หลังปิดพักการท่องเที่ยวนาน 5 เดือน เพื่อหลีกเลี่ยงอิทธิพลของลมมรสุมและเปิดโอกาสให้ธรรมชาติได้ฟื้นตัว
“อุทยานแห่งชาติหมู่เกาะสุรินทร์” จ.พังงา ได้เปิดฤดูกาลท่องเที่ยวอีกครั้งเมื่อวันที่ 15 ต.ค.2569 ที่ผ่านมา
พร้อมต้อนรับนักท่องเที่ยวให้กลับมาสัมผัสความงดงามของท้องทะเลอันดามัน ทั้งหาดทรายขาว น้ำทะเลใส และโลกใต้ผืนน้ำที่เต็มไปด้วยสีสันของแนวปะการังและสัตว์ทะเลนานาชนิด
หมู่เกาะสุรินทร์ประกอบด้วยเกาะสำคัญ 5 เกาะ ได้แก่ เกาะสุรินทร์เหนือ เกาะสุรินทร์ใต้ เกาะรี เกาะไข่ และเกาะกลาง โดยมีเกาะสุรินทร์เหนือและเกาะสุรินทร์ใต้เป็นเกาะหลัก วางตัวใกล้กันราวกับเกาะแฝด ท่ามกลางผืนน้ำที่เชื่อมโยงระบบนิเวศของแต่ละเกาะเข้าด้วยกัน
ความโดดเด่นของพื้นที่แห่งนี้อยู่ที่แนวปะการังน้ำตื้น ซึ่งนับเป็นหนึ่งในระบบนิเวศทางทะเลที่มีความสำคัญของประเทศไทย และเป็นเหตุผลที่ทำให้หมู่เกาะสุรินทร์กลายเป็นจุดหมายของนักดำน้ำจากทั้งในและต่างประเทศ
ความพิเศษของหมู่เกาะสุรินทร์ คือ การมีแนวปะการังจำนวนมากในบริเวณน้ำตื้น ทำให้นักท่องเที่ยวสามารถชื่นชมธรรมชาติใต้ทะเลผ่านกิจกรรมดำน้ำตื้น หรือ Snorkeling ได้ โดยไม่จำเป็นต้องเป็นนักดำน้ำที่มีประสบการณ์สูง
ส่วนจุดดำน้ำลึก ระดับโลก บริเวณ ‘กองหินริเชลิว’ ภูเขาหินใต้น้ำกลางทะเลทางทิศตะวันออกห่างจากหมู่เกาะสุรินทร์ประมาณ 14 กิโลเมตร จุดดำน้ำที่โดดเด่นด้วยความอุดมสมบูรณ์ของแนวปะการังและสิ่งมีชีวิตใต้ผืนน้ำนานาชนิด จนได้รับการยกย่องให้เป็นสวรรค์ของนักดำน้ำจากทั่วทุกมุมโลก
นายอาทิตย์ ขยันกิจ หัวหน้าอุทยานแห่งชาติหมู่เกาะสุรินทร์ บอกว่า อุทยานฯ มู่เกาะสุรินทร์ ได้เตรียมความพร้อมสำหรับฤดูกาลท่องเที่ยวประจำปี 2570 เจ้าหน้าที่ชุดปฏิบัติการดำน้ำ ได้ลงพื้นที่สำรวจความลึก 7-26 เมตร เพื่อตรวจเช็กสภาพแวดล้อมทางทะเล ปริมาณขยะตกค้าง ตลอดจนความมั่นคงของเชือกทุ่นจอดเรือ
พบว่าระบบนิเวศยังคงความสมบูรณ์สูง ปกคลุมด้วยปะการังอ่อนหลากสีสัน และเป็นแหล่งอาศัยของสัตว์ทะเลหายาก เช่น ฉลามวาฬ กระเบนราหู และเต่าทะเล ซึ่งมีความหลากหลายทางชีวภาพสูง ถือเป็นสิ่งสำคัญที่ดึงดูดนักท่องเที่ยวจำนวนมาก ให้เดินทางเข้ามาสัมผัสและชื่นชมความมหัศจรรย์ใต้ท้องทะเลอย่างต่อเนื่องในแต่ละปี
การรักษาความงดงามและสมดุลของระบบนิเวศใต้ท้องทะเลให้คงอยู่อย่างยั่งยืน จำเป็นต้องอาศัยความร่วมมือจากนักท่องเที่ยวทุกคนในการปฏิบัติตามกฎระเบียบของอุทยานแห่งชาติอย่างเคร่งครัด
