“ไรอัล กาจบัณฑิต” ยอมเหนื่อยเพื่อครอบครัว ให้แม่เงิน 6 หลักวันเกิด ฝันพาพ่อแม่เที่ยวสวิตฯ ปลื้มเรียนจบ ยกเครดิตเพื่อนช่วยเหลือจนอยากบวชให้ เล่าโมเมนต์ช่วยคุณยายข้างทาง
นักร้องหนุ่มฉายา “ลูกชายแห่งชาติ” ไรอัล กาจบัณฑิต จำปาศิลป์ มาร้องเพลงเปิดงานตลาด “A fair ครั้งที่ 13 รวมของดี 4 ภาค” ที่ชั้น G ซีคอน บางแค ให้กับผู้จัดคนดัง เอ ศุภชัย โดยก่อนเริ่มงานเจ้าตัวได้เปิดใจถึงเรื่องการทำงานหนัก หาเงินดูแลครอบครัว วันเกิดคุณแม่ ว่าที่บัณฑิต รวมถึงเรื่องราวประทับใจที่เข้าไปช่วยเหลือคุณยายข้างทาง
ช่วงนี้เหมือนเดินสายทำงานหนักมาก? “ช่วงนี้ก็เดินสายกระหน่ำเลยครับ เรื่อย ๆ ก็พยายามหางาน หาเงินให้ครอบครัว หาเงินให้แม่ด้วยครับ”
วันเกิดคุณแม่ที่ผ่านมา ได้ซื้อของขวัญอะไรให้ไหม? “จริง ๆ ของขวัญวันเกิดผมไปซื้อไม่ทันครับ เลยเอาเงินให้แม่ไปซื้อเอง แล้วก็ซื้อเกินงบประมาณด้วย ตอนแรกที่ตั้งใจให้คือ6หลักครับ แต่แม่ก็ซื้อเกินไปนิดนึง ไปซื้อทอง ซื้อแล้วซื้ออีก ซื้อเก็บไว้ ผมก็บอกแม่ว่า “แม่เอามาใช้บ้างได้ไหม ใช้จ่ายบ้าง” แม่ก็บอกว่า “ไม่ต้องหรอกลูก หนูใช้มาละ 100 ก็พอ ปกติก็จะมีโอกาสไปซื้อของให้คุณแม่ ซื้อให้ด้วยตัวเอง แต่ปีนี้เวลาไม่ค่อยแมตช์กัน เลยไม่ได้ไปซื้อ เลยให้แม่ไปซื้อเอง คิดว่าแม่น่าจะชอบเงินสดมากกว่าของ”
ได้ถามไหมว่าซื้อทองไปกี่บาทแล้ว? “ไม่กล้าถามครับ เดี๋ยวแม่วีน ถามแล้วแม่ก็จะบอกว่า “ทีเธอล่ะ” คือเราก็ถามดี ๆ ทำไมต้องวีน ใช้เสียงสูงปิ๊ดเลยครับ (แต่อวยพรฉ่ำมาก?) ฉ่ำมาก ขอให้แม่แข็งแรง อยู่กับเราไปนาน ๆ เป็นร่มโพธิ์ร่มไทร ซัก 100-200 ปีไปเลย (เลี้ยวไหว?) เลี้ยงไหวครับ 200 ปีอะนะ หนูไม่อยู่เลี้ยงแล้วนะ”
เห็นว่าคุณแม่ทำงานหนักมาก? “ใช่ครับ แม่ทำงานหนักมาก ตอนสาว ๆ แม่ทำงานบัญชี พอเป็นบัญชีอยู่ดี ๆ ตกงานปุ๊บ ก็ไปขับวิน เป็นคนที่สู้มาก ตอนสาว ๆทำบัญชี มีเงินหน่อยก็แอบไปเล่นคณิตคิดเร็วกับเพื่อน ปูผ้าเล่นกัน 4 คน (แต่วันเกิดมีความสุข?) ก็มีความสุขของเขา วันนั้นผมอัดรายการด้วย พอเลิกงานก็รีบขับรถไปบ้านเลย แต่ไม่เคยลืมแม่แน่นอนครับ”
