คอลัมน์ สวรรค์ในครัว
เขียง มะขาม
4-5 ปีหลังในงานทำบุญรวมญาติที่ราชบุรี ร้านที่มาเป็นเจ้าประจำทั้งทำเลี้ยงพระและเลี้ยงคนก็คือ ‘บะหมี่นางงาม ลิ้มหมุ่ยเฮง’ จากบ้านโป่ง
ซึ่งเขียนถึงไปหลายรอบแล้ว และอาจจะเขียนถึงอีกในอนาคต แต่ยังไม่ใช่วันนี้
เพราะปีล่าสุดนี้ นอกจากบะหมี่นางงามเจ้าประจำแล้ว ญาติในเมืองยังไปเชิญบะหมี่ชื่อดัง(และอร่อย)มาร่วมออกร้านด้วยอีกหนึ่งเจ้า
ชื่อ ‘ก่ำเช้ง’ หรือคนย่านนั้นเขาเรียกกันว่าบะหมี่ร้อยปี
เอาที่ตั้งกันก่อน ร้านเขาเป็นห้องแถวคูหาเดียวอยู่ถนนนิยมทัศนา ก็คือถนนเส้นข้างๆ โรงพักเมืองราชบุรี
เปิดขายตั้งแต่ประมาณเจ็ดโมงเช้า ถึงบ่ายสามก็ปิดร้านเพราะของหมด
แต่บางวันก็เร็วกว่านั้น
ถ้าเป็นคนต่างถิ่นกลัวไปไม่ถูก หรือไม่แน่ใจว่าเขายังเปิดขายอยู่หรือเปล่า ลองโทรศัพท์สอบถามที่เบอร์ 0-3232-3278
คราวนี้ก็เข้าเนื้อได้
ถามว่าร้านนี้เด็ดที่สุดตรงไหน คำตอบคือ ‘เส้น’ ครับ
เส้นบะหมี่ไข่ทำใหม่ทุกวัน นวดได้นิ่มแต่หนึบสู้ฟัน
หอมตั้ง แต่ยังไม่ลงลวกจนกระ ทั่งสรงขึ้นมาแล้ว รส ชาติก็ไม่ต้องห่วง
ทั้งมันทั้งนวล
กินแค่เส้นเปล่ากับน้ำซุปยังอร่อยเลย
บางคนก็ชอบบะหมี่เส้นใหญ่แบบเฟตุชชินี่ของอิตาลี ที่ร้านเขาเรียก ‘บะหมี่เป๊าะ’ ซึ่งมีขายแต่เฉพาะเสาร์-อาทิตย์
แต่ที่บ้านและท่านผบ.ประจำตัวโปรดบะหมี่เส้นเล็กของเขามากกว่า
บอกว่าคลุกเครื่องแล้วยิ่งหอม
เกี๊ยวก็แป้งบ๊างบาง เข้าปากปุ๊บละลายปั๊บ
เครื่องโรยหน้าของเขาคือปูกับหมูแดง
จะให้อร่อยต้องกินให้ครบเครื่องปรุงหลักคือเส้น ปู และหมูแดงในคำเดียวกัน
ถ้าเป็นบะหมี่แห้งเขาจะราดน้ำหมูแดงมาด้วย
เรื่องราดน้ำนี่นานาจิตตังครับ เพราะแฟนประจำรุ่นเก่าของร้านนี้บอกว่ารุ่นอากง-รุ่นเตี่ย เขาไม่ราดน้ำ
แต่สำหรับคนชอบรสเข้มข้นและขลุกขลิก น้ำก็เข้าท่า
ถ้าไปราชบุรี ร้านนี้พลาดไม่ได้ด้วยประการทั้งปวง
