วันเสาร์ที่ 8 พ.ย.2568 น้อมรำลึกครบรอบ 109 ปี ชาตกาล “หลวงปู่ถิร ฐิตธัมโม” หรือ พระครูสถิตธรรมวิสุทธิ์ อดีตเจ้าอาวาสวัดทิพย์รัฐนิมิตร (วัดบ้านจิก) ถ.นเรศวร ต.หมากแข้ง อ.เมือง จ.อุดรธานี หนึ่งในพระป่ากัมมัฏฐาน ที่ได้รับความเลื่อมใสศรัทธา

มีนามเดิมชื่อ ถิร บุญญวรรณ เกิดเมื่อวันที่ 8 พ.ย.2459 ขึ้น 14 ค่ำ เดือน 12 ปีมะโรง บิดา-มารดาชื่อ นายลอย และนางช่วย บุญญวรรณ มีพี่น้องทั้งหมด 6 คน

ในวัยเด็กเรียนหนังสือที่ร.ร.มุกดาหารมุกดาลัย อ.มุกดาหาร จ.นครพนม (ปัจจุบันเป็นจ.มุกดาหาร) เมื่ออายุ 10 ขวบ ขอบิดาไปเป็นลูกศิษย์วัดที่วัดยอดแก้วศรีวิชัย (วัดกลาง) ต.ศรีบุญเรือง อ.มุกดาหาร จ.นครพนม คอยปรนนิบัติรับใช้พระ

อริยะโลกที่ 6

เมื่อเรียนจบการศึกษา จึงได้บรรพชาที่วัดยอดแก้วศรีวิชัย ในปี พ.ศ.2475 ขณะอายุ 16 ปี มีพระมหาแก้ว รัตนปัญโญ เป็นพระอุปัชฌาย์

ต่อมาบิดาพาไปอยู่ที่วัดป่าศีลาวิเวก และรับการอบรมวิธีการบำเพ็ญเพียรภาวนา สมาธิ และกัมมัฏฐาน จากพระอาจารย์ดี ฉันโน เจ้าอาวาสวัด เป็นเวลา 2 พรรษา

จนกระทั่งอายุครบ 20 ปีบริบูรณ์ จึงขออุปสมบท วันที่ 5 ก.พ.2478 ที่วัดหัวเวียง ต.พระธาตุพนม จ.นครพนม มีพระสารภาณมุนี (จันทร์ เขมิโย) เป็นพระอุปัชฌาย์ และพระอธิการทอง เป็นพระกรรมวาจาจารย์ ได้รับฉายา ฐิตธัมโม แปลว่า ตั้งมั่นในธรรม

หลังจากนั้นย้ายมาจำพรรษา ที่วัดป่าศีลาวิเวกกับพระอาจารย์ดี ฉันโน เช่นเดิม โดยได้ฝึกปฏิบัติตนตามแนวสายพระป่าอย่างจริงจัง

เมื่อเข้าพรรษาที่ 2 จึงเดินทางไปจำพรรษาที่วัดเกาะแก้ว แต่ไม่พบกับหลวงปู่เสาร์ กันตสีโล เนื่องจากไปจำพรรษาที่จ.อุบลราชธานี

ในพรรษาที่ 4 ได้ออกธุดงค์กับพระอาจารย์อุ่น ไปบ้านปากดง

พ.ศ.2483 หลวงปู่มั่น ภูริทัตโต เดินทางมาจำพรรษาที่วัดป่าโนนนิเวศน์ จ.อุดรธานี จึงได้เดินทางไปกราบนมัสการหลวงปู่มั่น

พ.ศ.2486 เป็นช่วงเกิดสงครามโลก ครั้งที่ 2 เดินทางไปธุดงค์และจำพรรษาที่วัดบ้าน งิ้วพึง ข้างสนามบินอุดรธานี (กองบิน 23) จากนั้นได้กลับมา จำพรรษาที่วัดบ้านจิกอีก แต่มีเหตุการณ์ไม่สงบเกิดขึ้นในวัดมากมาย หลวงปู่จึงออกธุดงค์

พ.ศ.2488 พระอาจารย์อุ่น เจ้าอาวาส ย้ายไปจำพรรษาที่อื่น จึงต้องเป็นเจ้าอาวาสแทน แต่ปรากฏมีพระเถระบางรูปไม่พอใจ ทำให้ท้อใจ ออกธุดงค์ไปจำพรรษาที่วัดบ้านโป่ง อ.แม่แตง จ.เชียงใหม่ และได้เข้านมัสการหลวงปู่แหวน สุจิณโณ ที่วัดดอยแม่ปั๋ง

ต่อมา ร.ต.ท.ขุนรัฐกิจบรรหาร และคณะชาวบ้านได้ไปนิมนต์ให้กลับมาอยู่วัดบ้านจิกอีกครั้ง

พ.ศ.2498 คณะภรรยาข้าราชการตำรวจและพ่อค้าชาวจีนในอุดรธานี ได้ร่วมกันซื้อที่ดินให้วัดเพิ่มขึ้นอีก ทำให้วัดกว้างขึ้นมากในปัจจุบันนี้

มีวัตรปฏิบัติเป็นประจำ 3 ประการ คือ 1.บิณฑปาติกังคธุดงค์ ถือภิกขาจารออกบิณฑบาตมาฉัน เป็นนิจ ยกเว้นวันที่ท่านอาพาธ 2.เอกปัตติกังคธุดงค์ ถือฉันในบาตร โดยใช้ภาชนะใบเดียวตลอด และ 3.เอกาสนิกังคธุดงค์ ถือฉันหนเดียวตลอดมา และธุดงควัตร

นอกจากนี้ ทุกเย็น 17.00-21.00 น. จะอบรมฝึกบำเพ็ญเพียรภาวนาให้แก่พุทธศาสนิกชนเป็นประจำทุกวันด้วย

เมื่อวันที่ 26 ก.ค.2548 มรณภาพอย่างสงบด้วยโรคชรา สร้างความเศร้าสลดแก่คณะศิษยานุศิษย์ชาวอุดรธานีโดยถ้วนหน้า ก่อนหน้านี้ หลวงปู่ถิรอาพาธกะทันหัน คณะศิษย์นำส่งร.พ.ศูนย์อุดรธานี และส่งตัวไปรักษาต่อที่ร.พ.ศรีนครินทร์ จ.ขอนแก่น ตั้งแต่วันที่ 9 พ.ค.2548 จนกระทั่งสิ้นลมหายใจอย่างสงบ

ติดตามข่าวสด

ข่าวเด่นประจำวัน