ไม่มีวันลืมท่าน “ตู่ นันทิดา” มีวันนี้ได้เพราะ “ชรินทร์ นันทนาคร” ให้โอกาสเป็นนางเอกหนังเรื่องแรก สิ่งที่ท่านห่วงที่สุดคือ “เพชรา” ไม่ว่าอยู่ไหนก็ตัดไม่ขาด
วันที่ 21 สิงหาคม 2567 ที่ศาลา 9 วัดธาตุทอง กรุงเทพมหานครฯ สถานที่บำเพ็ญกุศล ชรินทร์ นันทนาคร ศิลปินแห่งชาติ ที่เสียชีวิตอย่างสงบ เมื่อวันที่ 20 สิงหาคม 2567 เวลาประมาณ 02.00 น. สิริอายุ 91 ปี
โดย “ตู่ นันทิดา” เดินทางมาพร้อมกับลูกสาว “เพลง ชนม์ทิดา” อาลัยรักถึง “ชรินทร์ นันทนาคร”
“ศิลปินนักร้อง ผู้กำกับภาพยนตร์ ผู้อำนวยการสร้าง นักแสดง เป็นทั้งหมด เป็นผู้ที่มีบทเพลงที่อยู่ในช่วงความทรงจำ คุ้นเคยมาตั้งแต่พี่อยู่แต่เด็ก อยู่ในวงการเพลงมานานมากๆ มีชื่อเสียงที่ประชาชนรัก จนมาถึงคอนเสิร์ตสุดท้ายเมื่อปีที่แล้ว เป็นศิลปินที่มีประชาชนรักมาอย่างยาวนาน”
“ย้อนไปเมื่อปี 2521 พี่เป็นเพียงนักร้องสมัครเล่นชรินทร์ แต่วันดีขึ้น มีผู้ใหญ่ที่ชื่อ ชรินทร์ โทรหาผู้ใหญ่ทางช่อง 3 มาขออนุญาตนำเด็กของคุณไปแสดงภาพยนตร์เรื่อง เพลงรักดอกไม้บาน ตอนที่ติดต่อมา เราก็บอกไปว่า ขอไม่เล่นเพราะเป็นนางเอกไม่สวย แล้วเขาบอกว่า ไม่ต้องนางเอกที่สวย ต้องการนางเอกที่เก่ง ทำให้เราได้แสดงเป็นนางเอกหนังเรื่องแรก ทำให้มีผลงานเพลงดังถึงทุกวันนี้ จำกันบ่ได้กา”
“อันนี้แหละ ต้องเรียกว่าท่านเป็นผู้ที่เปิดความเป็นนันทิดา ทำให้เราได้มีโอกาสและเรียกว่าเป็นปรากฏการณ์โรงแตก ที่ไม่ว่าไปที่ไหนคนก็มาตาม คอนเสิร์ตจะมีทุกปี แล้วเรามีโอกาสได้ไปรับใช้เสมอ อัลบั้มสุดท้ายที่พี่มีโอกาสได้พูดถึงพ่อคือ อาลัยรัก เป็นเพลงที่ท่านได้รับรางวัล ที่จริงท่านบอกว่า จะมีคอนเสิร์ตในปีนี้”
“มันเป็นความภูมิใจ และเป็นสิ่งที่มีความหมายที่สุดในชีวิตที่เราได้มีโอกาสรู้จักท่าน คอนเสิร์ตเมื่อปีที่แล้ว คุณพ่อ เริ่มจำเพลงที่จะร้องไม่ได้ และทีมงานบอกว่า ท่านจำไม่ได้ว่า มีคอนเสิร์ตวันนี้ แต่ท่านยังเป็นคนที่แข็งแรง เพราะท่านจะมีความเตรียมความพร้อมเสมอ”
“ไม่มีทางลืมท่าน ท่านคือตำนานที่อยู่คนไทย ถึงแม้จะอยู่บนฟ้า ก็ขอให้ท่านมีแต่ความสุข จริงๆพ่อเป็นคนที่สนุก ตลก และสร้างรอยยิ้ม สร้างเสียงหัวเราะ จะคอยสร้างกำลังใจ ให้กับคนข้างกาย อย่าง คุณเพชรา เสมอ เราจะเป็นโมเมนต์หยอกล้อ”
“สิ่งที่พ่อห่วง และรักมากที่สุด แต่ความห่วงนั้นมีอยู่เสมอ แต่ห่วงโดยที่รู้ว่าผู้หญิงคนหนึ่งแข็งแกร่ง พี่ได้เห็นมาโดยตลอด และตั้งแต่วันที่ผู้หญิงคนนั้นบอกว่า เธอฉันมองไม่เห็นแล้วนะ นี่ยิ่งทำให้ความรักของคนทั้งสองคนผูกพันยิ่งขึ้นไป นี่แหละคือสิ่งที่ตัดไม่ขาด เป็นความห่วงที่ไม่ได้กังวล แต่ประคองกันด้วยจิตอันบริสุทธิ์ ไม่ว่าจะอยู่ในที่ไหน”
