นักแต่งเพลงและโปรดิวเซอร์คนดัง ‘บอย โกสิยพงษ์’ ลงนามสัญญานักแต่งเพลงกับ บริษัท โซนี่ มิวสิค พับลิชชิ่ง (ประเทศไทย) จำกัด (Sony Music Publishing Thailand) ยกระดับการบริหารลิขสิทธิ์ดนตรีกรรมสู่มาตรฐานสากล
โดยเจ้าตัวได้มาให้สัมภาษณ์ที่มาที่ไป
★ การลงนามสัญญานักแต่งเพลงคือ?
บอย – “เป็นการเซ็นให้เขาดูแลสิทธิ์ดนตรีกรรมอย่างเดียว คำว่าดนตรีกรรมจะเป็นเรื่องของเนื้อร้องและทำนอง โดยทั่วไปเพลงจะประกอบไปด้วย 2 สิทธิ์ สิทธิ์แรกคือสิ่งบันทึกเสียงที่เราได้ฟังในเทปใน สตรีมมิ่งต่างๆ แต่สิ่งที่ติดไปกับสิ่งบันทึกเสียงนั้นคือดนตรีกรรม แปลว่ามันมีเนื้อร้องและทำนองอยู่ในนั้น มันอยู่ควบคู่กันไป แต่ดนตรีกรรมจะถูกแยกออกมาเมื่อคนจะขอไปคัฟเวอร์หรือขอไปเล่นสด อันนั้นจะได้รายได้อีกส่วนหนึ่ง Sony Music Publishing Thailand มาดูแลให้ผมด้านนี้ สัญญาเป็นการลองทำด้วยกัน ถ้าเวิร์กผมก็ไปต่อด้วยยาว จริงๆ สัญญาที่ทำกัน 3 ปี จะเริ่มแอ๊กทีฟมีนาคมนี้ แต่ผมเริ่มให้เขาเก็บตั้งแต่เดือนกันยายนปีที่แล้วเลย ซึ่งก่อนหน้านี้ผมดูแลในส่วนนี้เอง แต่ไม่ครบถ้วนหรอก”
★ การลงนามนี้ช่วยต่อยอดอะไรอีกบ้าง?
บอย – “มากเลยครับ เนื่องจาก Sony Music Publishing เป็นองค์กรใหญ่ทั่วโลก สมมติมีศิลปินคนไหนต้องการเพลงประเภทไหน เขาก็จะบอกมาทาง Sony Music Publishing หลังจากนั้นก็จะไปดูว่านักแต่งเพลงคนไหนอยู่ในเครือข่าย จะมีเพลงแบบไหนก็ให้ลองส่งมา Pitch เราก็อาจจะมีโอกาสได้ร่วมงานกับศิลปินต่างชาติ แต่อีกอย่างที่ดีมากๆ คือเขามี Song Writting Camp การเอานักแต่งเพลงของแต่ละประเทศมาเจอกันแล้วแต่งเพลงด้วยกัน ผมก็จะได้เรียนรู้จากพวกเขา ข้อดีมันเยอะ ผมอยากเรียนรู้อะไรอีกเยอะมาก ตอนนี้ผมสนใจภาษาญี่ปุ่นกับภาษาจีนอยู่ เพราะวิธีการเล่าเรื่องเพลงของญี่ปุ่นกับจีนจะมีความเป็นกวีมากๆ ผมก็จะให้ Chat GPT แปลว่าเพลงนี้ความหมายคืออะไร แล้วก็จะมาวิเคราะห์ว่าเขาใช้วิธีไหน จากนั้นผมค่อยนำมาปรับปรุงกับเพลงของตัวเอง”
★ สัญญานักแต่งเพลงมีความจำเป็นขนาดไหน?
บอย – “ผมว่าถ้าใครดูเองได้ก็ดูไป แต่ผมยอมรับว่าตัวเองดูไม่ไหว ต้องการทีมมาดูแล ผมจะได้วิ่งไปอย่างเดียว”
★ ส่วนหนึ่งเป็นเพราะเรามีเพลงตัวเองเยอะมากด้วยหรือเปล่า อาจจะดูแลได้ไม่ครบถ้วน?
