สุดทนแฉเอง อดีตผู้ป่วยโควิด รับไม่ได้อาหารแต่ละมื้อ แทบไม่มีเสื้อสัตว์ หิ้วของจริงให้นักข่าวดู บอกน่าสังเวชใจ สวนทางงบแต่ละวัน
วันที่ 4 ก.ย.64 ที่หอผู้ป่วยชุมชนอำเภอทุ่งตะโก จ.ชุมพร ตั้งอยู่ที่วิทยาลัยเทคโนโลยีและเกษตรกรรมชุมพร หมู่ 8 ต.ตะโก อ.ทุ่งตะโก จ.ชุมพร ได้มีอดีตผู้ป่วยโควิด-19 เป็นชาย 2 ราย นำถุงอาหารสำหรับคนไข้โควิดในหอผู้ป่วยชุมชนออกมาให้ผู้สื่อข่าวดู เนื่องจากคาดว่างบประมาณไม่สอดคล้องกับปริมาณและ คุณภาพอาหาร
นายเอ (นามสมมติ) อายุ 36 ปี ชาว อ.ทุ่งตะโก จ.ชุมพร อาชีพรับจ้างทั่วไป และ นายบี (นามสมมติ) อายุ 36 ปี อาชีพทำสวนทุเรียน ได้หิ้วถุงใส่อาหาร 2 ถุง ภายในมีอาหารในถุงพลาสติกเล็กๆ พบว่าในถุงแรกเป็นเพียงข้าวสวยและไข่ต้มผัดเผ็ดที่มีแต่ผักและหมูสามชั้น 3 ชิ้น ชุดที่สองเป็นข้าวผัดไส้กรอก ที่มีไส้กรอก 3 ชิ้น พร้อมแกงจืดฟักเขียว 1 ชิ้น ถั่วเขียวต้ม และน้ำปลาพริก 1 ซอง
โดยทั้งคู่เปิดเผยว่า เมื่อวันที่ 14 ส.ค.ที่ผ่านมา หลังตรวจพบเชื้อโควิดจึงได้เข้ารับการรักษาตัวที่ รพ.ทุ่งตะโก ต่อมาวันที่ 17 ส.ค. ก็ถูกย้ายมาอยู่ที่หอผู้ป่วยชุมชนอำเภอทุ่งตะโก ได้รับการรักษา 14 วัน จนหายเป็นปกติ ในระหว่างรักษาในหอผู้ป่วย ซึ่งมีทั้งเด็ก คนหนุ่มสาว คนแก่ หญิงชายร้อยกว่าคน ช่วงเปิดใหม่ๆ มีบุคคลระดับสูงในจังหวัด ฝ่ายต่างๆ เดินทางมาเยี่ยม อาหารที่ได้รับวันละ 3 มื้อ อยู่ในเกณฑ์ดี บางวันก็เป็นข้าวผัด ราดหน้า
แต่ผ่านพ้นไปได้เพียง 4-5 วัน ทั้งคุณภาพและปริมาณ อาหารก็เปลี่ยนไปมาก ในแบบที่นำมาให้ดูในวันนี้แทบทุกวัน ซึ่งเป็นอาหารของมื้อเช้าและมื้อเที่ยงของวันนี้ที่ผู้ป่วยไม่กิน จนทำให้ผู้ป่วยกินไม่ลงหันไปกินอาหารแห้งที่มีผู้บริจาคแทน ในแต่ละมื้อจึงมีอาหารเหลือจำนวนมาก รวมถึงภาชนะที่ใส่อาหารก็เป็นเพียงถุงพลาสติกบางๆ ทำให้ไม่แน่ใจในความปลอดภัยของอาหาร แทนที่จะใส่กล่อง
ผู้ป่วยหลายคนรับไม่ได้กับอาหารในลักษณะดังกล่าว ที่ส่วนใหญ่จะเป็นข้าวสวยกับไข่ต้ม หรือผัดไข่กับผัก ผัดเผ็ดกับเศษหมู หรือข้าวผัดกับเนื้อหมูเพียงเล็กน้อย วนเวียนซ้ำซากทุกวัน ทั้งที่งบประมาณอาหารมีถึงคนละ 150 บาทต่อวัน แต่คุณภาพและปริมาณอาหารไม่น่าจะถึง 60 บาท จึงอยากให้มีการตรวจสอบ เพราะในขณะนี้ยังมีผู้ป่วยกว่าร้อยคนในหอผู้ป่วยแห่งนี้ ไม่ได้ต้องการอาหารที่หรูหรา เพียงขอให้เปลี่ยนประเภทอาหารบ้างเช่นราดหน้า ข้าวมันไก่ ที่ขายกันเพียง 30-40 บาท มีปริมาณที่กินแล้วอิ่ม พออยู่ได้ในแต่ละมื้อก็พอใจแล้ว
เพราะเมื่ออยู่ในสถานที่รักษาตัว เจ้าหน้าที่ก็ไม่อนุญาตให้รับอาหารจากบุคคลภายนอก ไม่ว่าจะเป็นญาติ ถ้ามีก็เป็นอาหารแห้งที่ได้รับบริจาคมาบ้าง เพราะไม่อนุญาตให้บุคคลภายนอกมาเยี่ยม เนื่องจากกลัวจะติดเชื้อ ที่น่าเห็นใจและน่าสงสารมากคือ เด็กๆ และ คนชรา ที่ไม่สามารถกินอาหารที่จัดมาให้ได้ จนผู้ป่วยหลายคนต้องคอยแบ่งอาหารที่มีเนื้อหมู หรือไข่ ให้แก่กลุ่มเด็กๆ และคนแก่ จนตัวผู้ป่วยต้องกินเพียงน้ำแกงหรือน้ำปลา เป็นที่น่าสังเวชใจมาก
ต่อมาผู้สื่อข่าวได้เดินทางไปตรวจสอบสถานที่ทำอาหารพบว่า ใช้สถานที่ภายในลานรับซื้อผลปาล์ม ข้างถนนลูกรังภายในลานปาล์ม ไม่ได้มีลักษณะเป็นสถานที่ประกอบอาหารที่ถูกสุขลักษณะแต่อย่างใด ทั้งที่งบประมาณในการจัดหาอาหารที่ใช้งบของทางราชการมีมากถึงวันละ 15,000 บาท ขึ้นอยู่กับจำนวนผู้ป่วย ในบางวันมีผู้ป่วยมากกว่า 150 คน
เหตุการณ์ดังกล่าวทำให้ผู้ที่ทราบเรื่องพากันวิพากษ์วิจารณ์ว่า ผู้จัดทำอาหารให้กับผู้ป่วยในหอผู้ป่วยแห่งนี้เป็นหน่วยงานไหน จึงพยายามสอบถามไปยังหน่วยงานระดับจังหวัดชุมพร แต่เนื่องจากเป็นวันหยุดจึงไม่มีผู้ใดรับโทรศัพท์ ทราบเบื้องต้นว่า มีเจ้าหน้าที่หน่วยงานหนึ่งให้คนใกล้ชิดรับเหมาไปทำ แต่มีการหักหัวคิวกันหลายระดับกว่าจะถึงผู้ป่วยจึงทำให้มีสภาพอาหารแบบที่นำออกมาแฉให้สังคมได้รับทราบ
