คอลัมน์ หลอน
นทธี ศศิวิมล
นี่เป็นเรื่องที่เกิดขึ้นใหม่ในแบบเก่าๆ เรื่องที่เกิดซ้ำครั้งแล้วครั้งเล่า เรื่องที่คนเห็นผีบริเวณแยกนั้น แยกที่ผู้คนย่านนั้นเรียกว่า “แยกร้อยศพ”
สี่แยกร้อยศพ หรือชื่อใหม่ที่ทางราชการไปสร้างป้ายไว้กลางสี่แยกว่า “แยกสงบสุข” เป็นทางแยกเก่าแก่ตั้งแต่สมัยที่บริเวณนี้ยังเป็นเพียงสามแยก แม้จะมีเพียงสามแยกแต่อุบัติเหตุที่เกิดขึ้นมากมายพรากชีวิตคนก็ยังเกิดขึ้นถี่และมีคนเสียชีวิตเสมอๆ และแม้แต่จะเปลี่ยนชื่อใหม่พร้อมตัดถนนใหม่กลายเป็นสี่แยกทันสมัย อุบัติเหตุและการเสียชีวิตก็ยังคงมีอยู่เรื่อยๆ
เพื่อนผมคนหนึ่งชื่อกิ๊ด กิ๊ดเพิ่งแต่งงานไม่นาน กิ๊ดเองถือคริสต์ส่วนเมียถือพุทธ แต่เมียก็ยอมเปลี่ยนศาสนาตามผัว แต่ถึงจะเปลี่ยนเมียกิ๊ดก็ยังไหว้เจ้าและเชื่อเรื่องผีสางผิดกับผัวที่เป็นคริสต์ที่เคร่งและไม่เชื่อเรื่องผีและถึงแม้จะเคยได้ยินเรื่องเล่าเกี่ยวกับผีแยกร้อยศพ แต่ก็ยังไม่เชื่อเรื่องผีอยู่วันยังค่ำ
กิ๊ดมีอาชีพขายผักที่ตลาด ปกติกิ๊ดจะตื่นแต่เช้าตีสามเพื่อออกไปตลาดขายส่งผักผลไม้และซื้อผักกลับมาให้เมียขายที่ตลาดใกล้บ้าน แต่วันนั้นกิ๊ดรู้สึกไม่สบาย ครั่นเนื้อครั่นตัว เมียกิ๊ดจึงเป็นฝ่ายออกไปซื้อผักแทน
ตอนที่เมียกลับมาถึงบ้าน กิ๊ดซึ่งได้ยินเสียงรถก็ลุกจากเตียงลงไปเปิดประตูบ้านให้เมีย แว้บแรกที่เห็นมีผู้หญิงนั่งมาในรถก็ไม่ได้คิดอะไร เพราะเมียกิ๊ดชอบรับคนจากข้างทางหรือแม่ค้าพ่อค้าที่รู้จักกันจากตลาดติดรถกลับมาด้วย กระทั่งตอนกินข้าวเช้าด้วยกัน กิ๊ดก็เอ่ยถามว่าเช้านี้รับใครกลับมาด้วยหรือ
“ไม่มีนี่ ไม่ได้แวะจอดรับใครหรือให้ใครติดรถกลับมาด้วย”
กิ๊ดฟังแล้วก็เออๆ ไม่ได้สนใจ นึกว่าตัวเองอาจจะตาฝาดแล้วขึ้นไปนอนต่อ แต่ตลอดวันนั้นรู้สึกแปลกๆ ใจคอรู้สึกโหวงๆ ไม่สู้ดี รู้สึกเหมือนมีคนอยู่ในบ้านเพิ่มขึ้น
สามวันต่อมาเมียป่วยบ้างหลังจากกิ๊ดหายดีแล้ว ภรรยาเริ่มตัวรุมๆ แล้วไข้ขึ้นสูงตอนดึก จนเขาต้องช่วยเอาผ้าบิดหมาดมาวางโปะกลางหน้าผากเพื่อลดไข้ เขานั่งดูแลอยู่ข้างๆ พลางสังเกตเมียที่นอนกระสับกระส่าย แล้วจู่ๆ เมียก็ลุกขึ้นนั่งแล้วชี้หน้ามาทางเขา “บอกให้เมียมึงมาขอโทษกู” แล้วภรรยาก็ล้มลงนอนต่อเหมือนไม่เกิดอะไรขึ้น สักพักไข้ก็ค่อยๆ ลด ไม่มีอาการกระสับกระส่ายหรือเหมือนคนเพ้ออีกเลย