บอย – “จริงๆ เพลงมันมีโอกาสสร้างรายได้อีกหลายมุมมาก ตามดูไม่ไหว ไม่รู้อะไรเป็นอะไร ทาง Sony Music Publishing ก็จะไปเก็บให้ รวมทั้งเขาไป Pitch ให้ด้วยว่าช่วยเอาเพลงของคุณบอยไปเปิดหน่อย มันก็ดี โดยเฉพาะที่ต่างประเทศเราไม่มีใครไปเก็บให้อยู่แล้ว แต่ Sony Music Publishing จะไปเก็บให้หมด เขาจะมีบริษัทของเขาที่อยู่ต่างประเทศคอยดูแลจัดการให้ การทำด้วยตัวเองผมทำไม่ได้ ในเมื่อ Sony Music Publishing มีศักยภาพก็ให้เขาทำไป”
★ ปัญหาเรื่องลิขสิทธิ์ในส่วนดนตรีกรรมมีมานาน เช่นการที่ร้านอาหารเอาเพลงไปเปิด?
บอย – “ในส่วนนี้ผมคุยกับทาง Sony Music Publishing Thailand ว่าการที่ร้านอาหารเอาเพลงผมไปเปิดมันเป็นส่วนดีที่ช่วยโปรโมตเพลง ดังนั้นการที่จะไปเก็บเขาเยอะแยะจนเขาเดือดร้อนก็อาจจะไม่เหมาะ แล้วอาจจะเป็นการทำลายเพลงก็ได้ ซึ่งเขาเห็นด้วย คือเขาต้องดูแลในเรื่องของการที่จะไม่ทำให้เพลงมันถูกใช้น้อยลง อยากให้มันถูกใช้ไปเรื่อยๆ คนที่เปิดก็เปิดได้อย่างไม่รู้สึกเดือดร้อน”
★ ก่อนหน้านี้เคยเจอปัญหาเกี่ยวกับเรื่องลิขสิทธิ์เพลงบ้างไหม?
บอย – “ส่วนใหญ่จะเกิดปัญหาเกี่ยวกับการที่เราไม่ได้เป็นเจ้าของลิขสิทธิ์เอง ถึงแม้เราเป็นผู้แต่ง ถ้าไม่ได้เป็นเจ้าของลิขสิทธิ์เอง เราก็จะไม่มีโอกาสต่อรองการใช้งาน โดยเฉพาะคนที่เราไม่ได้สนิทด้วย ถ้าสนิทด้วยอย่างเช่นเบเกอรี่ที่อยู่กับโซนี่ฯ การพูดคุยจะง่ายกว่า พอไม่ได้สนิทด้วยบางเจ้าก็จะคิดราคาแพงมาก จนบางครั้งไม่สามารถเสียเงินค่าลิขสิทธิ์เพื่อซื้อมาเล่นได้”
★ ลิขสิทธิ์ในส่วนของดนตรีกรรมสำคัญ?
บอย – “สำคัญมาก ผมจะบอกนักแต่งเพลงทุกคนว่าเพลงที่แต่งอย่ายกให้ใครเด็ดขาด ให้เขาใช้ได้แต่อย่ายกให้ ถ้าจะเป็นเจ้าของร่วมก็ขอให้คุณมีสิทธิ์ในการตัดสินใจว่าคุณจะให้ใครใช้ในราคาเท่าไหร่ ไม่ใช่ว่าเป็นเจ้าของร่วมแต่คุณไม่ได้สิทธิ์การตัดสินใจ แบบนั้นไม่มีความหมายอะไร แม้กระทั่งตอนที่ผมทำค่าย ก็จะบอกนักแต่งเพลงว่าเพลงต้องเป็นของคุณ ค่ายผมไม่เอา บางค่ายเพลงอาจจะเป็นของค่ายเลยหรือเป็นเจ้าของร่วมกัน แล้วก็บอกว่าเดี๋ยวผมดูแลให้ คำว่าดูแลให้แปลว่าผมมีสิทธิ์ดูแลคนเดียว ฉะนั้นการที่ Sony Music Publishing Thailand มาดูแลให้ผมก็ดีมากเลยครับ”
จิรณัฏฐ์ จงประสพมงคล
