อารมณ์ชั่ววูบที่ไม่ใช่เรื่องเล่น! เด็กชายอเมริกันวัย 11 ขวบ เขียน “ลิสต์ฆ่า” ในห้องเรียน อ้าง “วันนั้นโมโห-อารมณ์ไม่ดี” ก่อนถูกจับข้อหาคดีร้ายแรงในวัยเยาว์
ตามรายงานจากสำนักงานนายอำเภอ เขตโวลูเซีย รัฐฟลอริดา เด็กชายวัย 11 ขวบ คนหนึ่ง “ถูกจับกุม” ในข้อหาที่เขียน “Kill List” หรือ “รายชื่อเป้าหมายสังหาร” ลงบนโต๊ะเรียนของเขาที่โรงเรียน
เด็กชายรายนี้มีชื่อว่า เคเดน แซนฟอร์ด (Caiden Sanford) ถูกกล่าวหาว่าเขียนรายชื่อบุคคลที่เขาต้องการ “สังหาร” ขณะอยู่ในชั้นเรียน โดยเจ้าตัวอ้างว่า “วันนั้นผมแค่โกรธและมีวันที่แย่”
เมื่อวันที่ 17 กันยายนที่ผ่านมา สำนักงานนายอำเภอโพสต์คลิปวิดีโอลงบนอินสตาแกรม @
volusia.sheriff แสดงให้เห็นภาพของเด็กชายถูกใส่กุญแจมือ, นำตัวลงจากรถตำรวจ และถูกพาเข้าไปยังห้องขัง ไม่เพียงแค่กุญแจมือเท่านั้น ทางเจ้าหน้าที่ยังได้ใส่อุปกรณ์พันขา เพื่อป้องกันการหลบหนี ก่อนที่เขาจะเดินเข้าไปภายในห้องขัง
ตามคำบรรยายใต้โพสต์ของสำนักงานนายอำเภอระบุว่า เคเดน ซึ่งเป็นนักเรียนของโรงเรียน Southwestern Middle School ได้เขียน “ลิสต์ฆ่า” เพราะเขา “โกรธและมีวันที่แย่”
ภาพประกอบ
ขณะนี้เขาถูกควบคุมตัวอยู่ที่ศูนย์ช่วยเหลือครอบครัวและเยาวชน (Family Resource Centre) และถูกตั้งข้อหาความผิดอาญาระดับร้ายแรง ชั้นที่สอง ด้านสำนักงานนายอำเภอระบุในคำบรรยายว่า “ถ้าคุณรู้สึกเบื่อกับเรื่องแบบนี้ ลองจินตนาการดูว่า 99% ของนักเรียน, ผู้ปกครอง, ครู และเจ้าหน้าที่โรงเรียนจะรู้สึกยังไง”
อย่างไรก็ตาม ในสัปดาห์เดียวกันก็ได้มีเด็กชายวัย 13 ปีอีกคนจากโรงเรียน Deltona Middle School “ถูกจับกุม” เช่นเดียวกัน หลังถ่ายวิดีโอตนเองขณะบรรจุกระสุน และถืออาวุธปืน พร้อมส่งให้เพื่อนนักเรียน
โดยในวิดีโอยังมีเนื้อเพลงแร็พที่พูดถึงการเอาชีวิตคน ซึ่งสร้างความหวาดกลัวจนทำให้นักเรียนบางคนไม่กล้ามาโรงเรียน
เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นภายในเวลาไม่กี่วัน ตอกย้ำถึงปัญหาเชิงโครงสร้างในสังคมอเมริกัน ที่เด็กและเยาวชนจำนวนไม่น้อย ต้องเติบโตท่ามกลางความรุนแรง การเข้าถึงอาวุธปืนได้ง่าย และสภาพแวดล้อมที่ไม่เอื้อต่อสุขภาพจิต
แม้บางเหตุการณ์จะเกิดจากอารมณ์ชั่ววูบหรือคำพูดเล่น ๆ แต่ในสังคมที่เคยผ่านเหตุกราดยิงในโรงเรียนมานับไม่ถ้วน ก็ไม่มีใครกล้าเสี่ยงมองข้ามพฤติกรรมเหล่านี้อีกต่อไป
ขณะที่เจ้าหน้าที่รัฐ, พ่อแม่ และโรงเรียน ต่างก็เผชิญกับคำถามสำคัญว่า “จะปกป้องเด็ก ๆ ทั้งในฐานะ ‘ผู้กระทำ’ และ ‘เหยื่อ’ ได้อย่างไร? ท่ามกลางระบบที่ยังไม่สามารถแก้ปัญหานี้ได้อย่างแท้จริง”
ภาพประกอบ
