คอลัมน์ สวรรค์ในครัว
เขียง มะขาม
ช่วงก่อนจะถึงเทศกาลปีใหม่
ระหว่างที่รวมญาติกันบางสัปดาห์ มีคนรำพันรำพึงถึง “มาม่าโอโฮ” ของ ร้านข้าวต้มเจ๊โอว รองเมือง ที่เป็นรายการเด็ดออกมาตอนหลังห้าทุ่มไปแล้วขึ้นมา
หลังจากล็อบบี้กันไปมาอยู่สักพัก มติมหาสมาคมบอกว่ายกขบวนไปกันเลย
หลานชายผู้เชี่ยวชาญด้านไอที ยกโทรศัพท์ตรวจสอบแล้วก็บอกว่าร้านเขาปิดตั้งแต่ 29 ธันวาคมถึง 3 มกราคม
นั่นแน่ อารมณ์ค้างสิครับ
แต่เวลาอารมณ์ค้าง (เรื่องกิน) ที่บ้านนี้ มีทางออกเสมอ
“คุณน้าหม่อน” แม่ครัวมือสองรองจากคุณยายปรารภขึ้นมาว่ามันจะยากอะไร
แล้วเย็นวันต่อมา คุณน้าเธอก็หอบของพะรุงพะรังข้ามฟากมา
บัดเดี๋ยวเดียว มาม่าต้มยำชามอ่างยักษ์ก็มาวางตรงหน้า
ไม่ทันถึงอึดใจ
ของทั้งอ่างหายไปพริบตา
เมื่อฮิตอย่างนี้ก็ต้องมีการทำ ซ้ำสองซ้ำสาม ยิ่งทำยิ่งคุ้นมือยิ่งพลิกแพลง
ถึงวันนี้เสียงร้องเรียกให้ไปร้านเจ๊โอวแผ่วลง (ขอโทษเจ๊ด้วยนะจ๊ะ)
มีแต่เสียงเรียกหามาม่าเจ๊หม่อนแทน
สูตรหรือครับ ไม่ได้ยากเย็นอะไรเลย
อย่างแรกก็ต้องมีมาม่าต้มยำกุ้งห่อใหญ่
น้ำพริกเผา กระเทียม หอมแดง ผักชีลาว เห็ดสารพัดชนิด
หมูสับปรุงรส ก้ามปูแกะ(แบบเล็ก นะจ๊ะ) กุ้งสด ปูอัด
ไข่ดิบ ไข่ออนเซน นมสด
ตั้งน้ำให้เดือด ใส่เครื่องปรุงมาม่า เติมน้ำพริกเผา หอม กระเทียม ผักชีลาวตามลงไป
มีเคล็ดว่าให้ใส่นมสดลงไปด้วยนิด จะกลายเป็นต้มยำน้ำข้นรสนวลๆ นัวๆ ขึ้นมาทันที
ย้ำว่าอย่าเยอะจนได้กลิ่นนมนะครับ
เสียชื่อต้มยำหมด
เอาแค่รสนวลๆ พอ
พอเดือดอีกทีใส่กุ้ง หมูสับ ก้ามปู ปูอัด
ชิมรส
ถ้าอ่อนเติมพริก น้ำปลา และมะนาวเป็นอย่างสุดท้าย
เอาให้แซ่บเข้าไว้
เพราะเดี๋ยวเราจะใส่เส้น
ชิมรสได้ที่แล้วใส่เส้น ชิมอีกที
ขาดอะไรเติมลงไป
แซ่บนำ แต่ให้กลมกล่อม
ถ้าไม่กลมไม่เป็นไร
ตอกไข่ลงไป กระทะหนึ่ง 2-3 ฟอง
เดี๋ยวดีเอง
เชื่อผมเต๊อะ
