คอลัมน์ สวรรค์ในครัว
เขียง มะขาม
จังหวัดที่เหมือนญาติสนิททั้งที่ไม่เคยมีเชื้อสายเกี่ยวพันสืบเนื่องกันมาก่อนในวันนี้ก็คือ บึงกาฬ
ความที่ต้องไปงานที่นั่นอย่างน้อยปีละครั้ง
เลยพลอยได้เจอสิ่งละอันพันละน้อยโน่นนี่
แน่นอนว่ารวมทั้งที่กิน
หนึ่งในร้านที่เคยมีเจ้าถิ่นพาไปตั้งแต่ปีแรกๆ ที่มาถึงบึงกาฬก็คือ ปลาเผาต้นโพธิ์
ที่แต่ก่อนยังเป็นเพิงริมโขงและไม่มีป้ายร้าน เดี๋ยวนี้ปรับปรุงร้านใหม่ให้สะอาดโอ่โถงขึ้น
ป้ายร้านก็ยังเล็กเสียจนไม่สังเกตจะไม่เห็น
แต่ร้านเขาหาไม่ยากครับ
ตรงทางแยกใหญ่เข้าเมือง ถ้ามาจากหนองคายให้เลี้ยวซ้ายลงมาทางแม่น้ำโขง ทะลุตลาดเก่ามาถึงถนนเลียบแม่น้ำแล้วเลี้ยวขวา
พอสุดตลาดและสุดทางที่เขาทำเป็นลานตากอากาศ-ออกกำลังกายให้คนในจังหวัดแล้ว ร้านจะอยู่ซ้ายมือทันที
มีต้นโพธิ์ใหญ่หน้าร้านตามชื่อเรียกน่ะครับ
หาไม่ยากหรอก
มาถึงแล้วก็สั่งสิครับจะรออะไร
สั่งปลาเผาที่เป็นซิกเนเจอร์ของร้าน
จะได้ออร์เดิร์ฟอีสานถาดใหญ่ชนิดกินเอาอิ่มมาด้วย
ในถาดมีขนมจีน มะเขือเทศ กล้วยดิบ หอมแดง ตะไคร้ พริกลาว กระเทียม ขิง ผักดอง และมันหมูเจียวกรอบ
เอาทั้งหมดนี้มากอง ขยำ แล้วราดน้ำส้มตำลงไป ก็ได้ตำซั่วเพิ่มมาอีกหนึ่งจานยักษ์สบายๆ
มาร้านส้มตำก็ต้องสั่งส้มตำ มีตำไทยกับตำปูปลาร้า
แล้วก็ต้องมีไก่ย่างแกล้ม
และต้มแซ่บกระดูกหมูไว้ซดน้ำ
เขามีผักแถมตะกร้าใหญ่
และที่สำคัญคือแจ่วบองอร่อยมาก
อาหารทุกอย่างรสจัดจ้าน
โดยเฉพาะปลาเผาไม่มีคาวเลย
ส่วนหนึ่งน่าจะเพราะตะไคร้ทั้งกำลังที่ยัดในตัวปลา
และอีกส่วนหนึ่ง ผู้ร่วมวงสันนิษฐานว่าน่าจะเพราะปลาอยู่ในแม่น้ำโขง น้ำสะอาดไหลแรง ไม่ติดโคลน
ไปถึงบึงกาฬ
ถ้าอยากกินอาหารถิ่น กินแล้วมีวิวเมืองปากซันจากฝั่งตรงข้ามแกล้มด้วย
แนะนำเลยครับ
