เพราะ‘ลิ่น’หรือ‘เรา’

คอลัมน์ เพื่อนตัวเล็ก

เพราะ‘ลิ่น’หรือ‘เรา’ – ตกเป็นจำเลยตัวล่าสุดที่นักวิทยาศาสตร์เชื่อว่า “ลิ่น” หรือ “ตัวนิ่ม” อาจเป็นพาหะแพร่ระบาดเชื้อไวรัสโคโรนาสายพันธุ์ใหม่ หรือไข้อู่ฮั่น ให้กับมนุษย์

สัปดาห์นี้เลยพาน้องๆ มาทำความรู้จักกับตัวลิ่น สัตว์เลี้ยงลูกด้วยนม มีแกน สันหลัง เป็นสัตว์ที่มีเพียงวงศ์เดียวและสกุลเดียว มีลักษณะคล้ายอาร์มาดิลโลที่พบในทวีปอเมริกา ขณะที่ตัวลิ่นจะพบในเอเชียและแอฟริกา

มีส่วนหน้ายาว ปากเป็นรูเล็กๆ ไม่มีฟัน เป็นสัตว์หากินกลางคืน กินอาหารโดยใช้ลิ้นยาวๆ กับน้ำลายเหนียวหนืดตวัดกินแมลง มด ปลวก และหนอนตามพื้นดิน ลำตัวของลิ่นปกคลุมด้วยเกล็ดเป็นชิ้นๆ ทำหน้าที่เหมือนชุดเกราะป้องกัน และจะขดตัวเป็นวงกลมเมื่อถูกรุกราน

ทั้งที่น่ารักและมีลักษณะโดดเด่นอย่างนี้ ตัวลิ่นกลับตกเป็นเหยื่อถูกล่าเนื้อ และเกล็ด ด้วยความเชื่อผิดๆ ในจีนที่ว่าเกล็ดของลิ่นช่วยรักษาโรคกระเพาะได้ แต่นอกจากจะไม่มีผลวิจัยยืนยัน การล่าตัวลิ่นถือเป็นความผิดทางกฎหมาย ทั้งในไทย รวมถึงมีกฎหมายคุ้มครองระหว่างประเทศด้วย

และเช่นเดียวกับค้างคาว หรือสัตว์อะไรก็ตามที่ ไม่ได้ถูกเลี้ยงในระบบปศุสัตว์ แต่มนุษย์ก็ยังสรรหามา สวาปาม หากตัวลิ่นเป็นพาหะจริงก็ไม่ควรถูกตราหน้า เพราะมนุษย์คือฝ่ายที่ล่า ฆ่า และกิน

ท้ายที่สุดเราคงไม่จำเป็นต้องไปถามหาว่าสัตว์ตัวไหนคือต้นตอ แค่มองในกระจกแล้วตระหนักให้ได้ว่าถึงเวลาหรือยังที่หยุดกินแบบไม่เลือกหน้า