คอลัมน์ สวรรค์ในครัว
เขียงมะขาม
ขึ้นเชียงใหม่หนล่าสุด รายการนัดหมายแน่นขนัดตั้งแต่ลงเครื่อง
แต่มาถึงถิ่นอาหารอร่อยทั้งที แถมมีผบ.กับลูกชายประกบติดเป็นเงาตามตัว และตกลงกันมาตั้งแต่อยู่กรุงเทพฯ แล้วว่า จะตามไป “ตรวจสอบคุณภาพ” ร้านแฟนเก่าเล่ายี่ห้อทั้งหลายให้มากที่สุดเท่าที่จะทำได้
ลงเครื่องแล้วพอจัดการงานเสร็จ เฉียดๆ สามทุ่มก็บึ่งไปร้าน “อัคโคบาเลโน่” หลัง วัดเกต ใกล้แม่น้ำปิง แต่ อยู่คนละฝั่งกับตัวเมืองเชียง ใหม่
กินกันมาเป็นสิบปีตั้งแต่ขุ่นลูกชายเพิ่งหัดพูด มาแวะหนสุดท้ายเมื่อ 4-5 ปีก่อน
ก็เลยต้องแวะมาดูเป็นร้านแรก
สมหวังดังเดิมครับ
ตอนมาถึงร้านเขาคนเต็มแทบทุกโต๊ะ แต่ส่วนใหญ่ได้อาหารกันไปเรียบร้อยแล้ว เพราะครัวจะปิดสามทุ่มครึ่ง
สามคนพ่อแม่ลูก ไม่รอช้า ตะลุยสั่งทันที
ซุปเห็ด หอมนุ่มได้มาตรฐาน
สลัดร็อกเก็ต ผักเขาสด เพราะกลิ่นร็อกเก็ตฉุนกึ้ก เข้ากับน้ำสลัดบัลซามิกรสจัด เสียดายราดมาไม่ชุ่ม
ญอคชี่ ก้อนมันหอมอร่อยได้รส แต่ที่เด็ดมากคือตัวซอสขาวและเห็ดที่ราดมา
ที่ขาดไม่ได้เลยคือ ปูกราแตง เนื้อปูอบ กับชีส ที่เป็นจานพระเอกนางเอกของร้าน ยังเข้มข้น หวานปูมันชีสเหมือนเคย
จานหลักคือปลาเทราต์ ปลาสดเพราะลงมาจากโครงการหลวง ตาร์ตาร์ซอสก็รสเด็ด
ขุ่นลูกชายที่บอกว่าอิ่มแล้วพอแล้ว พอสั่งพันนาค็อตต้าของโปรดมาให้ จัดแจง เทซอสสตรอว์เบอร์รี่ราดเองเลย
ก่อนสารภาพหน้าจืดๆ ว่า ตอนเด็กๆ โง่มาเสียนาน ที่กินพันนาค็อตต้ากับซอสช็อกโกแลตอย่างเดียวไม่ยอมลองซอสอื่น
บอกมันว่า ยังไม่สายเกินไปที่จะกลับใจ
และเตรียมกระเป๋าสตางค์เอาไว้ให้สมกับรสนิยม
อันหลังนี่สำคัญมากครับ
ฮา
