ฮอกไกโดสีขาว หนาวคริสต์มาส

ด้วยโจทย์สารพัดนึกที่ตั้งไว้ ทั้งหิมะโปรยสาย ชมดวงไฟระยิบระยับ เดินเที่ยวตลาดคริสต์มาส ซึ่งทุกอย่างต้องเกิดขึ้นพร้อมกันภายในเดือนพฤศจิกายน “ฮอกไกโด” จึงเป็นคำตอบสุดท้ายอีกครั้ง

สองปีที่แล้วเยือนฮอกไกโดระหว่างวันที่ 1-9 พ.ย. เกาะเหนือสุดญี่ปุ่นแห่งนี้งดงามไปด้วยศิลปะของใบไม้หลากสี ปีนี้ขยับช่วงออกไปเป็น 21-28 พ.ย. ฮอกไกโดเปลี่ยนสีอีกครั้ง เธอกลายเป็น “สโนว์ไวท์”

“หิมะ” โจทย์ข้อแรกโปรยละอองสายมาต้อนรับนับตั้งแต่วันแรกที่ลากกระเป๋าขึ้นรถไฟจากสนามบินมายังสถานีมินามิ ชิโตเสะ เพื่อเปลี่ยนขบวนรถไฟเจอาร์ล่องใต้ไปเยือนเมืองฮาโกดาตะ เมืองแรกของเกาะฮอกไกโดที่รถไฟชินคันเซนวิ่งจากโตเกียวมาถึงแล้วนับตั้งแต่เดือนมี.ค.2559 “แฟนกันวันเดียว” อาจจะพอ แต่ที่ฮาโกดาเตะ หนึ่งในฉากหนัง “แฟนเดย์” วันเดียวคงไม่พอที่จะสัมผัสความงามของเมืองท่าอันสุดแสนโรแมนติกนี้

กลับมาเยือนฮาโกดาเตะหนนี้เย็นเยียบสะท้านกว่าครั้งก่อน ราว 6 องศา บางค่ำคืนลงไปถึง 1-2 องศา ถือว่าซ้อมย่อย เพราะที่นี่เป็นเมืองใต้สุดของเกาะเหนือ อุณหภูมิน่าจะหนาวน้อยที่สุดของฮอกไกโดแล้ว แอพพยากรณ์แจ้งว่าอาจพบเจอหิมะ แต่ 2 วันแรกยังไม่โปรยสายมาให้เห็น

บริเวณท่าเรือ โกดังอิฐแดง เนินเขา และความงดงามของสามโบสถ์ ยังคงความคลาสสิคและมีกลิ่นอายคริสต์มาส เจ้าหน้าที่เริ่มประดับไฟตามท้องถนนเตรียมต้อนรับเทศกาลคริสต์มาสในเดือนธันวาคม
แสงไฟระยิบระยับจากเมืองเมื่อมองลงมาจากยอดเขาฮาโกดาเตะโดยมีโค้งอ่าวเว้ารับทั้งสองข้าง ยังคงงดงามราวหมู่ดาวบนผืนดิน

รุ่งขึ้นแบกเป้นั่งรถรางฟังเสียงคุณยายเล่านิทานให้หลานชายตัวน้อย เพลินวิถีชาวเมืองไปชมอีกหนึ่งวิวงามบนหอคอย “โกเรียวคะคุ” ป้อมปราการรูปดาว 5 แฉก ที่มั่นสุดทายของรัฐบาลโชกุนที่ปกครองญี่ปุ่นในสมัยเอโดะนานกว่าสองร้อยปี ภาพพาโนรามารอบทิศทาง ฟ้า ภูเขา และทะเลโอบล้อมเมืองท่าฮาโกดาเตะงดงามราวภาพวาด

เช้าอีกวันที่ต้องนั่งรถไฟกลับเข้าซัปโปโร รี่เข้าไปหาเบรกฟาสต์ทันที เสียงน้องในคณะกระซิบว่า “เห็นยัง..หิมะตก” ข้าวปั้น..พักไว้!! คว้ามือถือได้ก็วิ่งออกไปคว้าหิมะนอกโรงแรม ถนนหนทาง หลังคารถยามนี้กลายเป็นสีขาวโพลน!!

