‘ยอร์ช’กลับมาดัง!
ฝันเดบิวต์งานที่เกาหลี
‘ยอร์ช’กลับมาดัง! – เพิ่งมีอายุครบ 17 ปีบริบูรณ์เมื่อ 11 เม.ย. ที่ผ่านมา สำหรับนักแสดงวัยโจ๋ ‘ยอร์ช’ยงศิลป์ วงศ์พนิตนนท์ ที่เคยดังเป็นพลุแตกเมื่อครั้งยังเด็ก กับการรับบท ‘วันเฉลิม’ หนูน้อยยอดกตัญญูในละคร “ทองเนื้อเก้า” เวอร์ชั่นลำยอง ‘นุ่น’วรนุช วงษ์สวรรค์
ล่าสุด ‘ยอร์ช’ กลับมามีกระแสอีกครั้งกับการรับบท ‘บุ๊ค’ เด็กติดเกมในละครสะท้อนสังคม “วัยแสบสาแหรกขาด โครงการ 2” ทางช่อง 3
ทำไมถึงมาเป็นหนึ่งในนักแสดงของละคร “วัยแสบสาแหรกขาด ภาค 2” ได้?
ยอร์ช – “พอดีตอนนั้นทางละครเปิดแคสต์นักแสดง ตอนแรกผมยังไม่ได้สนใจเท่าไหร่ แต่พอผู้จัดการส่วนตัวเล่าให้ฟังว่าละครเรื่องนี้ดีมากๆ สร้างสรรค์สังคมและได้รางวัลเยอะ ผมก็เริ่มสนใจและลองไปแคสต์ดู ทีแรกยังไม่รู้ว่าจะได้แคสต์เป็นตัวละครไหน เตรียมใจไปแค่ว่าบทคงจะหนัก พอไปถึงมีคนมาแคสต์เยอะมาก ทีมงานก็ยื่นมาให้ผม 2 บท คือ ‘ใบพัด’ ที่เป็นเด็กออทิสติก กับ ‘บุ๊ค’ ที่เป็นเด็กติดเกม ลองเล่นไปทั้ง 2 บท สุดท้ายได้บท บุ๊ค เด็กติดเกม สำหรับผมแค่วันแคสต์บทสั้นๆ ฉากเดียวก็หนักแล้ว ตอนนั้นยังคิดว่าอันนี้น่าจะเป็นฉากที่หนักที่สุดในเรื่องแล้วเลยเอามาทดสอบ ปรากฏพอถ่ายจริงไม่ใช่เลย มันมีที่หนักกว่านั้นเยอะมากๆ”
มีโอกาสได้ดูภาคแรกบ้างไหม?
ยอร์ช – “เคยดูครับ ตอนนั้นน้องแมคที่เล่นเป็น วันเฉลิม ด้วยกันเล่นเรื่องนี้ภาคแรกด้วย สนุกดีและตามดูเรื่อยๆ”
ตัวละคร ‘บุ๊ค’ ยากง่ายขนาดไหน?
ยอร์ช – “ยากพอตัวเลยครับ จริงๆ ผมเป็นเด็กคนหนึ่งที่เล่นเกมเหมือนกัน แต่ผมไม่ได้ติดเกมถึงขั้นวันๆ ไม่ทำอะไรเลย อาจจะเล่นเป็นช่วงเวลาแป๊บๆ ก็เลิก แต่บทบุ๊คคือเล่นตั้งแต่เช้าวันนี้ถึงเช้าอีกวัน ไม่อาบน้ำ ไม่ไปโรงเรียน ถึงจะไม่ได้ติดเกม แต่ผมก็เข้าใจว่าคนติดเกมมันเป็นยังไง เช่น ถ้าเล่นเกมอยู่แล้วมีอะไรมาขัดจังหวะมันจะหงุดหงิดหัวร้อนได้ทันที เรื่องนี้ต้องทำการบ้านหนัก ก่อนได้บทเขาจะให้เป็นบทสัมภาษณ์ของคนที่เคยติดเกมจริงๆ ผมนั่งอ่านแล้วแบบยิ่งเข้าใจขึ้นเรื่อยๆ นอกจากนี้คือดูพฤติกรรมของเพื่อนคนหนึ่งที่เล่นเกมเก่งมาก แต่จะไม่ค่อยมีสังคม ไม่ค่อยมีเพื่อน เวลาไปคุยหรือไปถามเขา ผมจะเริ่มจับสังเกตได้ว่าเขาจะไม่ค่อยคุยกลับ ตรงนี้ก็หยิบมาใช้ในการแสดงได้ด้วย”
ฉากที่ยากที่สุดในเรื่อง?
