คอลัมน์ สวรรค์ในครัว
เขียง มะขาม
เคยวนเวียนอยู่แถวสามย่านมานานช้า
แต่ว่าไม่ค่อยได้ข้ามฟากไปหากินฝั่งตลาดสักเท่าไหร่

จนกระทั่งเมื่อไม่กี่วันก่อน มีธุระปะปังต้องไปนั่งรอคนอยู่แถวๆ คณะนิติ จุฬาฯ กับผบ.ทบ.
เลยควงแขนกันสองตายายไปสำรวจเสียหน่อย
ตึกใหม่ๆ ที่จุฬาฯสร้างไว้ แล้วย้ายร้านอย่าง จีฉ่อยไปอยู่ด้วยนั้น-เมินก่อน
เดินไปข้างหลังก่อนถึงถนนพระราม 4 ที่ยังมีร้านอาหารดั้งเดิมในห้องแถวอยู่เรียงราย

สำรวจก่อนหนึ่งรอบ เล็งเอาไว้ 2 ร้าน เป็นร้านข้าวหมูแดงทั้งคู่ อยู่ซอยจุฬาฯ 50 เหมือนกันเสียด้วย
ร้านแรกชื่อ ‘ข้าวหมูแดงนครปฐม’ เนื่องจากเป็นลูกหลานนครปฐมอยู่แล้ว เลยบอกว่าจะมาลองกันวันหลัง
เลยไปอีกร้านชื่อ ‘ข้าวหมูแดงซอกตึก’ โหงวเฮ้งน่ากินพอๆ กัน-เลือกร้านนี้ก่อน
ไม่ผิดหวังครับ

น้ำราดหมูแดงร้านนี้ ไม่ได้ออกแดงและหวานนำอย่างตระกูลตั้งฮะเส็งจากนครปฐม
แต่ออกสีน้ำตาลเข้ม เหนียวกว่า และมีเค็มแทรกมากกว่านิดหนึ่ง แบบเดียวกับข้าวหมูแดงตลาดพลู
สั่งแบบครบเครื่องมาเลยสองจาน ทั้งหมูแดง หมูกรอบ กุนเชียง และไข่
ของท่านผบ.นั้น มีรายการขอน้ำราดเพิ่มด้วย
ลุง ป้า และลูกชายที่ช่วยกันหั่น สับ ตัก ห่อ และยกเสิร์ฟเป็นจ้าละหวั่น ยิ้มรับด้วยอัธยาศัยอันดี
ราดน้ำเพิ่มมาแล้ว ก็โรยพริกดองตัดรสลงไปพอประมาณ
อร่อยครับ

หมูแดงเขาหอมกลิ่นย่าง หมูกรอบก็กรอบพอประมาณ ไม่ได้แข็งจนชวนให้สันนิษฐานว่าเอาหมูไปทำอะไรในทางมิชอบมาก่อน กุนเชียงก็ใช้ของดี
พอตัดรสด้วยพริกดองเปรี้ยวๆ แกล้มกับไข่มันๆ
สวรรค์แท้ๆ เชียว
กินไปเงยหน้าขึ้นไปดู เห็นป้ายเชลล์ชวนชิมยุคโบราณข้างหลังคุณป้าคนหั่นหมู บอกราคาว่าขายมาตั้งแต่จานเล็ก 2 บาท จานใหญ่ 3 บาท และพิเศษ 5 บาท
เด็กสมัยนี้เห็นแล้วอาจจะงงไปละสิว่าเป็นไปได้ยังไง
แต่คนร่วมสมัยเห็นแล้วดีใจ
ดีใจแทนร้านที่เหมือนตัวแทนของคนวัยเดียวกันยังอยู่มาได้และอยู่ดี
ผ่านไปแถวนั้นอย่าลืมไปอุดหนุนให้อยู่กันต่อไปนานๆ นะครับ
อร่อยจริงๆ ขอบอก