บางเรื่องของ บอลลีวู้ด
คอลัมน์ หนังเด่น
บอลลีวู้ด – เมื่อสัปดาห์ก่อน ได้ดูรายการสารคดีทางโทรทัศน์เกี่ยวกับ “บอลลีวู้ด” ได้รับรู้ เรื่องราวที่น่าสนใจ มีหลายประเด็นที่น่านำมาเล่าต่อ รวมถึงมีอีกหลายเรื่องที่อยากจะเพิ่มเติม
“บอลลีวู้ด” เป็นชื่อเรียกอุตสาหกรรมหนังของอินเดีย แต่ถ้ากล่าวอย่างเจาะจง หมายถึงหนังอินเดียที่ใช้ภาษาฮินดี ซึ่งมีมุมไบ (เดิมชื่อ บอมเบย์) เป็นศูนย์กลางการผลิต
รายการที่ผมได้ดู นำเสนอให้เห็นว่าหนัง บอลลีวู้ดเป็นธุรกิจบันเทิงขนาดใหญ่ ลงทุนสูง และมีคนดูจำนวนมหาศาล
ลักษณะของหนังบอลลีวู้ด คือ มีครบทุกรสในเรื่องเดียว ทั้ง ตลก เศร้า ต่อสู้ และที่ขาด ไม่ได้ ฉากร้องและเต้นรำ
ทางรายการได้พาไปพบผู้ออกแบบท่าเต้น ซึ่งให้ข้อมูลว่าการออกแบบท่าเต้นเป็นงานสำคัญในหนังบอลลีวู้ด และฉากเต้นรำก็เป็นเหมือนภาคบังคับ
ฉากเต้นรำยังมีผลต่อความชื่นชอบ และการที่คนดูนำไปเลียนแบบ
อีกส่วนสำคัญที่ทางรายการนำเสนอ คือ งานออกแบบเครื่องแต่งกาย มีการบรรยายให้เห็นภาพการออกแบบและตัดเย็บชุดของดาราหญิงที่สุดวิจิตร
แค่งานปักและประดับชุดเดียว ก็ใช้ช่างเสื้อเป็นร้อย และเป็นที่น่าสังเกตว่าช่างปักและติดเครื่องประดับเป็นผู้ชายล้วน
ชุดหนึ่งอาจมีต้นทุนการผลิตหลายแสนบาทจนถึงหลักล้าน
หลังรายการจบ ผมเช็กโปรแกรมหนังที่กำลังฉายเพื่อหาว่ามีหนังบอลลีวู้ดให้ดูบ้างหรือไม่ พบว่ามี คือ Kalank
Kalank เป็นหนังภาษาฮินดีที่ลงทุนสูงระดับพันล้านบาท เท่าที่ดูจากหนังตัวอย่างเห็นจุดเด่น 3-4 อย่าง อาทิ เน้นดารา ฉากอลังการ และมีฉากเต้นรำที่ใช้คนเป็นกองทัพ
อีกจุดที่สังเกตได้คือภาพที่ถูกเลือกมาในตัวอย่างนั้น มีงานถ่ายภาพ การจัดแสงที่สวยงาม และความประณีต
อย่างไรก็ตาม ด้วยรอบฉายจำกัด ทำให้ผมพลาด ถ้าได้ดูจะเขียนถึงอีกครั้ง
โอกาสนี้ ขอกล่าวเพิ่มเติมเกี่ยวกับอุตสาหกรรมหนังอินเดีย
อินเดียเป็นแหล่งผลิตหนังรายใหญ่ที่สุดในโลก ครองแชมป์มาอย่างต่อเนื่องยาวนาน โดยมีหนังออกฉายเฉลี่ย 1,600 เรื่องต่อปี บางปีเกือบ 2,000 เรื่อง ซึ่งมาก กว่าฮอลลีวู้ด 2 เท่า
ลองจินตนาการถึงกองถ่ายเกือบ 2,000 กอง ใน 1 ปี ถ้าหากใช้คนไม่ซ้ำกันอาจต้องใช้ผู้ช่วยผู้กำกับฯ และผู้ช่วยกล้องเป็นหมื่นคน!
อินเดียยังเคยทำสถิติการขายตั๋วถึง 3,500 ล้านใบต่อปี ซึ่งสูงสุดในโลกเช่นกัน
แต่ที่ต้องพิจารณาคือ หนังอินเดียมีหลายภาษา (ที่ผลิตมากที่สุดคือหนังภาษาฮินดี) มีศูนย์กลางการผลิตหลายแห่ง และไม่ได้ฉายทั่วประเทศ (ตลาดหนังในอเมริกาเป็นตลาดภาษาเดียว และฉายทั่วประเทศ)
จุดแข็งที่สุดของหนังอินเดีย คือการที่หนังอินเดียเป็นผู้ครองตลาดในประเทศ ไม่ใช่หนังฮอลลีวู้ด
มีเพียงหนึ่งในไม่กี่ประเทศ ที่เป็นเช่นนี้
โดย กฤษดา