ยอร์ช – “ตอนแรกคิดว่าฉากต่อยพ่อตัวเองคือหนักที่สุดแล้ว ถ่ายยากด้วยกว่าจะผ่านเพราะมันจะต้องต่อยให้ไม่โดน แต่ต้องเฉียดๆ ให้เหมือนโดน ทุกอย่างต้องเป๊ะ โชคดีที่ไม่มีพลาด ตอนเข้าฉากกับพี่อั๋น (วิทยา) คือสุดมากๆ แต่สำหรับผมมันยังมีฉากที่หนักกว่านั้น คือฉากโวยวายที่โรงพยาบาล เพราะต้องการจะออกจากโรงพยาบาลให้ได้ ต้องถีบประตูโน่นนี่นั่น เหมือนต้องเอาพลังที่มีทั้งหมดออกมาเล่น ฉากนี้”
กดดันหรือคาดหวังยังไงบ้าง?
ยอร์ช – “กดดันนิดหนึ่งเพราะภาคแรกทำไว้ดีมากๆ แล้วยุคนี้คนก็ไม่ค่อยดูทีวีเท่าไหร่ ส่วนใหญ่เล่นแต่โทรศัพท์กัน ฉะนั้นมันต้องเป็นละครที่สนุกและดีจริงๆ คนถึงจะดู ส่วนตัวผมกล้าการันตีเลยว่าละครเรื่องนี้ดีมากๆ แต่ก็ต้องมาลุ้นว่าคนจะเปิดใจดูหรือเปล่า ยังไงผมฝากผลงานละครวัยแสบสาแหรกขาด ภาค 2 ด้วยนะครับ นักแสดงและทีมงานทุกคนตั้งใจกันมากจริงๆ”
ผลงานอื่นๆ มีอะไรอีกบ้าง?
ยอร์ช – “ตอนนี้รอเปิดกล้องละคร ‘วาสนารัก’ ของพี่ไก่ (วรายุฑ) ส่วนที่เล่นรับเชิญมี 2 เรื่องคือ ‘ซ่อนเงารัก’ และ ‘ลิขิตรักข้ามดวงดาว’ ช่วงปีนี้จะได้เห็นผมทางหน้าจอค่อนข้างต่อเนื่องครับ”
วางตัวเองว่าต้องเป็นพระเอกไหม?
ยอร์ช – “ไม่จำเป็นเลยครับ จริงๆ ผมชอบบทที่สนุกเฮฮา คือเป็นตัวที่ทำให้เรื่องมันสนุก ที่ผ่านมาจะเจอแต่ดราม่าหนักๆ มากกว่า แต่ก็ไม่เกี่ยงนะครับ แต่ละบทก็ให้ผมได้ฝึกพัฒนาการแสดงของตัวเองที่แตกต่างกันไป เพียงแต่อยากลองเปลี่ยนทางดูบ้าง อยากรู้ว่าตัวเองจะเล่นบทสนุกสนานได้ดีแค่ไหน”
เซ็นสัญญากับช่อง 3 อยู่ไหม?
ยอร์ช – “ครับ เซ็นกับช่อง 3 ไว้ 4 ปี ปีนี้เข้าสู่ปีที่ 3 แล้ว มีงานเข้ามาเรื่อยๆ โอเคเลย แต่อาจจะไม่ได้เป็นเนื้อเรื่องยาว จริงๆ ช่องก็เสนอละครมาเรื่อยๆ แต่อยู่ที่ช่วงอายุด้วย บางทีก็ไม่แน่ใจว่าบทนี้จะเหมาะกับเด็กเลยหรือโตเลย ด้วยวัยของผมตอนนี้คือ 16-17 มันค่อนข้างก้ำกึ่งอยู่”
ถามถึงความสามารถเรื่องการเต้นคัฟเวอร์เกาหลี?
