คอลัมน์ หลากหลาย
จันท์เกษม รุณภัย
ผลิตภัณฑ์ทางด้านเทคโนโลยีนั้นเช่นเดียวกันกับชีวิต ย่อมมีวัฏจักรของมัน และบางชนิดนั้นอาจสั้นผิดปกติ และมีให้เห็นกันตลอดทุกยุคทุกสมัย
ล่าสุดที่กลายเป็นพาดหัวข่าวฮือฮาในโลกไอทีก็คือ โทรทัศน์ 3 มิติ (3DTV) ที่เพิ่งเปิดตัวมาได้เพียง 2-3 ปี กลับต้องมาพบจุดจบอวสานไปอย่างเงียบๆ หลังจากการปลุกกระแสฮิต “จุดไม่ติด”
สัญญาณการอวสานของเทคโนโลยีนี้ เริ่มจากค่ายแอลจี หนึ่งในผู้พัฒนาและผลิตโทรทัศน์ 3 มิติชั้นนำของโลก ประกาศยุติการผลิตผลิตภัณฑ์ชนิดนี้แล้ว
ความเคลื่อนไหวดังกล่าวของแอลจีไม่ใช่เพียงรายเดียวในตลาด แต่เกิดขึ้นหลังจาก ซัมซุง ผู้ผลิตโทรทัศน์รายใหญ่ที่สุดของโลกจากประเทศเกาหลีใต้ ประกาศยุติจำหน่ายผลิตภัณฑ์ดังกล่าว เช่นเดียวกันกับโซนี่จากประเทศญี่ปุ่น และผู้เชี่ยวชาญเชื่อว่า ค่ายอื่นๆ ก็จะเริ่มทยอยยุติเทคโนโลยีนี้ไปอย่างรวดเร็ว
แม้แต่ภายในงานจัดแสดงนวัตกรรมระดับโลก หรือ CES 2017 ที่นครลาสเวกัส รัฐเนวาดา สหรัฐ อเมริกา เมื่อเดือนมกราคมปีนี้ โทรทัศน์ 3 มิติ แทบไม่อยู่ในสายตาของ สื่อไอทีเลย เพราะไม่มีอยู่ในงานดังกล่าวเลย!

แตกต่างไปจากเมื่อ 2 ปีที่ผ่านมา ที่โทรทัศน์ 3 มิติ ในงาน CES นั้นเป็นเทคโนโลยีระดับ The Next Big Thing
เดฟ ลี ผู้สื่อข่าวไอทีจากสำนักข่าวบีบีซี ประเทศอังกฤษ กล่าวว่า เทคโนโลยีการรับชมภาพยนตร์แบบ 3 มิตินั้นอาจไม่เหมาะกับผู้บริโภคทั่วไป เนื่องจากหากต้องการประสบ การณ์ 3 มิติที่เต็มอิ่มก็จะต้องเป็นสภาพเหมือนกับในโรงภาพยนตร์ คือ มีพื้นที่เยอะ และเทคโนโลยีเสียงรอบทิศทาง ขณะที่น้อยคนจะมีมินิโฮมเธียเตอร์ที่บ้าน ทำให้ตลาดแคบ
สะท้อนจากอุตสาหกรรมภาพยนตร์ 3 มิติ ที่แทบไม่มีความเคลื่อนไหว โดยภาพยนตร์ที่ได้รับความนิยมและรองรับระบบ 3 มิตินั้นมีน้อย อาทิ อวาตาร์ (Avatar) และจังเกิ้ล บุ๊ก (Jungle Book) แต่ที่สำคัญ คือ เรื่องอื่นที่ผู้บริโภคนิยมไม่มีออกมาเป็น 3 มิติ

ลีกล่าวว่า เทคโนโลยีการรับชมภาพยนตร์แบบ 3 มิติในโรงภาพยนตร์ ส่วนใหญ่มีราคาค่าตั๋วแพงกว่าภาพยนตร์ปกติ และบางโรงภาพยนตร์ ผู้ชมยังต้องจ่ายค่าเเว่น 3 มิติเพิ่มอีก เพื่อที่จะนำกลับบ้านได้ และ(ลืม)นำเอามาในการเข้าชมครั้งต่อๆ ไป ถือเป็นการค้ากำไรเกินควร และยิ่งทำให้ผู้บริโภคส่วนใหญ่เลือกที่จะไม่ข้องแวะกับเทคโนโลยีชนิดนี้ เพราะมันเยอะ!
ไม่ใช่แต่ผู้บริโภค แม้แต่ผู้กำกับภาพยนตร์ชื่อก้องโลกอย่าง เจมส์ คาเมรอน (The Rock, Armageddon, Avatar และ Transformers) ก็อึดอัดเช่นกัน
คาเมรอนกล่าวว่า เทคโนโลยีภาพยนตร์แบบ 3 มิติ กลายเป็นช่องทางที่ค่ายผู้สนับสนุนภาพยนตร์ใช้ทำเงินมหาศาลอย่างเบ็ดเสร็จเด็ดขาด ทำให้ผู้บริโภคมองเทคโนโลยีนี้ในแง่ลบ และมองสตูดิโอที่ยิ่งโหมโฆษณาว่าหลอกลวง ขณะที่บรรดาค่ายสร้างภาพยนตร์อย่าง Dreamworks Animation ก็ออกมายอมรับว่า อุตสาหกรรมภาพยนตร์ทำพลาดเกี่ยวกับภาพยนตร์แบบ 3 มิติ ทั้งในแง่ภาพลักษณ์และเทคโนโลยียังมีข้อจำกัด ถือเป็นเทคโนโลยีที่ตกยุคไปแล้ว
โดยผู้พัฒนาโทรทัศน์ต่างหันไปให้ความสำคัญกับคุณภาพของภาพมากกว่า เช่น เอชดีอาร์ และโทรทัศน์ที่มีความบาง รวมทั้งเทคโนโลยีเวอร์ชวล เรียลลิตี้ หรือวีอาร์
อย่างไรก็ตาม เทคโนโลยีภาพยนตร์แบบ 3 มิติ นั้นอาจหวนกลับมาอีกครั้งก็เป็นได้ หลังเทคโนโลยีนี้กำลังอยู่ในระหว่างพัฒนาให้ผู้ใช้ไม่ต้องสวมแว่นตา 3 มิติอีกต่อไป แต่สำหรับตอนนี้อย่างน้อยกับโทรทัศน์ 3 มิติ ถือว่า “มันจบแล้วครับนาย”