ริเริ่มโครงเรื่อง ร่วมเขียนบท และยังแสดงนำในภาพยนตร์ “เขาชุมทอง คะนองชุมโจร” สำหรับนักแสดงตลกมากความสามารถ ‘หม่ำ’ เพ็ชรทาย วงษ์คำเหลา โดยวันนี้หม่ำได้มาพูดคุยถึงภาพยนตร์เรื่องดังกล่าว
ไอเดียหนังเริ่มมาจากอะไร?
หม่ำ – “ได้แรงบันดาลใจจากเรื่องจริงของโกหว่า ทุ่งสง ซึ่งผมได้ไปนั่งคุยกับโกหว่าตัวจริงแล้วเอามาเรียบเรียง แต่ไม่ได้เล่าให้ใครฟัง รอเล่าให้พี่วิศิษฏ์ (ศาสนเที่ยง) ฟังคนเดียว คือเป็นคนชอบหนังพี่วิศิษฏ์ ที่เขาทำฟ้าทะลายโจร อินทรีแดง แล้วก็หลายๆ เรื่อง คิดว่าเรื่องนี้ไม่น่ายากสำหรับเขา เพราะรู้ตัวเองว่าเราทำไม่ถึงแน่ ต้องเป็นพี่วิศิษฏ์กำกับฯ คนเดียว
ก็เล่าให้เขาฟัง หลังจากนั้นพี่วิศิษฏ์ก็หายไป 3-4 เดือน นึกว่าเขาลืมคงไม่สนใจแล้ว มาอีกทีเขาเอาหนังแอ๊กชั่นฝรั่งใส่เพลงชุมทางเขาชุมทองมาให้ดู รู้เลยว่าเขาชอบ จากนั้นไม่ถึงเดือน พี่วิศิษฏ์มาบอกว่า Netflix ซื้อแล้ว ก็มานั่งคุยกัน เราก็ชวนพี่วิศิษฏ์กับทีมงานไปคุยกับโกหว่าอีกรอบ”
รู้จักกับโกหว่าได้ยังไง?
หม่ำ – “ผมรู้จักโกเด๊ะ ลูกชายโกหว่า เราสนิทกัน เลยถามโกเด๊ะขอไปนั่งเล่นกับพ่อ ถามประวัติพ่อได้ไหม โกเด๊ะก็ว่าไปคุยเลย พ่อชอบคุยอยู่แล้ว พอคุยเสร็จคิดว่าน่าจะเป็นหนังแน่ๆ ต้องเป็นหนังระเบิดภูเขาเผากระท่อม กลิ่นอายหนังแอ๊กชั่นสมัยเก่ามาเลย
เราเอาแค่แรงบันดาลใจกับความสนุกของโกหว่าที่เล่าให้ฟัง ความมีน้ำใจ ความเป็นคนสู้คน รักความเป็นธรรม ชอบช่วยเหลือคน หยิบตรงนี้มาใส่ในหนัง และก็เรื่องความรักของโกหว่าที่เล่าถึงการตามหาผู้หญิงคนนึง เล่าถึงเด็กๆ กำพร้า 4 คนที่โกหว่าเอามาเลี้ยงไว้”
หนังมีความคาวบอยในแบบฉบับภาคใต้?
หม่ำ – “ความจริงจะเป็นคาวบอยอีสานก็ได้ แต่โกหว่าเป็นคนทุ่งสงไง พอเป็นแบบนี้นักแสดงก็ควรเป็นคนใต้ ตอนทีมงานพี่วิศิษฏ์แคสต์นัท มีเรีย ผมตกใจเลย ไม่รู้ว่าเขาเป็นคนใต้ เป็นคนทุ่งสง นครศรีธรรมราชเลยด้วยซ้ำ อายเลย นึกว่าเขาเป็นฝรั่งอยู่กรุงเทพฯ พอรู้ว่านัทเป็นคนใต้ก็ปลื้มมาก ยิ่งพอได้ทำงานด้วยยิ่งปลื้มใหญ่
นัทเป็นคนสบายๆ ง่ายๆ ไม่ถือเนื้อถือตัว ผมเล่นสบายๆ ได้เลย ดีที่เรื่องนี้ไม่ค่อยสวีตกันมาก เพราะถ้าต้องมาจ้องตา หรือเข้าฉากสวีตมาก ผมคงเล่นไม่ได้ ผมใช้วิธีมองหูเอา แต่นัทมืออาชีพมาก น่ารักมาก”
ในเรื่องนักแสดงต้องแหลงใต้ รวมถึงตัวพี่หม่ำเองด้วย ด้วยภาพเราเป็นคนอีสาน ยากไหมที่ทำให้คนเชื่อว่าเราเป็นคนใต้?
