คอลัมน์ สวรรค์ในครัว
เขียงมะขาม
ท่านผบ.ก็บังเอิญมีธุระปะปังจะต้องข้ามจาก ฝั่งตะวันตกไปฝั่งตะวันออกของกรุงเทพมหานครพอดีพอดิบ
ผบ.และเพื่อนสาวน้อยกลุ่มใหญ่เสร็จ ธุระแล้วหาข้าวเย็นกินอยู่ในหมู่บ้านสัมมากร รามคำแหง 112 ไม่ไกลจากบางกะปิเท่าไหร่
ก็ต้องตามไปรายงานตัวสิขอรับ-จะเป็นอื่นได้ไง(ฮา)
ร้านที่เขานัดกันชื่อร้านม่านเมือง ขายอาหารเหนือเป็นหลัก
ลายแทงคือถ้า เข้ามาจากทางหมู่บ้าน พอถึงสามแยกใหญ่ให้ไปขวา จะมีบึงอยู่ทางซ้ายมือให้ตรงไปอีกหน่อย
ร้านเขาจะอยู่ตรงสี่แยกยุ่งๆ (คือมันไม่ใช่สี่แยกตรงๆ แต่เป็นสี่แยกแบบเอียงๆ เฉียงๆ ทำให้รถวิ่งหลบกันวุ่นวาย)
แต่งร้านแบบบ้านสมัย 50-60 ปีก่อน
ถ้วยโถโอชามก็เลยใช้ของ ที่ทำเลียนแบบรุ่นนั้น เด็กรุ่นหลังก็คงแปลกตาสักหน่อย
แต่เด็กที่โตมากับรุ่นจานช้อนสังกะสีคงคุ้นๆ
มากันเยอะและเย็นแล้ว รวมทั้งอาหารร้านเขามาแบบจานน่ารัก คือโน่นนิดนี่หน่อย
เลยสั่งกันแยะ
ไล่มาตั้งแต่ข้าวซอย (ที่เนื้อเข้มข้นกว่าไก่)
หมูชิ้น (เค็มเข้าเนื้อดี) ตับย่าง (แข็งนิดแต่อร่อย) ฮังเลมันสะใจแต่รสกลมกล่อม
แอบหมูแอบปลา (หรือที่ภาษากลางเรียกงบ คือห่อหมกที่ไม่ใส่กะทิ) อร่อยได้รส แกงโฮะก็ออกมารสโฮะมาก ทั้งหน่อไม้ดอง วุ้นเส้น และมะเขือพวงมะเขือเปราะ
มีของว่างแบบเมืองคือไส้อั่ว แคบหมู หมูย่าง หน่อไม้ห่อไก่ชุบแป้งทอดเป็นชุดรวมก็เข้าท่า กินกับข้าวเหนียว-น้ำพริกหนุ่มงี้เข้ากั๊นเข้ากัน
แต่ว่าเด็ดสุดคือไส้อั่วเพราะมีสั่งซ้ำหลายรอบ ฯลฯ
อ้อ ร้านนี้เขามีผักให้หยิบฟรีนะครับ ชอบแบบไหนเอาแบบนั้น กินแค่ไหนหยิบแค่นั้น
เหลือไว้ให้คนรสนิยมเดียวกันที่มาหลังบ้างก็ได้
