คู่รักตัวจริง ‘เก้า’ จิรายุ ละอองมณี และ ‘วี’ วิโอเลต วอเทียร์ ควงคู่กันแสดงภาพยนตร์สุดสยองใน “เทอม 4” ตอน “สะพานขาว” ผลงานการกำกับฯ ของ ‘ตั้ม’ พุฒิพงศ์ สายศรีแก้ว
โดยทั้งคู่มาเปิดใจให้สัมภาษณ์ถึงการแสดงภาพยนตร์เรื่องดังกล่าว และการได้มาร่วมงานกัน
♦ คาแร็กเตอร์ในเรื่องนี้?
เก้า – “ผมรับบท บอส นักศึกษาคณะวิศวะปี 4 มหาวิทยาลัยแห่งหนึ่งทางภาคอีสาน เขาเป็นคนคล้ายผมนี่แหละ เป็นคนสบายๆ มีคู่รักก็คือ มายด์ (วี วิโอเลต) คบกันมานานตั้งแต่ปี 1 ใช้เวลาอยู่มหา’ลัยด้วยกันทุกวัน เป็นแฟนกันตลอด จนบอสเริ่มมีความกระอักกระอ่วน เวลาคบแฟนนานๆ คนเขาจะเบื่อกัน แต่บอสไม่รู้จะพูดหรือแสดงออกยังไง เก็บความอึดอัดนั้นมาตลอด พอปล่อยก็เลยพรั่งพรู ความรู้สึกเลยพัง”
วี – “วีรับบท มายด์ คาแร็กเตอร์มายด์เป็นคนซับซ้อน เพราะในเรื่องปูมาว่าจริงๆ เขาจะเลิกกัน แต่ก็ยังรักเขา ก็เลยพยายามรั้งไว้ ทั้งๆ ที่เขาเริ่มคุยกับคนใหม่แล้ว ถ้าให้พูดด้วยมุมมองของวีเอง มายด์เป็นคนเอาแต่ใจประมาณหนึ่ง แต่ไม่ใช่ความงี่เง่า มันคือความรู้สึกว่าก็ฉันรักคนนี้ จะอยู่กับคนนี้ ถ้าเขามีคนอื่นแล้วฉันจะทำให้เขารู้ว่าฉันรักเขามากกว่า แล้วเขาจะกลับมาหาฉัน พอมายด์เลือกแล้วก็จะทำทุกวิถีทางให้บอสยังอยู่กับเรา ไม่ยอมปล่อยวางง่ายๆ”
♦ เรื่องราวตอน “สะพานขาว”?
เก้า – “เป็นเรื่องราวของ มายด์ กับ บอส ที่เข้ามามหา’ลัยแล้วตกลงเป็นแฟนกันตั้งแต่ปี 1 นานจนเกือบจะเรียนจบละ แต่แล้ววันหนึ่งมีความเปลี่ยนแปลง มายด์กับบอสตกลงจะเลิกกัน แต่ตอนจะเลิกกันดันไปเลิกกันที่ สะพานขาว ที่ทั้งสองคนไม่รู้ประวัติความเป็นมา ที่นั่นมีวิญญาณ มีผีคู่รักที่เคยประสบอุบัติเหตุตรงบริเวณนั้นวนเวียนอยู่ แล้วไปเลิกต่อหน้าเขา ก็เลยทำให้เกิดเรื่องราวที่น่าสะพรึงกลัวตามติดชีวิตบอสและมายด์”
♦ รู้มาแต่แรกเลยใช่ไหมว่าเราถ่ายทำในสถานที่เกิดเหตุของจริง?
เก้า – “ตอนที่รู้ว่าต้องไปถ่ายที่จริง ผมก็คิดว่าทำไมต้องไปถึงที่นั่น เพราะ สะพานขาว ที่ไหนก็มี นครนายกก็มี ภาพในหัวมันคือสะพานยกสูงข้ามน้ำ ข้ามบึงทั่วไป แต่พอได้มาที่นี่จริงๆ เข้าใจเลยว่าทำไมถึงต้องเป็นที่นี่ เพราะมันเป็นสะพานที่ยาวมาก มีโค้ง และเป็นสะพานที่ยกสูงขึ้นมาเหนือดินนิดเดียว มีต้นไม้ขนาบข้าง สะพานขาวที่อื่นจะไม่ได้ฟีลนี้ คือมันไม่ได้รู้สึกว่าน่ากลัว ผมเชื่อเรื่องผีนะ แต่ส่วนตัวไม่ได้รู้สึกกลัวที่นี่ เพราะเรามาดี”
วี – “รู้ตั้งแต่จะไปถ่ายแล้ว เพราะทีมงานบอกว่าต้องมาขอนแก่น ใช้สถานที่จริงถ่ายทำ วันแรกที่ไปก็เข้าใจเลยว่าทำไมต้องที่นี่ เพราะสะพานแบบนี้ไม่เหมือนที่อื่น มันมีคาแร็กเตอร์ของมัน ตอนแรกเข้าใจว่าเป็นสะพานข้ามน้ำหรือข้ามอะไรสักอย่างทั่วไปแล้วสะพานก็แค่ทาสีขาว แต่ที่นี่ไม่ได้ข้ามอะไรเลย แค่เป็นสะพานบนเนินดิน มีป่าสองข้างทาง เป็นทางยาวๆ แล้วโค้ง คาแร็กเตอร์ที่สะพานนี้ชัดเจนมาก”
♦ เรื่องนี้มีฉากขี่มอเตอร์ไซค์เยอะมาก?
