หยวน ดราก้อนไฟว์ เคยนอยด์หนัก หลังงานแสดงน้อย จนเป็นซึมเศร้า เหตุจากต้องดูแลแม่ที่ป่วยหนัก หายได้เพราะใช้ธรรมะเยียวยา
ห่างหายจากงานแสดงไปพักหนึ่งสำหรับนักร้องและนักแสดง หยวน กวินรัฏฐ์ ยศอมรสุนทร หรือ หยวน ดราก้อนไฟว์ เพราะต้องดูแลคุณแม่ที่ป่วยหนัก จนทำให้งานแสดงลดน้อยลง
ล่าสุดวันที่ 4 ก.พ. หยวน ได้มาร่วมงาน DRAFT DAY รายการ STREET BASK 3X3 ณ สตูดิโอ เวิร์คพอยท์ พร้อมอัพเดตถึงอาการป่วยของคุณแม่ และเปิดใจถึงงานในวงการบันเทิงที่น้อยลง
ปัญหาฝุ่น pm2.5 กระทบกับเรายังไงบ้าง เพราะเราอินกับการออกกำลังกายมาก? “เราโพสต์ทุกวันเลย เพราะมันมีผลมาก ผมเห็นใจคนที่รักสุขภาพ เขาก็ไปออกกำลังกาย ผู้สูงอายุก็ออกไปเดินทำกายภาพ ตอนนี้ก็จะมีคนถามตลอดเลยว่าได้ออกไปข้างนอกบ้างไหม เราก็จะโพสต์ไอจีอัพเดตให้เขาตลอด ว่าวันนี้ต้องระวัง ถึงขนาดมีแรงบันดาลใจทำช่องขึ้นมา เป็นหยวนป้ายยา เพื่อหาของดีๆ คุ้มๆ มาแนะนำ อย่างการเลือกซื้อเครื่องกรองอากาศ เพราะเราศึกษาละเอียด และใช้ชีวิตอยู่กับคุณหมอหลายๆ ทาง”
สิ่งที่จุดประกายให้ทำคืออะไร? “เพราะคุณแม่ เราต้องดูแลคุณแม่ เพราะท่านมีโรคประจำตัวเยอะ (ต้องดูแลคุณแม่ตลอด ทำให้งานลดลงไหม?) ลดลงประมาณ 99 เปอร์เซ็นต์เลย เพราะการทำละครเดี๋ยวนี้ก็ยากมาก ผู้ใหญ่ที่เราเคารพก็เริ่มเฟดลงไปแล้ว แต่เราก็ศึกษาวงการบันเทิงบ้านเรา เพราะกำลังจะทำธุรกิจหลายๆ ทาง รู้สึกว่ารายการวาไรตี้น่าจะเป็นเทรนด์ และประเทศไทยการเป็นฐานใหญ่ในเรื่องของซีรีส์วาย ทั้งชายชาย หญิงหญิง”
แล้วงานหายไป 99 เปอร์เซ็นต์ เรานอยด์ไหม? “หนักเลย เคยเป็นซึมเศร้าเลย เพราะงานแสดงมันเป็นเหมือนลมหายใจ เหมือนยารักษาโรคของ เรารักมันมากๆ (ย้อนไปตอนเป็นซึมเศร้า มันหนักขนาดไหน?) เพราะเราเอนเนอร์จี้เยอะ พองานลดก็รู้ตัวเลย มันดาวน์มาก แต่เรามีธรรมมะเป็นธรรมะโอสถ เราใช้ธรรมมะรักษาตัวเองเลย ก้าวออกไปเรียนการแสดง จนได้ไปเล่นซีรีส์ และได้รางวัลสมทบชายยอดเยี่ยม จากจุดที่มันต่ำมากๆ ในชีวิต จนคิดว่าอยากออกจากวงการไหม หมดไฟแล้วหรือเปล่า แต่สุดท้ายจริงๆ แล้วมันเปล่า (จุดต่ำสุดของเราคิดมันถึงขั้นไหน?) ไม่ๆ ไม่ถึงจุดนั้น เพราะว่าแค่คิดว่าเราต้องดูแลคุณแม่ เราไม่อยู่แล้วแม่จะอยู่ยังไง มันละเอียดอ่อนมาก”
ตอนที่เริ่มเป็นซึมเศร้าคือช่วงไหน? “ตั้งแต่ช่วงโควิดแล้วครับ คือมันเหมือนเราไม่ได้เจอใครเลย เพราะปกติเราเป็นคนแอคทีฟตลอด พอไปกองแล้วอยู่ด้วยกันก็ไม่ได้ ทุกอย่างต้องมีสเปซ เราก็ดาวน์ แต่มันก็ไม่แย่สักทีเดียว ตอนนั้นเราก็ได้คิดอะไรเยอะมาก ได้อยู่กับตัวเองและพัฒนาตัวเอง”
ถามถึงอาการป่วยของคุณแม่? “คุณแม่ป่วยนานแล้วครับ เป็นไขมันอุดตันในสมอง เส้นเลือดตีบและมีบางส่วนที่แตกไปบ้าง ตอนนั้นก็เฟล แต่เราก็ทำงานทุกวัน แม่ผมใช้เวลาในการฟื้นตัว 1 ปี กว่าจะเริ่มเดินได้ เราไม่คิดว่ามันจะมีโมเมนต์ที่คุณแม่ไม่สามารถขับถ่ายได้ แล้วท่านก็ไม่สะดวกใจที่จะขับถ่ายบนเตียงหรือใส่แพมเพอร์ส เราก็ทำงานมาแล้วก็กลับไปเฝ้าแม่ที่โรงพยาบาลตลอด กินข้าวไปน้ำตาไหลไป แต่ก็คิดว่าต้องสู้ๆ ดูแลท่านให้ดีที่สุด ตอนนี้ก็ดีขึ้นครับ แต่ก็ตามอายุ ท่านก็ 70 กว่าจะ 80 แล้ว เริ่มมีอาการหลงลืม ซึ่งเราก็เป็นห่วง บางทีก็ลืมเรื่องกินยา ต้องมาเปิดกล้องวงจรปิดดู แล้วหูเขาก็ไม่ค่อยดีด้วย”
ไม่มีใครอยู่กับคุณแม่ที่บ้านเหรอ? “มีสลับกันครับ เราดูช่วงเช้าเย็น แล้วก็จะมีพี่ชายครับ เคยคิดจะให้คนมาดูแล แต่พอเป็นครอบครัวเราก็ทำได้เต็มที่กว่า แล้วเชื่อว่าแม่เราก็อาจจะไม่ได้น่ารักสำหรับทุกคน (หัวเราะ) เขาจะมีกฎระเบียบของเขา และรู้สึกว่ามันเป็นบุญของเราที่ยังมีแม่อยู่ มันภูมิใจว่าเราได้ถวายข้าวพระอรหันต์เราทุกวัน และความสุขของคุณแม่ก็ไม่ได้อะไรเลย แค่ได้กินของหวาน (หัวเราะ) ติดหวาน”