แล้วคุณพ่อล่ะ เรามีของขวัญให้ไหม? “พ่อไม่ค่อยมีเงินในบัญชีครับ มีก็ไม่ได้ใช้ แม่ใช้หมด ผมเลยเก็บเงินไว้ให้พ่อ 100,000 บาทในบัญชี วันหนึ่งพ่อตื่นมาตกใจ บอกว่า “เฮ้ย เงินหายไปไหน” แม่ก็มาโชว์ของ บอกว่า “สวยไหม ไปซื้อมา” สุดท้ายเงินพ่อ แม่ใช้แทนครับ”
คุณพ่อคุณแม่ภูมิใจไหม ที่เราเป็นคนดูแลครอบครัว? “เขาก็ภูมิใจครับ มันเป็นหน้าที่ของลูกอยู่แล้ว ที่ต้องดูแลครอบครัว ผมเป็นลูกคนโตด้วย ก็ต้องดูแลน้อง ๆ พ่อแม่ หลาย ๆ คนในครอบครัว ไม่ได้รู้สึกเครียดอะไรครับ มันเป็นปกติ เป็นหน้าที่ของเรา”
ช่วงนี้งานเป็นยังไงบ้าง? “งานก็รุมครับ แต่เรื่อย ๆ ไม่ได้หนักเกินไป พอดี ๆ ยังมีงานเข้ามาได้อีกอยู่ครับ”
เห็นบอกว่าอยากไปสวิตเซอร์แลนด์? “ใช่ครับ อยากพาแม่ไปเที่ยวสวิตเซอร์แลนด์ เป็นประเทศที่ผมใฝ่ฝันตั้งแต่เด็ก เป็นประเทศที่สวยงาม ผมก็บอกแม่ว่า “แม่ เราหาเวลาไปสวิตกันไหม” แม่ก็บอก “เดินไปสิ เดินไปตรงโน้น” ผมก็งงว่าเดินไปไหน นั่นมันแซนด์วิชไฟล์ อยากสวิตเซอร์แลนด์ครับ จริง ๆ อยากไปสวิตเซอร์แลนด์มาก แต่ค่าใช้จ่ายค่อนข้างเยอะ คำนวณแล้วก็เหงื่อตก แม่ผมเป็นคนขี้งกด้วย คงไม่ได้ไปง่าย ๆ (บอกให้แม่ขายทองไปเที่ยว?) แม่บอกยอมกัดลิ้นตายดีกว่า”
ทำไมถึงอยากพาพ่อแม่ไปเที่ยว? “เพราะชีวิตนี้ แม่ไม่ค่อยได้เที่ยวเลยครับ ใกล้สุดก็คลองแสนแสบ เดินเลาะไปประตูน้ำ ผมอยากให้แม่ได้เที่ยวเยอะ ๆ อยากให้พ่อได้เที่ยวด้วย พ่อชอบดูหนังฝรั่ง ไม่เคยได้ไปญี่ปุ่น พอได้ไปญี่ปุ่นครั้งหนึ่ง เขาใช้ Translate คุยกับทุกคนเลยครับ คุยหมด ล่าสุดช่วงสงกรานต์ที่ผ่านมา แต่เรื่องสวิตเซอร์แลนด์ตั้งใจไว้ครับ ยังไม่รู้ว่าเมื่อไหร่ ขอเก็บเงินไว้สักก้อนก่อน แล้วค่อยพาไป”
เรียนจบแล้วด้วย รู้สึกยังไงบ้าง? “จบแล้วครับ รับปริญญาวันที่ 2 กันยายน 2569 สักที ผมไม่ใช่คนเรียนเก่ง ไม่ได้เกียรตินิยม แค่สอบไม่ตกก็โอเคแล้วครับ ผมเพิ่งมามีเพื่อนช่วยเยอะ ๆ หนักมากเหมือนกัน เพราะทำงานไปด้วยเรียนไปด้วย บางทีอัดรายการ ร้องเพลง เวลามันไม่ตรงกับคนเรียนปกติ บางครั้งไปเรียนไม่ได้เยอะ ไม่ได้เจออาจารย์เลย