เก้า – “ครับ ผมเองไม่ได้ขี่มอเตอร์ไซค์บ่อย มันร้อน นานๆ ขี่ที ถ้าใกล้ๆ ค่อยไป แล้วน่าจะเป็นครั้งเดียวเลยที่วีซ้อนมอเตอร์ไซค์ผมไปตลาดซื้อของใกล้ๆ บ้าน ผมไม่ได้เป็นคนขี่เก่ง ก็จะมีจังหวะหวาดเสียว เขาคงไม่ค่อยประทับใจ”
วี – “ปกติหนูไม่ซ้อนมอเตอร์ไซค์ เพราะรู้สึกอันตราย และไม่ได้รู้สึกว่าเก้าขับแข็งเท่าไหร่ ถ้าขับรถได้ก็ขับไปเถอะ ไม่ต้องนั่งมอเตอร์ไซค์หรอก แต่ตอนถ่ายหนังเขาขี่ได้อยู่ พอรู้ว่าเขาก็ขี่ดีนี่ ก็ดีใจที่ได้นั่งซ้อนใกล้ชิดกัน”
เก้า – “ถ่ายหนังมันขี่ง่ายเพราะทีมงานปิดถนนให้เพื่อความปลอดภัย ก็สบาย สำหรับเรื่องนี้ไม่ได้ยาก สิ่งที่ยากคือเรื่องจังหวะแล้วก็เทคนิคที่จะต้องใช้เวลาแล้วก็อดทน ในฉากที่ผมต้องล้ม มันก็มีเทคนิคการถ่ายทำที่เซฟนักแสดง เซฟทีมงาน ในเรื่องนี้มีการขึงลวด ก็ไม่ยาก เพราะในหนังเราอาจจะเห็นว่ามันใกล้มาก เฉียดมาก แต่ในการถ่ายทำก็ต้องห่างและใช้เทคนิคเอาเพื่อความปลอดภัย
ผมว่าซีนที่ยากกว่าคือพวกซีนผี ซีนตกใจ ที่เราเห็นความน่ากลัวของหนังผี ในการถ่ายทำมันยากกว่าการขี่มอเตอร์ไซค์ แค่จัดไฟก็ยากแล้ว ทุกอย่างต้องใช้เวลา และฉากที่เป็นซีนอารมณ์ ก็ต้องมีการไต่ระดับจนมันออกมาดูดีที่สุด อย่างในเรื่อง มีซีนที่เราต้องทะเลาะกัน บิลด์จนอารมณ์พุ่งสูง ซีนที่มันเครียดก็ต้องมีจังหวะที่ช่วยกันผ่อนคลายเพื่อไม่ให้สิ่งที่มันออกมาเครียดจนเกินไป”
วี – “เรื่องนี้ไม่ได้ขี่สนุกสนานเฉยๆ ต้องล้มด้วย มีการถ่ายเป็นคัตช่วย แต่การคอนทินิวบางอันก็ต้องล้มเข้ามาจริงๆ ทางทีมงานบอกว่าอยากให้หนูล้มแรงๆ หนูล้มแรงแล้วแต่ร่างกายมันได้เท่านี้ กว่าจะล้มให้ดูแรงในกล้องก็ยากอยู่ค่ะ เรียกว่าเยินเลยวันนั้น
แต่สิ่งที่น่ากลัวกว่านั้น เพิ่งรู้ตัวว่ากลัวมากๆ คือมีคุณพี่คนหนึ่งที่แต่งตัวเป็นผี แล้วมาไต่ขาหนูตอนที่เราล้มอยู่กลางถนน เขาแต่งหน้าน่ากลัวมาก พอจังหวะนั้นเขามาแฮ่ปีนเรา เราสติแตก กลัวจริงๆเป็นซีนที่กลัวที่สุดแล้วสำหรับหนู อยากให้ทุกคนได้เห็นซีนนี้ หนูสติแตกของจริง”
♦ มาเล่นกับ ‘เก้า จิรายุ’ มีกังวลอะไรบ้างไหม?