อิ่มท้องเช็กเอาต์ออกจากโรงแรม ลากกระเป๋าไปรอรถไฟที่สถานี หิมะขาวโปรยสายลงมาช้าๆ ขับภาพหัวจักรรถไฟให้อารมณ์ราวกับใบปิดภาพยนตร์ญี่ปุ่น ความรู้สึกเหมือนอยู่ในสโนว์กลาส

คืนแรกในซัปโปโรทั้งสามคนในคณะหลับสนิท ไม่มีใครรู้สึกตัวเลยว่าเกิดแผ่นดินไหวที่เกาะฮอนชูถัดลงมาทางใต้ของฮอกไกโด ขณะที่ข่าวหิมะแรกเดือนพ.ย.ในรอบ 54 ปีที่โตเกียว มาพร้อมกับสีขาวสองข้างทางรถไฟจากซัปโปโรไปโอตารุเมืองคลองสวย เครื่องแก้ว และกล่องดนตรี

ลงรถไฟ สิ่งที่กลัวไม่ใช่ความหนาว แต่คือความขาวลื่นของทางเดิน ไกด์บุ๊กให้คาถาท่องไว้ว่า…ย่ำลงไปที่ปุยหิมะนุ่มๆ อย่าไถลไปเดินบนหิมะที่คนย่ำจนละลายกลายเป็นน้ำแข็งแล้วเหมือนเด็กเพิ่งหัดเดิน แต่เพียงไม่กี่ก้าวก็จับไต๋เริ่มถ่ายโอนน้ำหนักไปพร้อมสติที่ตั้งมั่น ในที่สุดคลองโอตารุก็อวดลำสายโค้งสวยอยู่ตรงหน้า มีหิมะขนาบขับความงามของโกดังเก่าและคลองขนส่งสินค้าในอดีต

ตุ๊กตาเครื่องแก้วซึ่งส่วนใหญ่มาในธีมคริสต์มาสตามร้านรวงต่างๆ ให้อารมณ์สดใสไปพร้อมกับเสียงกรุ๋งกริ๋งจากล่องดนตรีที่ดังลอยมาตลอดเส้นทางเดินบนถนนซาไกมาจิ เดินชม ชิม (เลอเตา) และช็อปกันเรื่อยมาจนเห็นนาฬิกาพ่นไอน้ำ ของขวัญจากเมืองแวนคูเวอร์ แคนาดา เป็นสัญญาณบอกว่ามาถึงพิพิธภัณฑ์กล่องดนตรีสุดปลายถนนแล้ว

ตกค่ำหิมะโปรยสายเล็กๆ แผ่อุณหภูมิเย็นเยียบที่ -3 องศา ให้นักท่องเที่ยวไทยได้สะท้าน

อาซาฮิกาวะ เมืองหนาวสุดๆ อีกเมืองหนึ่งของฮอกไกโด บางปีถึงขั้นติดลบ 40 องศา การเดินทางไปเที่ยวสวนสัตว์อาซาฮิยามะจึงต้องคอยเกาะแอพพยากรณ์อากาศกันวันต่อวัน ขอไปในวันที่หิมะไม่ตก (หนัก)

แดดส่องแสงกำลังสวย นั่งรถไฟจากซัปโปโรไปทางตะวันออกเพียง 1 ชั่วโมง 20 นาที ก็จะถึงเมืองอาซาฮิกาวะ แต่เพียงแค่ 2-3 สถานีแรก ด้วยภูมิภาคป่าเขาและระดับความสูง ทิวทัศน์สองข้างทางจึงต่างกันคนละขั้ว

หิมะค่อยๆ โปรยสายนำทาง ราวกับจะบอกให้รู้ตัวว่าข้างหน้าจะพบเจอกับอะไร สองข้างทางที่อวดพื้นถนนซีเมนต์ค่อยๆ กลายเป็นผืนขาวราวกับนาเกลือ ช่วงเส้นทางกลางท้องทุ่ง หิมะตกทับถมบนสนแต่ละยอด สีขาวตัดกับสีเขียวกลายเป็นต้นคริสต์มาสเรียงรายราวกับหลุดเข้าไปในเมืองซานต้า บ้านเรือนจมไปกับกองหิมะเกือบครึ่งหลัง บนถนนไร้ผู้คน มีบ้างที่ออกมาตักหิมะหน้าบ้าน
นึกในใจ…เจ้าหมีขาว และเพนกวินน้อย เราจะได้เจอกันมั้ย

ลงจากสถานีรถไฟอาซาฮิกาวะ นั่งรถต่อไปยังสวนสัตว์อาซาฮิยามะอีกราว 45 นาที รถบัสพาลัดเลาะไปตามเมือง สองข้างทางเต็มไปด้วยหิมะกองท่วมหัวซึ่งรถตักหิมะมาตักแอบไว้ข้างทางให้ผู้คนสัญจรไปมาได้

