ช่างภาพกับนักเขียนชาวออสเตรเลีย แท็กทีม ตระเวนพักโรงแรมทั่วเปียงยาง พร้อมเขียนหนังสือ เพื่อนำภาพหาดูยาก มาเปิดเผยให้ชาวโลกได้เห็น
Hotels of Pyongyang
เมื่อวันที่ 6 พฤศจิกายน พ.ศ.2563 สำนักข่าว บีบีซี นำเสนอข่าว ช่างภาพ และ นักเขียน ชาวออสเตรเลีย สองคน ที่ร่วมกันทำหนังสือภาพ นำเสนอภาพหาดูยากในกรุงเปียงยาง ประเทศเกาหลีเหนือมาใช้ชาวโลกได้ชม
Hotels of Pyongyang
การเดินทางท่องเที่ยวไปยังเกาหลีเหนือมักจะมีเจ้าหน้าที่คอยควบคุมการเดินทางอย่างระมัดระวังและเข้มงวด เนื่องจากอุตสาหกรรมการท่องเที่ยวของเกาหลีเหนือถูกควบคุมโดยรัฐทั้งหมด และผู้เดินทางจะได้รับการตรวจสอบโดยรัฐบาล เมื่อเข้ามายังดินแดนเกาหลีเหนือแล้ว จะอนุญาตให้ผู้เดินทางเข้าถึงเฉพาะพื้นที่ ที่ “อนุมัติ” เท่านั้น ซึ่งมักจะหมายความว่าผู้เดินทางทั้งหมด ก็จะต้องมีกำหนดการเดินทางที่เหมือน ๆ กัน
Hotels of Pyongyang
Hotels of Pyongyang
เมื่อช่วงกลางปีที่ผ่านมา เจมส์ สคูลลิน นักเขียน และ นิคโคล รีด ช่างภาพ ได้ใช้เวลาห้าคืนในเมืองหลวงเปียงยาง เพื่อเยี่ยมชมโรงแรมนานาชาติ 11 แห่ง ในเกาหลีเหนือ และ ตอนนี้พวกเขาได้ตีพิมพ์หนังสือชื่อ Hotels of Pyongyang (โรงแรมแห่งเปียงยาง) โดย สคูลลิน เคยไปเปียงยางมาแล้วทั้งหมด 8 ครั้ง เขาได้เปิดเผยกับ BBC ว่าโรงแรมมักจะเป็นพื้นที่ผ่อนคลายกว่าที่อื่น ซึ่งผู้เข้าชมจะไม่ได้รับการควบคุมในลักษณะเดียวกับการไปเยี่ยมชมพื้นที่อื่นในเกาหลีเหนือ
Hotels of Pyongyang
Hotels of Pyongyang
สถาปัตยกรรมและการออกแบบภายในของโรงแรมในเปียงยาง มักสะท้อนถึงข้อมูลที่น่าสนใจเกี่ยวกับเกาหลีเหนือ ซึ่งส่วนใหญ่ ข้อมูลเหล่านี้จะไม่มีการเปิดเผยกับโลกภายนอก แต่ข้อมูลดังกล่าว ก็ยังคงมีความน่าสนใจแก่นักท่องเที่ยว
“โรงแรมในเกาหลีเหนือทุกโรมแรม ถูกบริหารและดำเนินการโดยรัฐบาล ดังนั้นจึงแทบไม่มีแบรนด์ หรือ การโฆษณาใด ๆ เลย มันแปลกมาก เพราะคนบนโลกนั้นชินกับการได้เจอสื่อโฆษณาต่าง ๆ ในชีวิตประจำวัน มันทำให้ผมรู้สึกสงสัยเลยว่า ประเทศของผมจะเป็นอย่างไรก่อนที่ยุคโลกภิวัฒน์จะมาถึง โรงแรมเหล่านี้เป็นเหมือนโบราณวัตถุที่ได้รับการดูแลอย่างดี”
Hotels of Pyongyang
Hotels of Pyongyang
“โรงแรมหลายแห่งถูกสร้างขึ้นโดยเยอรมนีตะวันออกและสหภาพโซเวียตในช่วง ค.ศ. 1970 และ 1980 (พ.ศ.2510-2520) แต่หลังจากสงครามเกาหลี เมืองก็ถูกทำลายไปมาก อิทธิพลเหล่านี้เห็นได้ชัดในสถาปัตยกรรมและการออกแบบของโรงแรมจนถึงทุกวันนี้” สคูลลิน กล่าว
เนื่องจากเกาหลีเหนือค่อนข้างตัดขาดตนเองจากโลกภายนอก ทำให้หลายคนคาดว่าโรงแรมในเปียงยางคงจะว่างเปล่าและร้างผู้คนเป็นแน่ แต่เมื่อ สคูลลิน และ รีด ไปเยี่ยมชมเมืองเปียงยาง เมื่อปีที่แล้ว พวกเขาพบว่าไม่เป็นเช่นนั้น เพราะโรงแรมเต็มไปด้วยนักท่องเที่ยว ซึ่งเกือบทั้งหมดเป็นนักท่องเที่ยวชาวจีน