ยอร์ช – “ผมเพิ่งเริ่มเต้นเมื่อตอนปิดเทอมจะขึ้น ม.4 ไม่นานนี้เอง จุดเริ่มต้นคืออยู่บ้านแล้วไม่มีอะไรทำ ระหว่างนั่งเล่นเกมกับเพื่อนๆ อยู่ แม่ก็บอกว่าหาอะไรอย่างอื่นทำบ้าง เอาแต่เล่นเกม พอดีโทร.คุยกับเพื่อน เพื่อนคนหนึ่งชวนไปเล่นบาส ส่วนอีกคนชวนไปเต้น ผมเลยแบบตอนเช้าไปเล่นบาส ตอนเย็นไปเต้น พอได้เต้นไปเรื่อยๆ แล้วสนุกดี เพราะมันได้รีแลกซ์ แต่ที่มากกว่าความรีแลกซ์คือได้ฝึกเรื่องสมาธิ โดยเฉพาะการฟังให้เข้าจังหวะ รวมถึงการใช้ร่างกายยังไงให้ออกมาสวย ส่วนสไตล์การเต้นของผมคือฮิพฮอพกับเต้นคัฟเวอร์ครับ”
แว่วว่าจะไปออดิชั่นที่เกาหลีด้วย?
ยอร์ช – “ใช่ครับ จริงๆ คือต้องออดิชั่นที่ประเทศไทยก่อน ถ้าผ่านแล้วถึงค่อยไปออดิชั่นที่เกาหลีอีกที ใจผมอยากลองอะไรใหม่ๆ เพราะทำงานละครมาตั้งแต่เด็กแล้ว ยังไม่ได้มีโอกาสทำอะไรอย่างอื่นเลย เช่น ร้องเพลง เต้น เป็นต้น แต่ร้องเพลงไม่ใช่ทางผมไง (หัวเราะ) เลยเต้นดีกว่า บวกกับผมชอบฟังเพลงเค-ป๊อปอยู่แล้ว ความคืบหน้าตอนนี้คือออดิชั่นที่ประเทศ ไทยได้แล้วเหลือไปออดิชั่นเกาหลี แต่มีเรื่องของสัญญาช่องเลยรอไปก่อน จริงๆ ทางช่องก็ไม่ได้ติดอะไร สามารถคุยได้ แต่ผมอยากให้พร้อมจริงๆ มากกว่า และมีเวลาให้ตัวเองได้ฝึกอะไรมากขึ้นด้วย”
มีความใฝ่ฝันจะไปเดบิวต์เหมือนรุ่นพี่หลายๆ คนไหม?
ยอร์ช – “มีความใฝ่ฝันอยู่แล้วครับ สิ่งที่ผมวาดฝันเอาไว้ในหัวคือถ้าเป็นไปได้คือได้ เดบิวต์ผลงานที่เกาหลีเลย ผมเองชอบแนวนี้ด้วย อยากไปลองเผื่อจะมีโอกาสได้ทำงานที่เกาหลีแบบพี่ๆ บ้าง ศิลปินที่เป็นไอดอลของผมคือพี่แบมแบม GOT7 แล้วก็ศิลปินเกาหลีที่เต้นเก่งๆ ตอนนี้ผมไปเรื่อยๆ ก่อน เอาให้ได้ลองไปฝึกก่อน ถ้าเกิดไม่ใช่ก็ค่อยกลับมามุ่งเรื่องการแสดงที่เมืองไทยต่อ”
เริ่มเรียนภาษาเกาหลีหรือยัง?
ยอร์ช – “ไม่ได้เรียนจริงจังครับ แต่ผมหัดเรียนเองในยูทูบ ตอนนี้ก็อ่านออก เขียนได้ และแปลได้บ้างครับ”
ตอนนี้ได้ฉายา “คิวต์ บอย 2019” ด้วย?
ยอร์ช – “(หัวเราะ) เอาจริงๆ ผมก็เพิ่งได้ยินคนเรียกนี่แหละ ดีใจที่คนชื่นชอบผลงานและชอบในตัวผมด้วย แต่ที่ผมแปลกใจคือคิวต์บอยน่าจะออกแนวมุ้งมิ้งๆ หรือมินิฮาร์ตอะไรแบบนั้น หรือไม่บางคนก็แบบต้องหล่อมีเสน่ห์มากๆ แต่ผมไม่แนวนั้นไง ไม่ได้มุ้งมิ้ง หน้าตาก็แนวนี้ และนิสัยกวนๆ ด้วย ถ้าใครยกให้ผมเป็นคิวต์บอยสไตล์กวนๆ ก็ยินดี ไม่เขิน และพร้อมรับครับ”
วางอนาคตตัวเองในเส้นทางการแสดงไว้แค่ไหน?