วี – “ไม่กังวลค่ะ ด้วยตัวละครเป็นแฟนกัน มันง่ายขึ้นสำหรับหนู หนูรู้สึกว่าหนูรักคนตรงหน้าได้เลยทันทีโดยไม่ต้องพยายามเข้าบท ในข้อนี้คือข้อดีที่หนูรู้สึกรักเขาได้เลยค่ะ ส่วนที่ต้องไปเวิร์กช็อปเป็นแฟนกันอีกนั้น มันมีเอ็กเซอร์ไซส์บางอย่างของการแสดง คนที่เราเล่นด้วยคือคนที่เราใกล้ชิดอยู่แล้ว มีความรักอยู่แล้วตรงหน้า พอเราต้องพูดบางประโยคมันคอนเน็กต์ได้เร็ว เราสามารถหมายความตามบางประโยคที่ใช้แค่อารมณ์อย่างเดียว แม้ประโยคเหล่านั้นไม่ได้มีความหมายถึงอารมณ์นั้น แต่ประโยคนั้นมันค่อยๆ มูฟความรู้สึกไปเรื่อยๆ ได้ทั้งๆ ที่พูดประโยคเดิม มันเลยทำให้ร้องไห้กัน แล้วหนูไม่ค่อยได้เห็นเก้าร้องไห้ขนาดนั้น ตอนเห็นเก้าร้องไห้ก็ตกใจอยู่ แต่ก็ไม่ปลอบใจอะไรค่ะ ขอดูหน่อยเถอะ ไม่ค่อยได้เห็น”
♦ พอเล่นเป็นแฟนกัน แล้วเรารู้ไหมว่าจังหวะไหนที่เก้าเริ่มเป็นตัวละคร?
วี – “ความโชคดีคือหนูกับเก้า ไม่ได้ใช้วิธี Method เหมือนกันทั้งคู่ เราใช้สัญชาตญาณและอารมณ์ของความเป็นมนุษย์ ใช้วิธีการแสดงใกล้ๆ กัน บวกกับพอเป็นเก้าปุ๊บ เราต่างคนต่างเชื่อใจการแสดง เหมือนเป็นเพื่อนร่วมทีมกัน ในโมเมนต์ที่หนูต้องการความช่วยเหลือส่งอารมณ์ให้กัน มองหน้าเขาแล้วรู้ว่าเขากำลังช่วยเรา เดินหน้าการแสดงไปด้วยกันกับเราอยู่”
เก้า – “เรื่องนี้มาทำงานกับวีก็มีบ้างที่ต้องปรึกษากัน แต่วีจะทำการบ้านเยอะกว่าผม ส่วนใหญ่เขาจะถามผมมากกว่าว่าประมาณไหนจะโอเค”
♦ ความน่าสนใจของ “เทอม 4”?
วี – “นอกจากความสยองขวัญก็เป็นเรื่องความรู้สึกของ ตัว มายด์ และ บอส ในขณะที่มันกำลังผจญเรื่อง มันมีเรื่องของความรัก ทั้งสองคนมีอารมณ์ร่วมกันทั้งเจ็บปวดทั้งกลัว ในเนื้อหามันทำงานของมัน ทำหน้าที่ให้เราได้รู้สึกอะไรบางอย่างที่อาจจะอึนๆ อยู่ข้างใน อาจจะหาคำตอบได้หรือไม่ได้ ประทับใจการดำเนินไปของตัวละครและความรู้สึกของตัวละครคู่นี้ค่ะ”
เก้า – “ส่วนตัวแล้วผมชอบหนังแบบนี้ มันมีเสน่ห์ของมันในแต่ละเรื่อง ไม่ต้องพิรี้พิไรมาก มาถึงเข้าเรื่องเลย ส่วนตัวชอบดูหนังสไตล์นี้ และเรื่อง เทอม 4 มีการคัดเรื่องราวที่เป็นตำนานดังๆ ของแต่ละมหา’ลัยมา แต่แทนที่จะเอาตำนาน 4 เรื่องที่เราเคยได้ยินมาเล่าแบบตรงไปตรงมา คนเขียนบทก็เอามาโยงเรื่องราวที่มีทั้งแง่คิดในบางเรื่อง หรือเติมความสยองที่เกี่ยวข้องลงไปให้เยอะกว่าเดิม
ผมว่าใน 4 เรื่อง ของ ‘เทอม 4’ มีความน่าสนใจ เรื่องของผม ‘สะพานขาว’ ก็เป็นอีกเรื่องที่สนุกมาก อยากให้ติดตามครับ เข้าฉายแล้วในโรงภาพยนตร์ ฝากติดตามผลงานของทุกคนในเรื่องนี้ด้วยนะครับ”