“โดยเฉพาะการดำน้ำอย่างมีความรับผิดชอบ ไม่สัมผัส จับต้อง หรือเหยียบย่ำแนวปะการัง ไม่รบกวนสัตว์น้ำ และไม่ทิ้งขยะลงสู่ทะเล เพื่อร่วมกันปกป้องบ้านของสิ่งมีชีวิตและรักษาทัศนียภาพใต้ท้องทะเลอันทรงคุณค่านี้ ให้ยังคงความงดงามและสมบูรณ์ต่อไป”นายอาทิตย์กล่าว
อุทยานฯ แห่งนี้ ไม่ได้โดดเด่นเพียงแค่ปะการังโลกใต้น้ำเท่านั้น แต่ยังมีจุดไฮไลต์อื่นๆ ที่เป็นส่วนหนึ่งของแหล่งท่องเที่ยวทางทะเลที่ได้รับความนิยม อาทิ
อ่าวช่องขาด (เกาะสุรินทร์เหนือ) เป็นที่ตั้งของที่ทำการอุทยานฯ มีหาดทรายขาวละเอียดน้ำทะเลใส เหมาะสำหรับกางเต็นท์พักแรม และยังเป็นจุดชมพระอาทิตย์ตกดินที่สวยงามที่สุดแห่งหนึ่งบนเกาะ
เกาะไข่ ตั้งอยู่ทางทิศใต้ของเกาะสุรินทร์ใต้ ห่างจากที่ทำการอุทยานฯ ประมาณ 6 กิโลเมตร เป็นเกาะเล็ก ๆ แต่มีจุดดำน้ำที่ใหญ่ และสมบูรณ์มากที่สุดแห่งหนึ่งของหมู่เกาะสุรินทร์
อ่าวไม้งาม (เกาะสุรินทร์เหนือ) มีหาดทรายขาวทอดยาวเป็นเงียบสงบ มีเส้นทางศึกษาธรรมชาติเดินเท้าทะลุผ่านป่าชายเลนและป่าดิบชื้น และเป็นจุดท่องเที่ยวเด่นในการชมพฤติกรรมของฝูงปูเสฉวนจำนวนมาก
อ่าวเต่า (เกาะสุรินทร์ตะวันออก) จุดดำน้ำตื้นที่มีแนวหน้าผาใต้น้ำลาดชัน มีโอกาสพบเต่าตนุและเต่ากระเข้ามาหากินสูงมาก รวมถึงฝูงปลากระเบนทองและปลาการ์ตูนตามกอซีแอนนีโมนีจำนวนมาก
อ่าวบอน ทางตอนใต้ของเกาะสุรินทร์ใต้ คือที่ตั้งของ หมู่บ้านชาวมอแกน ที่บอกเล่าวัฒนธรรมและวิถีชีวิตผูกพันกับทะเลอันดามันมายาวนาน
ปัจจุบัน ชุมชนมอแกนบนเกาะสุรินทร์ใต้เป็นพื้นที่ที่นักท่องเที่ยวสามารถเรียนรู้วัฒนธรรมของผู้คนแห่งท้องทะเล ทั้งวิถีชีวิต งานหัตถกรรม และเรื่องราวของชุมชน ภายใต้ขอบเขตและข้อกำหนดการเยี่ยมชมของอุทยานแห่งชาติ
การเยี่ยมชมชุมชน จึงไม่ควรเป็นเพียงกิจกรรมแวะถ่ายภาพ แต่ควรเป็นโอกาสให้ผู้มาเยือนได้ทำความเข้าใจและเคารพอัตลักษณ์ของผู้คนที่มีชีวิตและวัฒนธรรมของตนเอง รวมถึงสนับสนุนผลิตภัณฑ์และกิจกรรมที่สร้างรายได้ให้ชุมชนอย่างเหมาะสม
เพราะเสน่ห์ที่แท้จริงของหมู่เกาะสุรินทร์ ไม่ได้มีเพียงความงดงามของผืนน้ำ แต่ยังรวมถึงผู้คนที่มีเรื่องราวและความทรงจำร่วมกับท้องทะเลแห่งนี้
อีกทั้งก่อนเปิดฤดูกาลท่องเที่ยว อุทยานฯหมู่เกาะสุรินทร์ ยังผนึกกำลังร่วมกับอาสารักษ์ทะเลเกาะสุรินทร์ รวมพลังเก็บขยะ ทั้งใต้น้ำ และชายหาด เพื่อดูแลรักษาความสะอาดของแหล่งท่องเที่ยว ลดผลกระทบจากขยะทะเลที่มีต่อระบบนิเวศ และอนุรักษ์ความอุดมสมบูรณ์ของแนวปะการังและทรัพยากรธรรมชาติทางทะเล
สะท้อนให้เห็นว่า ธรรมชาติ วัฒนธรรม และการท่องเที่ยวสามารถดำรงอยู่ร่วมกันได้ หากทุกฝ่ายให้ความสำคัญกับความสมดุลระหว่างการใช้ประโยชน์และการอนุรักษ์