ยอร์ช – “ผมอยากทำไปเรื่อยๆ จนรู้สึกเหนื่อยหรือหมดไฟแล้ว ตอนนี้ผมถือว่ายังเด็กอยู่มาก เชื่อว่ายังมีอะไรให้ตัวเองได้เรียนรู้และท้าทายอีกเยอะในเรื่องการแสดง อย่างที่บอกไปว่าผมไม่ได้กำหนดว่าจะต้องเป็นพระเอก อะไรก็ได้ที่มีส่วนสำคัญทำให้ละครเดินเรื่องไปได้ เล่นเป็นตัวโจ๊กยังได้เลย คำว่าการแสดงของผมคือได้ถ่ายทอดในบทบาทที่ได้รับมอบหมายมา ไม่ว่าจะเป็นบทอะไรก็ตาม”
หัวใจเป็นยังไงบ้าง?
ยอร์ช – “ไม่มีใครเลยครับ ผมเป็นคนทำกิจกรรมเยอะเลยไม่ค่อยคิดถึงเรื่องนี้มากเท่าไหร่ เวลาว่างก็จะชวนเพื่อนไปทำโน่นนี่นั่นแทนมากกว่า ถามว่ามีสาวๆ มาแอ๊วบ้างมั้ย มีบ้างในโรงเรียน แต่ส่วนใหญ่จะมาบอกว่าปลื้มมากกว่า โรงเรียนนี้ (โรงเรียนพระแม่สกลสงเคราะห์) ผมอยู่ตั้งแต่ ม.1 พี่ๆ บางคนก็ชินกันอยู่แล้ว แซวกันอย่างนี้ตลอด ใครแซวมาผมก็แซวกลับ พี่ๆ ในโรงเรียนมองผมเป็นเด็กน้อยที่เห็นมาตั้งแต่ตัวเล็กๆ”
สเป๊กสาวที่ชอบ?
ยอร์ช – “ผมไม่มีสเป๊ก แต่ชอบคนที่คุยแล้วสบายใจ แล้วแม่ผมเป็นคนขยันมาก รวมถึงชอบคนขยันด้วย ผมรักแม่ก็เลยอยากได้คนที่ขยันๆ จะได้มาช่วยแบ่งเบางานบ้านแม่ สมมติผมจะคุยกับใครก็จะถามเขาว่าทำงานบ้านเป็นมั้ย แต่หลอกถามเนียนๆ นะครับ (หัวเราะ)”
เพื่อนๆ รุ่นเดียวกันไม่มีแฟนกันบ้างเหรอ?
ยอร์ช – “เพื่อนๆ ก็มีกันครับ แต่ผมไม่ได้รู้สึกอิจฉาหรืออยากจะมีแบบเขาบ้าง บางทีเพื่อนก็มีมาบ่นว่าวันนี้ทะเลาะกับแฟนอีกแล้ว ผมก็ว่าตอนนี้ไม่มีไปก่อนน่ะดีแล้ว”
แม่หวงหรือเปล่า?
ยอร์ช – “ไม่เลยครับ อย่างมากแม่จะบอกแค่ว่าทางที่ดีอยากให้คิดเรื่องการเรียนกับการแสดงก่อน แต่ถ้าจะมีก็ไม่ได้ว่าอะไร”
เอาจริงๆ ตัวเราเป็นเด็กติดแม่ไหม?
ยอร์ช – “มีอะไรส่วนใหญ่จะปรึกษาแม่มากกว่า ถามว่ามีคนแซวว่าลูกแหง่มั้ย มีบ้างตามประสาวัยรุ่นที่ชอบแกล้งกัน ส่วนตัวไม่ได้รู้สึกอะไร เพราะผมก็อยากใช้ชีวิตอยู่ใกล้ๆ แม่อยู่แล้ว รู้สึกอุ่นใจและสบายใจดีครับ”
จิรณัฏฐ์ จงประสพมงคล
