม 1-5, ชุมชนวัดป่าอดุลยาราม

และชุมชนมหาวิทยาลัยขอนแก่น ได้รับทราบภายหลังศาลฎีกา และศาลชั้นต้นของศาลแพ่ง มีคำสั่งยกคำร้องกรณี นางบัวไข สรสมุทร ในฐานะผู้จัดการมรดกของ นายเฮียง พิมพ์ศรี ยื่นฟ้องวัดป่าอดุลยาราม, เจ้าพนักงานที่ดินขอนแก่นและเทศบาลนครขอนแก่น เพื่อขอที่ดินของวัดคืนให้กับครอบครัวรวมเนื้อที่ 26 ไร่

โดยศาลฎีกาและศาลชั้นต้นของศาลแพ่งมีคำพิพากษายกคำร้อง ซึ่งขณะนี้โจทก์ยื่นอุทธรณ์ศาลแพ่ง ท่ามกลางความสนใจของชาวชุมชนที่ทราบข่าวเข้าร่วมรับฟัง และร่วมตรวจสอบเอกสารคำสั่งศาลตามที่วัดนำมาชี้แจงให้กับชุมชนได้รับทราบ

พระครูอดุลย์ สารนิเทศ เจ้าอาวาสวัดป่าอดุลยาราม กล่าวว่า มาจำพรรษาที่วัดแห่งนี้เมื่อปี 2533 ขณะนั้นยังเป็นสำนักสงฆ์อยู่ โดย นายเฮียง พิมพ์ศรี มามอบที่ดินจำนวน 21 ไร่ ให้เพื่อทำวัด ซึ่งวัดและหน่วยงานที่เกี่ยวข้องก็ดำเนินการตามขั้นตอนของทางราชการอย่างถูกต้องและในปี 2541 วัดขึ้นทะเบียนอย่างถูกต้อง จากกระทรวงศึกษาธิการในขณะนั้น

ซึ่งตลอดระยะเวลาของการดำเนินงานของวัดร่วมกับชุมชน ตั้งแต่ปี 2533-2546 อยู่กันอย่างสงบสุข วัด บ้านโรงเรียนอยู่ร่วมกันอย่างถ้อยทีถ้อยอาศัย มีกิจกรรมวันสำคัญต่างๆ หรืองานในทางพุทธศาสนา หรืองานร่วมกับหน่วยงานต่างๆ ก็ดำเนินงานร่วมกันด้วยดี

โดยเฉพาะกับเรื่องของการรักษาธรรมชาติ และคงไว้ซึ่งพันธุ์ไม้นานาชนิด เรียกได้ว่าวัดของเรานั้นอุดมสมบูรณ์ด้วยพันธุ์ไม้และความร่มรื่นในเขตเมืองและที่สำคัญคือเรื่องของการฌาปนกิจผู้ยากไร้วัดเราทำมาตลอด โลงฟรี รถฟรี จัดงานฟรีไม่มีค่าใช้จ่าย หรือหากมีก็ตามกำลังของเจ้าภาพ

“พอมาปี 2547 โจทก์คือนางนาง หรือน้อย พิมพ์ศรี ภรรยาของนายเฮียง พิมพ์ศรี เจ้าของที่ดิน ฟ้องขับไล่วัดป่าอดุลยาราม เพื่อขอคืนที่ดินของวัด 2 แปลง แปลงแรกจำนวน 21 ไร่ 3 งาน 61 ตารางวา และอีกแปลง 5 ไร่ ซึ่งขณะนั้นที่ดิน 21 ไร่กว่า มีโฉนดที่ดินชัดเจนและเป็นที่ตั้งของวัด ส่วนอีก 5 ไร่ยังไม่ออกโฉนด แต่เป็นที่ตั้งของสำนักชี

ซึ่งการต่อสู้ทางคดี วัดกับโจทก์ก็ดำเนินการไปจนศาลชั้นต้นยกฟ้องคดี โจทก์จึงยื่นอุทธรณ์ ซึ่งศาลอุทธรณ์ก็ยกคำร้องจนกระทั่งมาถึงศาลฎีกา ซึ่งศาลมีคำสั่ง ที่ 9024/2555 ลงวันที่ 10 ก.ค.2555 นางบัวไข สรสมุทร ในฐานะผู้จัดการมรดกของ นายเฮียง พิมพ์ศรี ยื่นฟ้องขับไล่วัดอีก ซึ่งศาลฎีกามีคำสั่งยกคำร้อง” พระครูอดุลย์ สารนิเทศ กล่าว

พระครูอดุลย์ สารนิเทศ กล่าวต่อว่า ศาลฎีกาท่านให้เหตุผลว่า โจทก์เป็นเจ้าของผู้ครอบครองที่ดินพิพาท นั้นเห็นว่าเป็นฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริง ซึ่งศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์ วินิจฉัยไว้โดยชอบด้วยเหตุผลแล้ว ไม่มีเหตุที่จะเปลี่ยนแปลงคำวินิจฉัย อีกทั้งฎีกาของโจทก์ จึงไม่เป็นสาระอันควรแก่การพิจารณา จึงมีคำสั่งให้จำหน่ายคดีออกจากสารบบความศาลฏีกา

