คอลัมน์ สวรรค์ในครัว
เขียง มะขาม
เฉียดไปก็เฉียดมาอยู่นั่นแล้ว มัวแต่ไปเข้าร้านอื่นที่อยู่ใกล้ๆ
เพิ่งจะบ่ายๆ วันอาทิตย์ก่อนนี่เองที่ผลุบเข้าไปที่ร้าน “แพลตฟอร์ม 1” ที่ซุกอยู่ตรงข้ามสถานีรถไฟสามเสน หลังจากได้ยินชื่อเสียงและมี คนชวนไปนั่งทอดหุ่ยที่ร้านมานาน
เพราะร้านเขาน่านั่งจริงๆ
ใช้บ้านไม้เก่าสมัยเมื่อประมาณ 50-60 ปีที่แล้วมาปรับปรุงใหม่ ทาสี ติดกระจกใส (ขอย้ำว่าใสจริงๆ ไม่รู้เขาขัดทั้งข้างนอกข้างในอย่างไร บางทีดูเพลินๆ เผลอนึกว่าไม่มีกระจกเอาเลย) ติดแอร์ หาโซฟาและเก้าอี้สบายๆ มาให้นั่ง
ทีแรกว่าจะกินแต่ข้าวแล้วเชียว บรรยากาศเป็นใจเลยต้องสั่งน้ำมังสวิรัติมารับประทาน แกล้มบรรยากาศด้วย (ฮา)
วันที่ไปกิน นั้นสอบถามวัยรุ่น “สายแข็ง” ทั้งหลายแล้วว่า หิวหรือเปล่า ได้รับคำตอบว่ากำลังตุ่ยๆ เลยตะลุยสั่งกันแบบไม่ต้องยั้ง
เริ่มด้วยซีซาร์สลัด เขาใช้โรเมนกับน้ำสลัดรสเข้ม ไม่ขี้เหนียวมัวจาร์ดและแอนโชวี กินเพลินดีมากครับ
ซุปเห็ดของเด็กๆ ก็รสเข้มข้น
หอยลายอบกระเทียมหอมฟุ้งมาแต่ไกล รสดีไม่แพ้กลิ่น หนักเนยและกระเทียมสมใจอยาก
และเขามีอาหารเวียดนามด้วย ผู้ใหญ่เลยสั่งยำหมูยอด เปาะเปี๊ยะสด เปาะเปี๊ยะทอดมาลอง สดก็อร่อยแต่ทอดอร่อยกว่าครับ หมูยอใช้ของดี น้ำยำรสจัดพอประมาณ
อ้อ กุ้งพันอ้อย อร่อยหนีบ เพราะไม่ขี้เหนียวกุ้ง
ผักโขมอบชีส ทั้งเด็กผู้ใหญ่แย่งกันคนละหนุบ เดี๋ยวเดียวหมด
ไส้กรอกรวม มาตอนของเต็มกระเพาะเลยเดินช้า
แต่สปาเกตตีทะเลรสชาติเข้าท่า ใส่มาทั้งพริกแห้ง พริกสด พริกไทย และพริกไทยสด ร้อนและหอม
มีฟิชแอนด์ชิปมาตบท้าย ปลาทอดได้กรอบนอกนุ่มใน แต่เฟรนช์ ฟรายด์ เข้ากับน้ำมังสวิรัติมากกว่า
อาหารร้านนี้จะรสนุ่ม ควรมีเกลือ-พริกไทยไว้ข้างๆ และราคาก็พอประมาณ
แต่อย่างที่เรียน ถ้ากินพอประมาณก็ไม่กระไรนัก
จริงไหม?
