HOME STAY โฮมสเตย์ : หนังเด่น

โดย กฤษดา

HOME STAY โฮมสเตย์ : หนังเด่น – นี่อาจเป็นหนังไทยหนึ่งในจำนวนไม่กี่เรื่องที่ดูจบแล้วสามารถวาดภาพล่วงหน้าว่าจะเขียนวิจารณ์เชิงชื่นชมในประเด็นใดบ้าง

รวมทั้งเป็นอีกกรณีตัวอย่างที่สนับสนุนแนวคิดของผมที่ว่าการเขียนวิจารณ์หนังที่ดี เป็นการเขียนที่ไม่ยาก และอาจถึงขั้นเป็นงานง่าย

การเขียนที่ยาก คือการเขียนวิจารณ์หนังที่เลว ซึ่งบางครั้งอาจพิจารณาแล้วเห็นว่าไม่เขียนถึงเลยอาจจะดีกว่า

แต่ที่ยากกว่า ก็คือการเขียนถึงหนังที่มีข้อดีและแย่พอๆ กัน โดยเฉพาะหนังที่แสดงถึงความตั้งใจ มีความพยายาม มีสาระ แต่องค์ประกอบอื่นไม่ดีเลย สำหรับผมการเขียนถึงงานลักษณะนี้บางครั้งสร้างความยุ่งยากลำบากใจจนยากจะบรรยาย

แน่นอนว่าการเขียนถึง “โฮมสเตย์” เป็นการเขียนที่สะดวก สบายใจ เขียนได้อย่างราบรื่น รวดเร็ว จนใช้เวลาน้อยที่สุดชิ้นหนึ่ง

ผมจัดความดีของ “โฮมสเตย์” เป็น 2 ระดับ

ระดับแรก พิจารณาที่ 4 องค์ประกอบหลักของหนัง ได้แก่ บท กำกับฯ ถ่ายภาพ และตัดต่อ

ระดับที่สอง พิจารณาที่ผลกระทบต่ออารมณ์ ความรู้สึก และความคิด

ขอเริ่มด้วยการกล่าวถึงระดับแรกก่อน ซึ่งต้องเริ่มที่บทภาพยนตร์ ตั้งแต่จุดเริ่มจากไอเดียมาเป็นเรื่อง โครงเรื่อง การลำดับเรื่อง การพัฒนาการดำเนินเรื่อง จากปูพื้นไปจนถึงไคลแม็กซ์ รวมถึงการสร้างตัวละคร ถือว่าเป็นงานที่มีลักษณะริเริ่มและลงตัว

อาจมีจุดเล็กๆ ที่ผมเห็นว่าน่าจะลดทอนได้ นั่นคือ การบอกว่า “เป็นเพราะใคร” ถ้าหากไม่มีบทพูดอาจจะดูดีกว่า (แต่ก็อาจมองอีกมุมว่า ต้องการให้ตัวละครเอกเป็นผู้ตอบให้ชัดเจน)

ในส่วนการกำกับฯ โดดเด่นทั้งกำกับองค์ประกอบโดยรวม เทคนิค งานฝีมือ การกำกับการแสดง จินตนาการ และความคิดสร้างสรรค์

ในอีก 2 ส่วนหลัง คือ ถ่ายภาพกับตัดต่อ แม้ไม่เด่น เท่า 2 ส่วนแรก แต่ก็สนับสนุนเรื่องราว และเสริมอารมณ์ได้ดี

ส่วนความดีระดับที่สอง เป็นเรื่องของผลกระทบที่มีต่อความคิด อารมณ์ ความรู้สึก

อย่างฉากสำคัญตอนท้าย ที่ตัวละครเอกไปเยี่ยมแม่ ไม่เพียงแต่เป็นฉากที่สร้างอารมณ์สะเทือนใจ แต่ยังน่าจะทำให้คนดูเกิดความคิดและมุมมองต่อชีวิต

ซึ่งจะส่งผลให้ฉากดังกล่าวเป็นหนึ่งในภาพจำของหนังเรื่องนี้ และเชื่อว่าจะอยู่ในความคิด ความจำของคนดูไปอีกนาน

ถ้าดี ระดับแรกย่อมเป็นงานที่ “ดี” แต่ถ้าดีทั้ง 2 ระดับ ต้องใช้คำว่า “ดีเยี่ยม”