สิ้นส.พลายน้อย 93 ปี จากลาจากโควิด ปิดตำนานยอดนักปราชญ์ ตำนานนักเขียนแห่งประเทศไทย เจ้าตัวให้สัมภาษณ์ถึงหนังสือ ได้มอง ได้เห็นก็มีความสุขแล้ว
วันที่ 6 ก.ค.2565 นายสมบัติ พลายน้อย หรือ ส.พลายน้อย ศิลปินแห่งชาติสาขาวรรณศิลป์ พ.ศ.2553 ได้เสียชีวิตอย่างสงบในช่วงเช้าวันนี้ จากการติดเชื้อโควิด-19 หลังเข้ารับการรักษาตัวที่รพ.ราว 3 วัน สิริอายุได้ 93 ปี สำหรับส.พลายน้อยเป็นตำนานนักเขียนที่มีผลงานการเขียนมากกว่า 100 เล่ม ถือเป็นนักปราชญ์แห่งประเทศไทย
ทั้งนี้เจ้าตัวเคยให้สัมภาษณ์ขณะยังมีชีวิตอยู่ว่า ยังอยากเขียนอะไรอีกนะ โดยเจ้าตัวได้เขียนคอลัมน์ “หนุมาน เทพแห่งสรรพวิทยา” กว่า 200 ตอน ในหนังสือพิมพ์มติชนรายวัน เป็นเรื่องราวเกี่ยวกับหนุมาน ทุกฉบับวันอาทิตย์ แต่ได้ยุติการเขียนชั่วคราวเนื่องจากปัญหาสุขภาพ
สำหรับส.พลายน้อย เกิดเมื่อวันที่ 24 พ.ค.2472 ที่จ.พระนครศรีอยุธยา จบชั้นประถมศึกษาที่โรงเรียนประชาบาล วัดประดู่ทรงธรรม ชั้นมัธยมศึกษาที่โรงเรียนอยุธยาวิทยาลัย และได้รับประกาศนียบัตร เปลื้อง ณ นคร ชีวิตส่วนตัว สมรสกับนางจงกล พลายน้อย มีบุตรชาย 1 คน
ด้านการทำงาน รับราชการครั้งแรกเป็นเสมียนสรรพากรและเปลี่ยนอาชีพไปรับราชการครูเป็นเวลา 5 ปี สนใจเขียนหนังสือมาตั้งแต่ครั้งเรียนชั้นมัธยมศึกษา โดยสมัครเรียนวิชาการประพันธ์และการหนังสือพิมพ์ทางไปรษณีย์ของ เปลื้อง ณ นคร
ระหว่างที่รับราชการครูอยู่นั้น อาจารย์เปลื้องเชิญให้ ส.พลายน้อย มาทำงานด้านวารสารของกระทรวงศึกษาธิการหลายฉบับ มีผลงานเขียน ประเภทบทความ บทละคร สารคดี และเรื่องสั้นพิมพ์เผยแพร่ในวารสารต่าง ๆ เป็นจำนวนมาก รวมถึงจัดรายการวิทยุศึกษาไปพร้อมกันด้วย
ต่อมา ในพ.ศ. 2522 นายสมบัติได้ดำรงตำแหน่งหัวหน้างานโสตทัศนูปกรณ์และเอกสารสิ่งพิมพ์ กองส่งเสริมและเผยแพร่วัฒนธรรม สำนักงานคณะกรรมการวัฒนธรรมแห่งชาติ และเป็นบรรณาธิการวารสารวัฒนธรรมไทย กระทั่งพ.ศ. 2528 ก่อนเกษียณอายุราชการ 2 ปี ได้ลาออกจากราชการ เพื่อเขียนหนังสืออย่างเดียว
โดยตลอดชีวิต มีผลงานเป็นจำนวนมาก ส่วนใหญ่เกี่ยวข้องกับประวัติศาสตร์ วัฒนธรรม นิทานปกิณกะ รวมกว่า 100 เล่ม รวมทั้งยังมีผลงานเขียนในวารสารหลายฉบับ เช่น ศิลปวัฒนธรรม, สารคดี, เมืองโบราณ, วัฒนธรรมไทย, ต่วย’ตูน, ความรู้คือประทีป เป็นต้น นอกจากนี้ยังเป็นหนึ่งในคณะกรรมการ ‘สำนักพจนานุกรม ฉบับมติชน’ ในโครงการจัดทำพจนานุกรมฉบับมติชน อีกด้วย พร้อมกับรางวัลการเขียนมากมาย
ส.พลายน้อยได้พูดถึงการเขียนหนังสือว่า “หนังสือบางครั้งไม่ได้อ่าน เพียงแต่มอง เพียงแต่ได้เห็น ได้หยิบ ก็มีความสุขแล้ว เพราะเราอยู่กับหนังสือมาตั้งแต่เด็กและได้ดีเพราะหนังสือ”
ที่มา มติชนออนไลน์