Hotels of Pyongyang
Hotels of Pyongyang
“ภาพถ่ายของเราอาจทำให้คุณรู้สึกว่า โรงแรมดูร้าง แต่นั่นไม่เป็นความจริง โรงแรมมีคนเข้าพักเต็มไปหมด แต่เพราะเมื่อคุณเป็นนักท่องเที่ยวในเกาหลีเหนือ ทุกคนจะต้องตื่นขึ้นในตอนเช้าเวลา 08:00 น. เพื่อที่วันนั้น คุณจะได้เดินทางไปชมพิพิธภัณฑ์และอนุสรณ์สถาน” สคูลลิน กล่าว
“คุณไม่สามารถนอนต่ออยู่ที่โรงแรมได้ เพราะนักเดินทางทุกคนจะถูกจัดโปรแกรมนำเที่ยว แต่โครงการของผมพิเศษตรงที่ ผมได้ผู้นำทางส่วนบุคคล ที่สามารถขับรถจากโรงแรมหนึ่งไปยังอีกโรงแรมหนึ่งได้”
Hotels of Pyongyang
การท่องเที่ยวในเกาหลีเหนือดูเฟื่องฟูมาก่อนการระบาดของโควิด-19 โดยมีนักท่องเที่ยวเข้าไปเยี่ยมชมเกาหลีเหนือราว 100,000 คนต่อปี ซึ่งส่วนใหญ่เป็นชาวจีน ขณะที่จำนวนนักท่องเที่ยวที่ไม่ใช่ชาวจีน คาดว่าจะอยู่ระหว่าง 8,000 ถึง 10,000 คน ต่อปี
สคูลลิน พบว่านักท่องเที่ยวชาวจีนทุกคนที่เขาพบและได้สนทนาที่เกาหลีเหนือนั้น มาเที่ยวชมเกาหลีเหนือด้วยเหตุผลเดียวกัน โดยสาเหตุคือ เกาหลีเหนือทำให้พวกเขานึกถึงประเทศจีนในปี ค.ศ.1970 ซึ่งผู้คนจำนวนมากที่เคยอาศัยอยู่ในเยอรมนีตะวันออก รัสเซีย และ จีน ต่างมาเยี่ยมชมเกาหลีเหนือด้วยเหตุผลที่คล้ายคลึงกัน
โดยพวกเขาไปเยือนเกาหลีเหนือเพื่อเป็นการเยี่ยมชมประวัติศาสตร์ในอดีตของ จีน เยอรมนีตะวันออก รัสเซีย ขณะที่ ชาวตะวันตกมักไปเพื่อเยี่ยมชมความแตกต่างและเอกลักษณ์ของเกาหลีเหนือที่ไม่สามารถพบได้ในประเทศของตนเอง
Hotels of Pyongyang
แม้ว่าจะไม่มีบริการอินเทอร์เน็ต (Wi-Fi) และรูมเซอร์วิส แต่โรงแรมก็ยังมีบาร์ สระว่ายน้ำ และ สปา ให้ใช้บริการ และเนื่องจากโครงสร้างพื้นฐานด้านการท่องเที่ยวของเกาหลีเหนือนั้นเก่าแก่และมีอายุหลายสิบปี จึงทำให้ไม่ตรงกับสิ่งที่นักท่องเที่ยวต่างชาติส่วนใหญ่คาดหวังว่าจะได้ผ่อนคลายจากการท่องเที่ยวนัก
Hotels of Pyongyang
อาคารภายนอกจะดูแข็งทื่อและเป็นแบบเดียวกันไปหมด แต่การออกแบบภายในก็มีสีสันและบางครั้งก็ดูแปลกตาพิลึก ตัวอย่างหนึ่งที่สำคัญ คือ โรงแรมโครยอ ซึ่งมีห้องคาราโอเกะที่ดูเหมือนมาจากยุค 70′ แต่ความแปลกก็คือ ห้องในลักษณะดังกล่าว มีการออกแบบที่แปลกไปจากสถาปัตยกรรมของประเทศเกาหลีเหนืออย่างมาก จนสร้างความสงสัยว่า ใครเป็นผู้ออกแบบห้องดังกล่าว
Hotels of Pyongyang
“เพราะผู้ออกแบบห้องนี้ อาจไม่เคยไปประเทศในโลกตะวันตกหรือแม้แต่ญี่ปุ่นเลยด้วยซ้ำ นั่นหมายความว่า ห้องประหลาดห้องนี้ เกิดจาก จินตนาการทั้งหมดเลยอย่างนั้นหรือ”
“ฉันคิดว่านั่นคือการแสดงออกถึงความคิดสร้างสรรค์แบบปัจเจกชนที่แท้จริง ซึ่งยังพอจะเป็นไปได้ ในดินแดนแห่งนี้ แม้ว่าเกาหลีเหนือจะเป็นประเทศที่ไม่เอื้อต่อการสร้างสรรค์อย่างมากที่สุดที่หนึ่งก็ตาม” สคูลลิน กล่าวทิ้งท้าย
Hotels of Pyongyang