กิ๊ดนึกว่าภรรยาคงละเมอหรือเพ้อเพราะพิษไข้ จึงไม่ได้เล่าเรื่องนี้ให้ภรรยาฟัง ภรรยาซึ่งไข้ลดจนเหมือนคนปกติ ทำท่าจะหายดีแล้ว แต่พอตกดึกก็กลับมามีไข้อีก แถมขึ้นสูงกว่าเก่า เธอมีอาการชักด้วย กิ๊ดรีบพาไปโรงพยาบาล ระหว่างทางไปบนรถ ภรรยาก็ตาค้าง กระตุก ตามองขึ้นตรงแล้ว พูดว่า “ยังไม่ยอมให้อีนี่มาขอโทษกูอีก” แล้วก็สงบลง
เมื่อถึงโรงพยาบาลกิ๊ดก็เล่าอาการทั้งหมดให้หมอฟัง หมอไม่พูดอะไร แต่เมื่อเห็นออกมานอกห้อง บุรุษพยาบาลก็พูด “ผมว่าต้องมีอะไรแล้วล่ะ”
“เมียพี่ไปทำอะไรมาหรือเปล่า” พลเปลเสริม เมื่อเห็นกิ๊ดมองเขาอย่างไม่เข้าใจ พลเปลจึงอธิบายต่อ “อย่างไปฉี่ศาล หรือเดินเตะพวกชองเซ่นไหว้ตรงทางแพร่งที่เขาไหว้ผี หรือไปพูดจาดูหมิ่น ไปทำอะไรลบหลู่มา”
กิ๊ดไม่ตอบอะไร หันไปมองเมียตัวเอง เขารู้ดีว่าเธอไม่ใช่คนชอบทำแผลงๆ หรือปากคอเราะร้าย ถึงกระนั้นใจก็นึกไปถึงคำพูดตอนเพ้อของภรรยา …. ขอโทษอะไร ขอโทษใคร ต้องถามให้ได้ กิ๊ดบอกตัวเอง
เมื่อภรรยาสร่างไข้ที่โรงพยาบาล เขาจึงเล่าเรื่องเพ้อของเธอเองให้ฟัง ภรรยาตกใจ ปากก็ละล่ำ ละลัก “จริงหรือพี่ เช้ามืดวันนั้นที่แยกร้อยศพ หนู”
“หนูอะไร”
“หนูเห็นผู้หญิงคนหนึ่งโบกมือให้รถหยุด ตอนแรกนึกว่าคนรู้จักกัน แต่พอเห็นว่าไม่ใช่แถมมีท่าทางแปลกๆ หนูก็เลยโกหกไปว่า มีธุระไปทางอื่น ยัยคนนั้นสวนกลับเลยว่า อีงก หนูก็เลยสวนกลับเหมือนกัน มึงนั่นแหละงก กูจะให้ใครขึ้นไม่ให้ใครขึ้นก็เรื่องของกู นี่รถกู”
“ปากดีนักนะมึง ไม่ให้แล้วยังด่าอีก”
“มึงด่ากูก่อน” หนูเถียง แล้วก็เร่งเครื่องขับไป
กิ๊ดทำท่านึก “มิน่า ตอนหนูกลับถึงบ้าน พี่ถึงเห็นผู้หญิงนั่งมาด้วยในรถ วันทั้งวันก็เหมือนจะมีคนอยู่ด้วยในบ้าน”
“จริงหรือพี่”
“ก็เช้านั่นไง พี่ถึงได้ทัก” กิ๊ดตอบ “ออกจากโรงพยาบาลเราไปทำบุญกัน”
“แบบไหน”
“ก็ทั้งสองแบบ สองศาสนาเลยแหละ”
ภรรยาเห็นสามีที่มีท่าทีหวาดกลัวจึงไม่พูดอะไรต่อ
กิ๊ดยกมือขึ้นจรดศีรษะ ปากก็เอ่ยออกมาดังๆ “ชั้นขอโทษนะที่พูดไม่ดีไป แล้วจะรีบไปทำบุญให้” ก่อนจะหันมาทางภรรยา “หนูรีบขอโทษ เขาเร็ว”
ภรรยายกมือจรดศีรษะพลางเอ่ยปาก “ชั้นขอโทษที่พูดไม่ดีไป แล้วจะทำบุญไปให้ล่ะกันนะ ยกโทษให้ชั้นด้วย”
หลังออกจากโรงพยาบาลทั้งสองคนก็ไปทำบุญจริง
นี่เป็นอีกหนึ่งเรื่องที่เกี่ยวกับแยกร้อยศพที่เกิดขึ้นจริง ไม่เชื่อก็ต้องเชื่อ ทุกวันนี้กิ๊ดกลายเป็นคนสองศาสนาไปแล้ว