สวนสัตว์แห่งนี้แม้จะมีสัตว์ให้ดูไม่มากนัก กลับเดินเที่ยวได้อย่างสนุก แต่ต้องระวังลื่นกันไว้ให้ดี สัตว์เมืองหนาวที่เราๆ ไม่เคยเห็น ทั้งหมีขั้วโลก แพนด้าแดง แมวน้ำ เพนกวิน ฯลฯ มอบความน่ารักความเพลิดเพลินให้ไม่น้อย เพราะเป็นสัตว์เมืองหนาวจึงไม่รู้สึกหนาวเอาเสียเลย ในหน้าร้อนสัตว์เหล่านี้จะถูกนำตัวไปไว้ในที่เย็น เพื่อนำสัตว์เมืองร้อนออกมาโชว์ตัวสลับกัน

ซัปโปโรไม่ได้มีเพียงเทศกาลหิมะในเดือนกุมภาพันธ์ ความสวยงามของทำเนียบรัฐบาลเก่า โรงเบียร์ซัปโปโร และโรงงานช็อกโกแลต งานแสดงแสงไฟ “ไวต์ อิลลูมิเนชั่น” และ “ตลาดคริสต์มาสเมืองมิวนิก” ที่จัดคู่กันกลางสวนโอโดริ ใจกลางซัปโปโรช่วงปลายปี เป็นอีกหนึ่งเทศกาลที่น่าไปเยือน

ตลาดคริสต์มาสเมืองมิวนิก จัดขึ้นครั้งแรกที่ซัปโปโรเมื่อปีค.ศ.2002 ในโอกาสครบรอบ 30 ปีเมืองพี่เมืองน้อง โดยปีนี้จัดระหว่างวันที่ 25 พ.ย.-24 ธ.ค. ส่วนเทศกาลไวต์ อิลลูมิเนชั่น เริ่มมีการตกแต่งไฟประดับเป็นครั้งแรกในญี่ปุ่นเมื่อปีค.ศ.1981 (ปีโชวะที่ 56) เป็นงานเทศกาลที่ใช้ไฟกะพริบถึง 4 แสนดวง งานไวต์ อิลลูมิเนชั่นยังจัดขึ้นในอีกหลายเมืองของญี่ปุ่น สำหรับที่ซัปโปโรปีนี้จัดวันที่ 18 พ.ย.-25 ธ.ค. ในช่วงคริสต์มาสจะขยายเวลาเปิดไฟไปจนถึงเที่ยงคืน ขณะที่ไฟประดับตามต้นไม้บนถนนหน้าสถานีรถไฟซัปโปโรจัดไปจนถึง 12 ก.พ. และถนนมินามิ 1 โจ ถึงวันที่ 14 มี.ค. ทอแสงวิบวับขับให้ซัปโปโรสวยสดใสกลายเป็นเมืองในฝัน

ตลาดคริสต์มาสในญี่ปุ่นแห่งนี้ให้อารมณ์เหมือนกำลังเดินเล่นในยุโรป ไม่เพียงของขวัญคริสต์มาสในแต่ละซุ้ม ตุ๊กตาและสิ่งประดับต้นคริสต์มาสที่มาจากหลายเมืองฝรั่งฝั่งยุโรป ตุ๊กตาแม่ลูกดก-ซานต้าจากรัสเซีย คนขายก็อิมพอร์ตมาจากยุโรป กลมกลืนไปกับเจ้าของร้านเจ้าถิ่นและของน่ารักๆ ตามสไตล์ญี่ปุ่น ทั้งซานตาคลอส กวางเรนเดียร์ ต้นคริสต์มาส ตุ๊กตาหิมะและเครื่องแก้วจากโอตารุ

เราอาจเคยชินกับฝรั่งตาสีฟ้าที่พูดไทยช้าๆ สำเนียงฝรั่ง แต่ที่ตลาดคริสต์มาสแห่งนี้หนุ่มสาวฝรั่งผิวขาวสปีกญี่ปุ่น อาริกาโต-อาโนเนะกันไฟแลบ!!

วันไหนหนาวหนักหรือช่วงหิมะตก ต่อแถวซื้ออาหารเยอรมันและเครื่องดื่มร้อนๆ กันแล้ว รี่เข้าไปในเต็นท์ผ้าใบที่ปิดมิดชิด ได้ทั้งความอบอุ่นจากฮีตเตอร์และมิตรภาพหลากเชื้อชาติ

เดินเที่ยวตลาดคริสต์มาสให้สนุกและได้อารมณ์….ต้องหนาวถึงขั้นหนาวยะเยือก..เยียบ ส่วนเวลาอื่นๆ ที่เหลือ…แค่เห็นป้ายบอกอุณหภูมิ 0 องศา

คิดดังๆ ในใจ…ช่างอบอุ่นอะไรเช่นนี้!!

พัชรินทร์ พลายพูลทรัพย์