หม่ำ – “ผมว่าคนต้องงง ตัวพี่วิศิษฏ์ยังงงเลยว่าผมพูดใกล้เคียง เพราะผมเคยไปอยู่ใต้มา 2 ปีก็พอจำสำเนียงได้ ก็พอคุยได้ แล้วตอนอยู่วงลูกทุ่งก็ไปเดินสายใต้ แทบจะพูดใต้ทั้งหมด ส่วนนักแสดงในเรื่องเป็นคนใต้หมดเลย มีผมกับแบงค์ที่ไม่ใช่คนใต้ ตัวเราไม่มีปัญหา ที่มีปัญหาน่าจะเป็นแบงค์ (ธิติ) เพราะแบงค์เป็นคนอีสาน”
ความท้าทายของการทำงานในหนังเรื่องนี้?
หม่ำ – “หนึ่งในความท้าทายที่ใหญ่มากคือ ทำอย่างไรให้ผู้ชมฟังสำเนียงใต้ในเรื่องแล้วเข้าใจได้โดยไม่ต้องอ่านคำบรรยาย ผมคุยกับพี่วิศิษฏ์ว่า บทพูดอาจต้องปรับให้ช้าลง และคำที่ใช้ก็ต้องไม่ลึกมาก ปัจจุบันไม่ค่อยมีคนทำภาพยนตร์ที่ใช้สำเนียงใต้อย่างจริงจัง ความท้าทายในวันนี้เป็นความรู้สึกที่คล้ายกับตอนทำ แหยมยโสธร เมื่อ 20 ปีที่แล้ว ภาพยนตร์ภาษาอีสานก็ยังไม่ค่อยมีใครทำ และผมว่าภาษาใต้กับภาษาอีสานบางคำก็ใกล้กันนะ ต่างแค่เมโลดี้ แค่คีย์เสียงบางคำเท่านั้นเอง”
การได้มาร่วมงานกับพี่วิศิษฏ์มันเปิดมุมมองยังไงบ้าง?
หม่ำ – “ผมว่าอะไรที่มันเหมือนกันมันมักจะเจอกัน อันนี้ไม่ใช่พรหมลิขิต ไม่ใช่บุพเพสันนิวาส ความสามารถล้วนๆ มันถึงเกิดหม่ำคิดศิษฏ์ทำ คือพูดปุ๊บพี่ศิษฏ์เข้าใจเลย”
สุดท้ายอยากฝากอะไร?
หม่ำ – “เราเป็นคนทำหนังตลก ไม่มีหักมุมอะไรอยู่แล้ว ดูง่ายๆ แต่เรื่องนี้ทีมมอนิเตอร์อยู่ทางนึง ทีมซีจีอีกฝั่งนึง กลายเป็น 2 ฝั่งตลอดทุกครั้ง เวลาถ่ายปุ๊บเขาก็เอาภาพมาใส่ ละเอียดมาก เนี้ยบทุกอัน บางทีคิดในใจว่ามันพอแล้วแต่เขายังไม่พอ เขาพยายามทำให้ได้อย่างที่เขาคิด มานั่งดูโอ้โห เหมือนมาก
ทั้งหมดทั้งมวล เขาชุมทองคะนองชุมโจร ต้องยกให้พี่ศิษฏ์ ทุกๆ อย่างสำหรับผมกับพี่ศิษฏ์ ผมว่าพี่ศิษฏ์สุดๆ แล้วกับภาพยนตร์กับผม รู้สึกได้ตั้งแต่เล่นเรื่อง เมอร์เด้อเหรอ ฆาตกรรมอิหยังวะ มาด้วยกัน
รู้ว่าจะต้องมีหนังเรื่องหน้าเกิดขึ้น เพียงแค่ไม่กล้าคุย ดันมาคุยตอนเมา แล้วเขาเอาด้วย นั่นแหละคือความโชคดีของผม”
นภัสสร มงคลรัฐ
