โคจรมาร่วมงานกับพระเอกหนุ่ม ‘บอย’ ปกรณ์ ฉัตรบริรักษ์ ครั้งแรก ในละครเวที “Once Again อีกสักครั้ง..ยิ่งเจ็บ ยิ่งจำ ยิ่งรัก” โดยนักแสดงสาวมากฝีมือ ‘นุ่น’ ศิรพันธ์ วัฒนจินดา ได้เปิดใจให้สัมภาษณ์ถึงการร่วมงานกับพาร์ตเนอร์ใหม่อย่าง ‘บอย ปกรณ์’ และเหตุผลที่รับแสดงละครเวทีเรื่องดังกล่าว
♣ ไม่ค่อยรับงานแสดง เวลาจะรับงานแสดงสักเรื่อง เงื่อนไขแรกคืออะไร?
นุ่น – “บทค่ะ ต้องเป็นบทที่นุ่นไม่เคยเล่น คำว่าไม่เคยเล่นคือไม่ใช่ตำแหน่งว่าเป็นนางเอก แม่นางเอก หรือนางร้าย บทคืออารมณ์ ความรู้สึก วิธีคิด มันไม่ใช่เส้นทางที่เคยทำมาแล้ว โกรธได้อิจฉาริษยาได้ แต่ก้อนที่มาที่ไปของปมความอิจฉาริษยาต้องไม่เหมือนกับที่เคยทำ เพราะเวลาเราเล่นเป็นละครตัวไหนเราจะไปสุดแล้ว เคยสำรวจเส้นทางนี้มาก็จะไม่ได้อยากไปทางซ้ำ ชอบไปทางใหม่ๆ มากกว่า ต่อให้เป็นบทที่จะฆ่าคนเหมือนกัน แต่ฆ่าคนด้วยเหตุผลนี้กับฆ่าคนด้วยอีกเหตุผลนึง มันคือทางใหม่ของเราแล้ว
นอกจากเรื่องบทที่ไม่เคยทำแล้ว อย่างที่สองคือต้องให้อะไรกับคนดูด้วย อย่างละครเวที ‘Once Again อีกสักครั้ง..ยิ่งเจ็บ ยิ่งจำ ยิ่งรัก’ บทที่ได้รับเราอยากที่จะสะท้อนชีวิตครอบครัว ว่าคนเรามันไม่ใช่ว่ารักกันอยู่ด้วยกันแล้วคือแฮปปี้เอ็นดิ้ง แต่มันมีอะไรมากกว่านั้น เลยอยากให้คนดูเห็นแล้วได้อะไรกลับไป”
♣ ละครเวที “Once Again” ท้าทายความสามารถเรายังไง?
นุ่น – “เรื่องนี้เหมือนชีวิตคนจริงๆ เล่นเป็นมนุษย์ที่ใกล้เคียงกับเรา เป็นคนที่มีชีวิตคู่ ค่อนข้างรีเลตกับชีวิตเรา เราค่อนข้างจะเข้าใจชีวิตคู่ของคน เราดูเองยังรู้สึกเรียลมากเลย เหมือนเราเห็นชีวิตคู่จริงๆ ที่แตกต่างกันในแต่ละวัย เหมือนมานั่งดูชีวิตคน แล้วคำบางคำมันกระแทกใจ เหมือนเห็นตัวเองตอนข้าวใหม่ปลามัน แล้วตอนนี้หายไปไหน เอาอินไซต์มาใส่เต็ม เอาชีวิตครอบครัวมาลงในเรื่องนี้เลยในบางเรื่อง มันก็มีอินเนอร์ ในเรื่องจะพูดถึงการเริ่มต้นความรักมันหอมหวาน แล้วก็จะมีช่วงปรับจูน ตรงนี้แหละที่เราเอาอินไซต์มาใส่ด้วย”
♣ เรื่องนี้เล่นคู่กับ บอย ปกรณ์ เป็นอย่างไรบ้าง?
นุ่น – “เขาใส่เต็มมาก พลังตู้มมาจนเราต้องอัพพลังตัวเองขึ้นไปให้เท่าเขา กลับบ้านไปเสียงแหบเลย แล้วรู้สึกว่าไม่ได้แล้ว เราต้องซ้อม ต้องเริ่มออกกำลังกาย เขาใส่เต็มมากจริงๆ เขาเก่งนะและเขาทำการบ้านมาอย่างดี แม้จะเป็นละครเวทีครั้งแรกของเขา แต่ไม่ต้องห่วงเขาเลย เขามีของมาขายตลอด แล้วเขาก็ไปเติมคาแร็กเตอร์จนตัวละครเขาน่ารัก บางทีเราเล่นด้วยเรายังหัวเราะจริงๆ เหมือนเขาเจออะไรใหม่ๆ เขาตั้งใจกับโปรเจ็กต์นี้มาก เวลาเราเจอพาร์ตเนอร์แบบนี้มันทำให้เราสนุก เราจะยม จะอ่อมไม่ได้ ซ้อมเสร็จคู่เราก็จะสุมหัวกัน เหมือนเป็นคู่คนแก่ในเรื่อง น้องๆ เขาจะมีวิธีคุยของเขา ส่วนเราเหมือนคนแก่สองคนคุยกัน”
♣ เป็นการร่วมงานกันครั้งแรก?
นุ่น – “ใช่ ในฐานะที่เรามีประสบการณ์มาก่อนก็อยากแชร์ เราพูดๆ เล่าๆ สักพักเห็นทุกคนทำกันคล่องเลย ทุกคนปรับตัวกันเร็วมาก ไม่ต้องแนะนำอะไรเลย อาจจะมีแค่เรื่องการใช้ชีวิตในกองละครเวที เพราะเรื่องที่แล้วนุ่นก็ได้รับคำแนะนำ เราก็ส่งต่อให้”
♣ ทำไมถึงทุ่มสุดตัวให้กับละครเวที?
นุ่น – “ละครเวทีมันเหมือนยอดพีระมิด ยอดมงกุฎของนุ่น นุ่นอยากเข้าวงการเพราะอยากเล่นละครเวที มันคือโกล์แรกของเรา ซึ่งปีนี้ไม่รู้เป็นอะไร งานเข้ามาทับซ้อนกันหลายงาน แต่นุ่นก็เลือกละครเวที ถ้ามีละครเวทีเข้ามา นุ่นพร้อมตัดทุกอย่าง”
♣ สุดท้ายฝากละครเวที?
นุ่น – “ก็ฝากละครเวที Once Again อีกสักครั้ง…ยิ่งเจ็บ ยิ่งจำ ยิ่งรัก ไว้ด้วยนะคะ เป็นละครเวทีที่สะท้อนชีวิตคน เหมือนมาเสพศิลปะการแสดงอีกวิถีนึง เราอาจจะคุ้นชินกับการแสดงที่มีแสง สี เสียง ตระการตา หวือหวา สำหรับเรื่องนี้จุดเด่นมันคือความจริง การแสดงที่มันจริง วิธีการนำเสนอหรือการเล่าเรื่องที่แปลกใหม่ นักแสดงก็แปลกใหม่มากในศาสตร์การแสดงตั้งแต่ทำงานมาเลย
ถ้าใครที่ชอบอรรถรสในการมาชมศิลปะการแสดง อยากให้มาดูละครเวทีเรื่องนี้ เชื่อว่าดูแล้วน่าจะได้อะไรกลับไปไม่มากก็น้อย เปิดแสดง 15 มิถุนายน-5 กรกฎาคม 2569 ที่เมืองไทยรัชดาลัย เธียเตอร์ค่ะ”
จิรณัฏฐ์ จงประสพมงคล
