ข่าวสดบันเทิง
คอลัมน์ หนังเด่น
กฤษดา
เมื่อแรกเห็นชื่อหนังเรื่องนี้ปรากฏบนรายการหนังที่เข้าฉาย ผมรู้สึก 2 อย่างพร้อมกัน
ความรู้สึกหนึ่ง รู้สึกยินดีที่อย่างน้อยก็มีหนังไทยได้มีโอกาสสอดแทรกและเป็นทางเลือกสำหรับผู้ที่อยากดูหนังไทยหรืออะไรก็ตามที่ “ไม่ใช่อภิมหาสเปเชี่ยล เอฟเฟ็กต์” ที่ครองพื้นที่อยู่
อีกความรู้สึกหนึ่ง รู้สึกเป็นห่วงว่าจะไม่สามารถเบียดแย่งชิงส่วนแบ่งอันน้อยนิดจากหนังอภิมหาฯ เรื่องนั้นได้
เมื่อนำ 2 ความรู้สึกมาบวกลบ ผมมองว่าได้เข้าฉาย ไม่ว่าจะในสถานการณ์ใด ยังดีกว่าไม่มีโอกาสได้ฉายเลย
ยังมีอีกประเด็นสำคัญที่น่ากล่าวถึงนั่นคือ การสื่อสารผ่านใบปิดและเรื่องราวที่นำเสนอในหนัง
ภาพบนใบปิดบอกให้รู้ว่า เป็นเรื่องราวเกี่ยวกับหนึ่งหญิงสองชาย โดยชายคนหนึ่งเป็นคนขับรถ
ภาพดังกล่าวไม่ได้บอกอะไรมากไป
กว่านั้น เช่น เป็นหนังแนวไหน (โรมานซ์ อาชญากรรม ตลกร้าย?)
มีเพียงสีโทนมืดหม่นเท่านั้น ที่พอจะสื่อว่าไม่น่าจะเป็นเรื่องแบบ “อบอุ่น อ่อนหวาน สนุกสนาน สดใส”
การใช้ภาพลักษณะนั้น มีข้อดีคือทำให้ยากที่จะคาดเดาแนวทางของหนัง
แต่ข้อเสียก็คืออาจเสียคนดู “ผู้มีรสนิยมเฉพาะ” ที่ไม่ได้รับรู้มาก่อนว่าหนังมี “บางอย่าง” ที่สามารถดึงดูดความสนใจ และให้ความเพลิดเพลินได้อย่างเต็มอิ่ม
เมื่อมองในแง่ที่ทางผู้สร้างพยายามไม่เปิดเผยเรื่องและตัวละคร ตลอดจนแนวทาง และบรรยากาศของหนัง ถือว่าทำได้ดีและสามารถเรียกได้ว่าประสบความสำเร็จ
เมื่อหนังเริ่มต้นเล่าเรื่อง และพาคนดูออกตามตัวละครที่หายไป เชื่อว่าหลายคนน่าจะคาดเดาว่าจะมีเรื่องรักระหว่างคนขับรถหนุ่มหล่อกับภรรยาสาวสวยของชายที่หายไป
โดยเฉพาะเมื่อถึงฉากเดินเข้าบริเวณบ้านพักตากอากาศ ผู้ชายช่วยให้ฝ่ายหญิงปีนรั้ว จนถึงฉากให้คนขับรถถอดเสื้อผ้าเพื่อลงไปเก็บของบางอย่างในสระว่ายน้ำ หลายคนอาจจินตนาการไปถึงฉากรักร้อนแรงตรงมุมใดมุมหนึ่งของบ้าน
หลังจากนั้น หนังได้นำคนดูไปรับรู้ความสัมพันธ์ที่อาจจะใช้คำว่า “เหนือความคาดหมาย” ซึ่งจบลงในแบบที่เปิดให้คนดูได้คิดเองว่าจะจบอย่างไร
ในแง่ของการสร้างตัวละคร การสร้างเรื่อง และโครงเรื่อง ผมมองว่าทำได้ดีและเห็นได้ถึงความพยายามที่จะใช้ความคิดริเริ่มสร้างสรรค์
แต่ต้องยอมรับว่า เมื่อมาถึงจุดหนึ่งทำให้เกิดคำถามว่า ทำไมจึงเป็นเช่นนั้น
นอกจากจุดที่กล่าวไปแล้ว มี 2 ส่วนที่ผมคิดว่า ถ้าลดได้ก็จะดี
หนึ่ง เสียงดนตรีประกอบที่บางฉากดูลอยออกมาจากเรื่อง และไม่เข้ากับอารมณ์ในฉาก
สอง การอวดเรือนร่างผู้ชายที่เกินจำเป็นในแง่การเล่าเรื่อง (เข้าใจว่าต้องการตอบสนอง “คนดูผู้มีรสนิยมเฉพาะ” ตรงนี้ต้องชม 2 นักแสดงนำชายที่กล้า และมั่นใจในการแสดง)
เรียกว่าเกือบถึงขั้นอาจทำให้คนดูผู้ชายทั่วไปคิดว่า เข้าผิดโรงดูหนังผิดเรื่อง
สำหรับ หนังเรื่อง คนขับรถ กฤษดา ให้ สามดาว