ต่อมาโจทก์ยื่นฟ้องเจ้าพนักงานที่ดินขอนแก่น ต่อศาลปกครองก่อนที่ศาลปกครองจะส่งต่อศาลแพ่ง ตามที่โจทก์ฟ้องจำเลยที่ 1 คือเจ้าพนักงานที่ดินขอนแก่น,จำเลยที่ 2 คือเทศบาลนครขอนแก่นและจำเลยที่ 3 คือวัดป่าอดุลยาราม เมื่อวันที่ 8 มี.ค.2567 ข้อหาใช้ที่ดิน เพิกถอนนิติกรรม ขอแสดงกรรมสิทธิ์ที่ดิน ซึ่งศาลชั้นต้นยกคำร้องและโจทก์ยื่นอุทธรณ์คดี”

พระครูอดุลย์สารนิเทศ กล่าวว่า อาตมาอายุมากแล้ว ทำทุกอย่างอย่างถูกต้องตามขั้นตอนของกฎหมาย ซึ่งศาลชั้นต้น ศาลอุทธรณ์และศาลฎีกา ของศาลจังหวัดขอนแก่น ยกคำร้องและวัดชนะ อีกทั้งศาลชั้นต้นของศาลแพ่งพิจารณายกคำร้องเช่นกัน และโจทก์คือภรรยาและลูกสาวของผู้เสียชีวิต ที่มอบที่ดินนั้น ยื่นอุทธรณ์ซึ่งก็เป็นไปตามขั้นตอนของกฎหมาย

การชี้แจงทำความเข้าใจกับญาติโยมทุกชุมชนที่อยู่โดยรอบของวัดวันนี้เป็นการทำความเข้าใจ และนำสิ่งที่ถูกต้อง และเอกสารคำสั่งศาลมาแสดงต่อสาธารณชนและสื่อมวลชน เพื่อให้ชุมชน

รวมทั้งหน่วยงานที่เกี่ยวข้อง มาร่วมกันทำนุบำรุงพระพุทธศาสนา มาร่วมกันปกป้องพระภิกษุที่จำวัด 15 รูป มาร่วมกันปกป้องและรักษาไว้ซึ่งวัดของชุมชนที่มีเอกสารต่างๆถูกต้องมีคำสั่งศาลชัดเจน เพราะทราบกันว่าวัดเรานั้นตั้งอยู่ในเขตเมือง เป็นพื้นที่ทำเลทอง อาตมาขึ้นโรง ขึ้นศาล มาหลายสิบปี อายุมาก ชราภาพ และมีโรคประจำตัวจะอยู่ปกป้องวัดคู่เมืองขอนแก่นแห่งนี้ได้อีกไม่นาน จึงขอชี้แจงข้อเท็จจริงเพื่อให้หน่วยงานรัฐ เอกชน ชุมชนและทุกภาคส่วนร่วมกันรักษาวัดแห่งนี้ไว้ต่อไป

ด้านนายอดุลย์ พลธานี อายุ 77 ปี ชาว อ.เมือง จ.ขอนแก่น กล่าวว่า ตนเองและครอบครัวมาทำกิจกรรมและอยู่กับวัดแห่งนี้มาหลายสิบปี ทราบถึงเรื่องการฟ้องร้องมาตลอด วันนี้ความกระจ่างปรากฏแล้วตามคำสั่งศาลที่ท่านนำมาเสนอต่อสาธารณชนและสื่อมวลชน และการที่ท่านเจ้าอาวาสออกมาพูดทั้งน้ำตานั้นก็หวังจะให้วัดแห่งนี้อยู่คู่เมืองขอนแก่นต่อไป ซึ่งชุมชนรอบข้างวัดกว่า 20 ชุมชนรับทราบและเข้าใจถึงเรื่องที่เกิดขึ้น และจะนำความชัดเจนจากเอกสารคำสั่งศาลนี้แจ้งให้กับชุมชนได้รับทราบ

“วัดแห่งนี้อยู่กับชุมชนมาหลายสิบปี ดำเนินกิจกรรมต่างๆร่วมกันมาตลอดญาติโยมมีทั้งคนสูงอายุ วัยทำงาน วัยหนุ่มสาว นักเรียน นักศึกษาและเด็กๆมาทำกิจกรรมร่วมกันตลอด เพราะวัดอยู่ใกล้มหาวิทยาลัย อยู่ในย่านชุมชนใจกลางเมือง มีความร่มรื่น สงบสุข สวยงามทางธรรมชาติอย่างครบถ้วน และที่สำคัญคือมีฌาปนสถานที่แทบจะไม่มีค่าใช้จ่ายใดๆ

ท่านเจ้าอาวาสซึ่งอยู่มาตั้งแต่ก่อตั้งสำนักสงฆ์ ขึ้นทะเบียนวัดและดำเนินกิจกรรมต่างๆกับคนขอนแก่นมาทั้งชีวิต การออกมายืนหยัดปกป้องรักษาวัดแห่งนี้ให้อยู่กับชุมชนท่านไม่ได้ทำเพื่อตนเอง แต่ทำเพื่อส่วนรวม และทำอย่างถูกต้อง วันนี้ชุมชนเข้าใจและจะแสดงพลังรักษาวัดแห่งนี้ให้อยู่คู่กับเมืองขอนแก่นตลอดไป แม้กระบวนการทางกฎหมายจะต่อสู้กันอีก 2 ศาลก็ตาม” นายอดุลย์ กล่าว