อาจารย์อาจจะไม่รู้ด้วยซ้ำว่า “ใครวะ ไอ้กาจบัณฑิต” แต่สุดท้ายชื่อก็ผ่าน จบได้ครับ ต้องขอบคุณเพื่อนมาก ๆ เลย บารมีเพื่อนจริง ๆ เคยคิดอยากบวชทดแทนเพื่อนที่ช่วยเหลือ มีโอกาสก็อยากบวชทดแทนเพื่อนครับ แต่ก็กลัวตัวเองหัวโล้น กลัวดูไม่ดีด้วย แล้วก็คิดว่าหน้าตาเราไม่ได้ขนาดนั้น ต้องทำผมให้เข้ากับหน้า ถ้าโกนหัวโล้นอาจจะไม่แมตช์ครับ”
แม่ๆเตรียมไปงานรับปริญญา? “จองหอประชุมเรียบร้อย (โรงแรมตอนนั้นน่าจะเต็มหมดแล้ว?) เต็ม จะต้องไปนอนเตรียมตัวแต่งหน้ากันที่มหาลัย ปูเสื่อนอนกันเลย”
แล้วเราเตรียมตัวยังไง? “ส่วนตัวก็เตรียมตัวครับ ทั้งหุ่น ทั้งหน้า อาจจะเข้าคลินิก เติมนิด ๆ หน่อย ๆ ให้หน้าดูฟู ดูอิ่ม แล้วก็ดูแลหุ่น”
มีแพลนเรียนต่อไหม? “มีแพลนครับ แต่ยังไม่ได้มีแพชชั่นขนาดนั้น ดูไปก่อน ตอนนี้ทำงานก่อน เรียนเมื่อไหร่ก็ได้ ที่สำคัญคือเราเป็นคนแรกของตระกูลที่ได้รับปริญญา พ่อแม่ดีใจมาก ภูมิใจมากครับ ทุกวันนี้ร้องไห้เหมือนเป็นคนซึมเศร้าเลย ร้องไห้บ่อยมาก”
ถามถึงการช่วยเหลือคุณยาย? “ล่าสุดไปเจอคุณยายแถวลาดพร้าว 94-95 ตอนกำลังกลับบ้าน เห็นคุณยายอยู่ข้างทาง มีของพะรุงพะรัง เลยคิดว่าเขาขายอะไรหรือเปล่า ก็เลยเข้าไปอุดหนุน พอทำธุระเสร็จ กลับมาเจอคุณยายยังอยู่ที่เดิม ก็เลยจอดคุยด้วย คุณยายอายุเยอะแล้ว ขายตุ๊กตาที่ถักเอง
เขาเล่าเรื่องชีวิตให้ฟัง ลูกเสียชีวิต ตอนนี้อยู่กับหลาน กินลองกองประทังชีวิตกับน้ำเปล่า ตอนนั้นผมมีเงินติดตัวแค่ 700 บาท ที่เตรียมไว้จ่ายค่าทางด่วนด้วย เพราะไม่ได้เอากระเป๋าสตางค์มา แต่ก็ให้คุณยายไปทั้งหมด ผมรู้สึกว่าคุณยายน่ารักมาก ชีวิตเขาผ่านอะไรมาเยอะ”
หลายคนชื่นชมว่าเป็นคนช่วยเหลือคนอื่น? “ปกติก็ช่วยเหลืออยู่แล้วแต่แค่ไม่ได้โพสต์ เดี่ยว บางคนก็มองว่าสร้างภาพ แต่ผมไม่ได้มีปัญหากับตรงนั้นครับ เพราะเราไม่ได้ทำเพื่อให้ใครเห็น เราทำด้วยจิตของเราเอง แต่ครั้งนี้ก็อยากให้คนเปิดการมองเห็นให้คุณยายด้วย เผื่อใครผ่านไปแถวนั้น จะได้แวะไปอุดหนุนคุณยายครับ”
